"Hel" (Contén)

1. Relativo ou pertencente ás helotiáceas.

2. Fungo da familia das helotiáceas.

3. Familia de fungos ascomicetos, da orde dos helotiais, con peridio de hifas pálidas e paredes delgadas.

CIDADES

Cidade do condado de Malmöhus, Suecia, no län de Escania (117.737 h [2000]). Situada no estreito de Resund, é un núcleo industrial importante, con construción naval, industria electromecánica e do calzado. Do seu patrimonio cultural destacan a Mariakyrkan (s XIV), a torre Kärnan (s XVII) e o castelo de Sofiero (s XIX).

CIDADES

Cidade da illa de Sjaelland, Dinamarca (60.131 h [2001]). Porto industrial e comercial ao N de Sjaelland, ten numerosos balnearios, que o converten nun centro turístico importante. Do seu patrimonio cultural destacan os castelos de Kronborg (s XVI), declarado pola UNESCO Patrimonio da Humanidade (2000), e o de Marienlyst (ss XVI-XVIII).

1. Relativo ou pertencente a Helsinqui ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Helsinqui.

CAPITAIS

Capital de Finlandia e do lääni de Uudenmaan (559.718 h [2001]; 920.000 h na súa aglomeración [estim 1998]). Situada nunha península sobre o golfo de Finlandia, rodeada de numerosos illotes, envólvea o mar por tres costados. A forma da península proporciona numerosos portos: o meridional, o de Sörnäinen e o de Sandviken-Hietalahti. Ademais de ser capital administrativa e política, desenvolveuse o sector industrial: alimentación, metalurxia de transformación, artes gráficas, industria téxtil e da confección, construción naval e industria química. É o principal centro comercial e financeiro finlandés. É sé de bispados católicos, luteranos e ortodoxos rusos. Fundada por Gustavo I de Suecia (1550), substituíu a Turku como capital de Finlandia en 1817. Tras sufrir numerosos bombardeos durante a Guerra Ruso-finlandesa (1939-1940) e a Segunda Guerra Mundial, a celebración dos Xogos Olímpicos de 1952 marcou o inicio da súa expansión. Do seu patrimonio cultural destacan as catedrais luterana...

PERSOEIRO

Pintor neerlandés. Cultivou os retratos de busto e de grupo, cunha técnica rigorosa e unha coloración fría. Destaca A celebración da paz de Münster (1648).

1. helvético.

2. Individuo do pobo helvecio.

3. Pobo celta instalado no s I a C entre Suíza e Alemaña. En 58 a C tentaron establecerse na Galia occidental, pero César obrigounos a recuar, e fundou colonias que serviron como marcas militares. Despois da división administrativa de Augusto, esta rexión foi incorporada á Galia Bélxica. Cara a 260, a presión dos pobos xermánicos obrigounos a refuxiarse nas montañas.

1. Relativo ou pertencente ás helveláceas.

2. Ascomiceto da familia das helveláceas.

3. Familia de ascomicetos de carpóforos carnosos e elásticos, cunha parte estéril que corresponde ao talo e unha parte fértil que corresponde ao sombreiro que presenta forma de copa.

CONFEDERACIONS

Confederación Helvética.

REPUBLICAS

Goberno establecido en Suíza polo Directorio francés en 1798, despois da ocupación das tropas francesas. Foi disolta por Napoleón en 1803.

1. Relativo ou pertencente a Helvecia e aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Helvecia.

PERSOEIRO

Filósofo. Defendeu o sensualismo e destacou a importancia da educación pública. Vinculado aos enciclopedistas, foi un dos precursores ideolóxicos da Revolución Francesa. Das súas obras destacan De l’esprit (1758), De l’homme, de ses facultés intellectuelles et de son éducation (1772) e Les progrès de la raison dans la recherche du vrai (1775) .

PERSOEIRO

Astrónomo e químico alemán. Os seus estudios sobre lentes e a acción da luz contribuíron ao avance na fotografía. En 1819 descubriu a propiedade de fixación do hiposulfito de sosa. En 1839 obtivo unha imaxe sobre unha emulsión ao carbonato de prata, un procedemento que recomendou a Talbot, Daguerre e Bayard. Creador do cianotipo e inventor das palabras ‘negativo’, ‘positivo’ e ‘emulsión’, traballou tamén no campo da microfotografía.