"Bo" (Contén)

1. 1. Lugar onde van as ánimas dos nenos mortos sen bautizar, segundo a doutrina cristiá tradicional.

   2. Lugar onde se atopan as ánimas dos xustos e agardan a redención do xénero humano.

2. Bordo ou marxe periférica dunha cousa.

3. Bordo exterior do disco dun astro.

4. Parte laminar dunha estrutura foliar.

5. Bordo do círculo graduado que presentan algúns instrumentos de medida, especialmente os destinados a medir ángulos.

6. 1. Estrutura anatómica que forma un bordo, unha marxe ou unha orla.

   2. limbo esclerocorneal

      Zona circular que marca o límite entre a esclerótica e a córnea.

7. ...

CAPITAIS

Capital de Portugal e do distrito homónimo (564.657 h [2001]). Está situada á beira do Tejo, a poucos quilómetros do esteiro, denominado Mar da Palha. Desde 1900 experimentou un gran crecemento demográfico, que provocou a expansión territorial por ambas as dúas beiras do esteiro do Tejo, chegando a ter 2.561.225 h en 1991. Polo feito de ser Lisboa un eixe nas grandes rutas transoceánicas converteuse nun gran porto activo. Ás funcións administrativas e políticas únese unha grande actividade comercial e industrial, onde destaca a construción naval, a siderúrxica, a maquinaria, a industria papeleira, a téxtil, a de fabricación de pneumáticos e a química. De orixe incerta, a tradición sitúa a Ulises como fundador da cidade, co nome Olisipo ou Ulissipo. Foi ocupada polos fenicios (1200 a C), e posteriormente por Roma, pasando a chamarse Felicitas Julia (s II). Pertenceu aos reinos suevo e visigodo e en 714 foi sometida polos musulmáns. Afonso I de Portugal recuperouna e incorporouna ao Reino...

DISTRITOS

Distrito de Portugal (2.795 km2; 2.136.002 h [2001]). A súa capital é Lisboa.

PERSOEIRO

Arquitecto e escultor brasileiro. Coñecido como o Aleijadinho, foi moi representativo na vitalidade do Barroco no Brasil. As súas obras mestras son a igrexa de São Francisco (1774) e o grupo de esculturas a tamaño natural dos Doce Profetas (1800-1805), que se expoñen ao aire libre en Cogonhas do Campo.

1. Relativo ou pertencente a Lisboa ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Lisboa.

1. 1. Parte saínte dun órgano, dun apéndice ou dunha víscera que está limitada por un profundo corte e destaca pola súa forma redondeada. Os máis importantes son os lobos frontais, parietais, temporais e occipitais do cerebro, o lobo dereito, esquerdo, cadrado e caudal do fígado e os lobos anterior e posterior da hipófise.

   2. Parte saínte e arredondada dunha folla ou dun pétalo. Nas plantas cómpre mencionar os lobos das follas dos xeranios e das malvas.

   3. lobo polar

      Lobo que se forma sobre o polo vexetativo cando comeza a segmentación e que é necesario para o desenvolvemento do mesoderma.

2. Pequeno arco circular que se utiliza na decoración e na arquitectura arábiga, románica e gótica.

3. Motivo arquitectónico decorativo que consiste nunha folla ou pétalo vexetal

4. Zona onde a radiación dunha antena é importante ao indicar sobre o diagrama a variación da potencia radiada coa dirección.

