"Ōta" (Contén)

PERSOEIRO

Pintor suízo. Traballou o óleo, o esmalte, o pastel e o debuxo, e cultivou a temática orientalizante, as escenas de xénero e o retrato. Da súa obra destaca o retrato de Madame d’Epinay e o da Condesa de Coventry.

PERSOEIRO

Emperador de Occidente (840-855) e rei de Italia por cesión do seu pai (820-855), de Borgoña (840-855) e de Lotarinxia (840-855), fillo de Ludovico Pío. Foi asociado ao goberno e coroado emperador no 823. Á morte do seu pai loitou contra os seus irmáns, Luís o Xermánico e Carlos o Calvo, pero conservou Italia, Provenza e Frisia. No 855 dividiu os seus estados entre os seus fillos, Luís II, que foi emperador e rei de Italia; Lotario II, rei de Lotarinxia; e Carlos II, rei de Borgoña.

PERSOEIRO

Rei de Italia (947-950), fillo do Rei Hugo, conde de Provenza. Compartiu o goberno co seu pai desde 931. Foi envelenado por Berenguer II, marqués de Ivrea.

PERSOEIRO

Rei de Lotarinxia (855-869), fillo do Emperador Lotario I. Recibiu do seu pai os territorios entre o Rin, o Mosa e o Esclada, con Frisia. Á morte do seu irmán, o Emperador Luís II, anexionou Lyon, Arles e Vienne.

PERSOEIRO

Rei de Xermania e emperador romano-xermánico (1125 -1137), fillo de Gebhard, conde de Supplinburg. Foi nomeado duque de Saxonia (1106-1137) polo Emperador Enrique V, despois de derrotar o pretendente Conrado de Hohenstaufen. Durante o seu goberno nomeou papa a Inocencio II.

PERSOEIRO

Infanta de España, filla do Rei Francisco I das Dúas Sicilias e da infanta María Isabel de España. Casou co seu tío materno, o infante Francisco de Paula. De ideas progresistas, participou no golpe de estado que orixinou a entrada no goberno de Francisco Cea Bermúdez.

PERSOEIRO

Filósofo. Na primeira etapa do seu pensamento, exemplificada en Économie libidinale (1974), propuxo unha relectura do marxismo partindo de Freud. Con La condition post-moderne iniciou unha segunda etapa en que realizou a primeira e máis valiosa descrición da posmodernidade. Outras obras importantes súas son Le différend (1983), Le postmoderne expliqué aux enfants (1986) e L’enthousiasme (1986).

1. mamela.

2. Que aínda ten dentes de leite, referido á vaca.

3. herba dos peitos.

1. Peixe de corpo oblongo, de beizos grandes, mandíbulas con fortes dentes e cor variable, entre verde e parda. As escamas son relativamente grandes. Vive nos fondos do litoral, entre1 e 20 m de profundidade, sobre algas e rochas.

2. Termo do barallete, ou xerga dos afiadores, que corresponde á voz ‘castaña’.