"Apo" (Contén)

1. Anaco de tea roto, sucio e moi gastado.

2. Peza de roupa vella, sucia e moi esfiañada.

3. Cada un dos anacos pequenos en que cae a neve.

4. Flocos que colgan e adornan o roncón e o fol da gaita.

PERSOEIRO

Rei de Nápoles (1496-1503). Aliouse cos turcos ante a ameaza dunha invasión por parte da alianza formada por Venecia, o papado e Luís XII de Francia e perdeu o reino ante o rei de Francia e Fernando o Católico. Fuxiu a Ischia (1501) e despois a Francia, onde lle concederon o ducado de Anjou a cambio de renunciar á Coroa de Nápoles, que pasou ao Reino de Aragón.

PERSOEIRO

Rei de Nápoles (1458-1494) e duque de Calabria (1443-1494), fillo natural de Afonso V de Aragón. A súa investidura como rei de Nápoles foi rexeitada polo Papa Calixto III e polo duque de Lorena. Coroado en Bari (1459), derrotou o duque de Lorena na Batalla de Troia (1462). Na década de 1480 enfrontouse a varias sublevacións da nobreza napolitana que culminaron na Conxuración dos Baróns (1485-1486). Monarca renacentista, foi o fundador da primeira universidade napolitana (1465), o introdutor da imprenta (1474) e protector das artes e das letras.

PERSOEIRO

Rei de Nápoles (1495-1496), fillo de Afonso II de Nápoles. Accedeu ao trono napolitano trala abdicación do seu pai e durante a conquista de Carlos VIII de Francia, polo que fuxiu a Sicilia. Unha vez que os exércitos da Liga de Venecia (1495) obrigaron o monarca francés a retirarse de Italia, retornou ao seu reino, onde casou coa súa tía Xoana de Aragón co fin de asegurarse a axuda de Fernando II de Aragón.

1. Anaco de tea rota, sucia e gastada.

2. Peza de roupa moi gastada, vella e sucia.

3. Persoa que viste con roupas moi gastadas ou que é descoidada no seu aspecto.

1. Peza de roupa ampla e exterior, en forma de túnica con mangas, que se pon sobre a roupa para evitar que se manche.

2. Calquera cousa coa que se cobre algo para evitar que se encha de po.

3. Peza de madeira que remata e sobresae dunha construción, especialmente dun retablo, para protexela do po.

1. 1. Cría do coello.

   2. Coello que aínda é novo.

2. Persoa gorda e pequena.

3. sabela.

PERSOEIRO

Poeta e crítico literario. Redactor da revista O moscovita, foi o primeiro teorizador da doutrina estética da arte pola arte, e da crítica orgánica, intento de fusión da crítica idealista e da positivista. De tendencia romántica, manifestou influencias de Schelling e de Carlyle. Publicou Da verdade e a sinceridade na arte (1856).