1. Mamífero carnívoro de cabeza grande e redondeada, cos maseter moi desenvolvidos, orellas curtas e triangulares, pescozo robusto e patas lixeiramente fendidas. A pelaxe é gris parda, máis escura no pescozo, no lombo e na cola. As meixelas son brancas e, os ibéricos, presentan unha liña escura nas patas anteriores que pode chegar ao peito. Miden 100-140 cm de corpo-cabeza e 30-50 cm de cola, aínda que os machos son lixeiramente maiores ca as femias, e pesan entre 32 e 46 Kg os machos e entre 28 e 38 Kg as femias. O lobo é un carnívoro social que vive en mandas xerarquizadas, que se compoñen dunha parella reprodutora e as súas crías de varios anos. As mandas ocupan territorios de entre 100 e 500 Km 2 , que delimitan mediante unha marcaxe olfactiva (excrementos e ouriños) e ouveando, en que viven entre cinco e dez exemplares. Adoita ser nocturno para evitar o contacto co home, é moi adaptable, ten unha gran capacidade de colonización e o celo prodúcese entre xaneiro e abril. É esencialmente...

2. 1. Figura que se distingue da do zorro polo feito de que leva o rabo erguido. Xeralmente represéntase pasante ou correndo. Tamén adoita aparecer espelicado e pintado de goles.

   2. lobo cerval

      Animal fabuloso con cabeza de lince posto de cara coas orellas dereitas, corpo de panteira e manchas e cola de gato de cor escura.

3. Gancho de ferro que se emprega polos sitiados para defenderse dos ataques con arietes.

4. coiote.

5. Mamífero carnívoro que mide entre 145-200 cm de lonxitude e pesa ata 100 Kg, sendo as femias de menor peso ca os machos. A pel é gris, castaña ou amarelada, salpicada por pequenas manchas. A cabeza é grande e redondeada, o fociño curto e ten as extremidades adaptadas á vida acuática, onde se desenvolve mellor ca terra, e polo que se despraza impulsándose coas extremidades anteriores. Aliméntase principalmente de peixes, dalgúns cefalópodos e crustráceos, e habita nas costas do Atlántico e do Pacífico N. En Europa está distribuído desde as costas de Portugal ata Islandia, ocupa zonas de augas pouco profundas e pode chegar a remontar algún río. Na Península ibérica, é a segunda especie con máis rexistros despois da foca cinsenta (Halichoerus gripus), procedendo estes principalmente das costas galegas e portuguesas. O seu principal depredador é o home, que o captura polo interese da súa pel, e porque comen peixes de importancia comercial, como o salmón.

6. Mamífero marsupial de 1-1,5 m de lonxitude, e 60 cm de cola, ríxida e rematada en punta. Ten un aspecto similar ao lobo pequeno, pero co corpo menos alongado, as patas máis curtas e o pelo pardo e curto con bandas negras no lombo. O último exemplar vivo é de 1933, polo que se cre que está extinto. Habitaba en Tasmania e a súa extinción puido deberse á competencia cos dingos e os cans, porque foi cazado por pastores de ovellas para evitar que mataran o seu gando ou tamén puido influir a destrución do seu hábitat. Intentouse criar en catividade, pero non se conseguiu.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Badajoz, Extremadura, situado en Las Vegas del Guadiana (2.650 h [2001]). A agricultura de regadío desenvolveuse grazas á canle de Lobón, e destacan os cultivos de cereais, legumes, algodón, tabaco, hortalizas, viña e oliveiras. Posúe gandería e fábricas de elaboración de aceites e fariñas.

1. Pseudopodio dixitiforme e lobulado propio de certos protozoos como as amebas.

2. Pé dos onicóforos.

MONTES

Monte situado na parroquia de Filgueira (Lalín). O seu cumio acada os 762 m de altitude.

MONTES

Monte situado na parroquia de Torible (Lugo). O seu cumio acada os 601 m de altitude.

MONTES

Monte situado no límite das parroquias de Ábedes e Cabreiroá (Verín). O seu cumio acada os 601 m de altitude.

PARROQUIA

Parroquia do concello da Pastoriza baixo a advocación de santo André.

1. Sección cirúrxica dun lobo.

2. Técnica en desuso que consistía en seccionar as fibras nerviosas que unen a cortiza cerebral prefrontal coas formacións nerviosas da base do cerebro, co fin de corrixir certos trastornos mentais.