"Loxia" (Contén)

Ciencia que estuda os ríos. Ten dúas ramas fundamentais: hidroloxía fluvial, que se ocupa de determinar o caudal dos ríos, precisar o réxime e interpretalo en función dos seus factores, e a dinámica fluvial, que estuda as forzas que as augas fluviais exercen sobre o leito dos ríos.

Ciencia que estuda a actividade racional, ou humana, e que, a partir da observación dos condicionamentos da acción, establece as regras do comportamento. Adoptado polo sociólogo francés A. Espinas (1844-1922), o termo estivo filosoficamente desenvolvido sobre todo por T. M. Kotarbiński (1886), designando a ciencia da acción eficaz e das condicións desta eficacia. OBS: A primeira grafía <x> representa o son [ks].

Rama da medicina que trata do recto e das súas enfermidades.

Ciencia que estuda os protozoos.

Estudo do efecto dos psicofármacos, que comprende, por exemplo, os efectos dos estimulantes e sedantes, alcohol e drogas alucinóxenas.

Rama da psicoloxía experimental que se serve dos métodos da fisioloxía para estudar os fenómenos psíquicos e descubrir as leis cuantitativas que os rexen. Tivo a súa orixe no descubrimento de J. Müller da enerxía específica dos nervios e constituíuse como ciencia co traballo que W. Wundt desenvolveu no campo das sensacións e no estudo dos tempos de reacción. Nútrese das achegas de numerosos laboratorios de psicoloxía experimental e dos estudos neurolóxicos e endocrinolóxicos.

Ciencia que busca as leis e causas das desordes mentais. Caracterízase polo intento de elaborar unha teoría do coñecemento do feito psiquiátrico a partir da observación dos fenómenos patolóxicos do psiquismo.

Parte da botánica que estuda os pteridófitos.

Método de cálculo por medio de variñas divididas en nove espazos, nos que están inscritos os números axeitados para facer con elas multiplicacións e divisións.

Ciencia que estuda os efectos das radiacións sobre os organismos vivos e os mecanismos que os determinan. Os raios X teñen uns efectos máis prexudiciais canto máis grande e prolongada sexa a actividade reprodutiva dunha célula e menos elevado sexa o seu grao de diferenciación.

Procedemento para establecer unha cronoloxía por medio da radioactividade dunha mostra.

Rama da medicina que utiliza as radiacións ionizantes (raios X ou radiacións emitidas por elementos radioactivos naturais ou por radioisótopos) con fins diagnósticos ou terapéuticos. De todos os medios de diagnose radiolóxica ten especial importacia a tomografía axial computerizada (TAC) e a resonancia magnética nuclear (RMN).

Corrente da psicoloxía iniciada a principios do s XX que intenta explicar o comportamento a partir do funcionamento do sistema nervioso, considerando que a conduta pode ser reducida a varios actos reflexos e a diferentes mecanismos cerebrais. Foi iniciada polos fisiólogos rusos Ivan Petrovič Pavlov e Vladimir Mikhajlovič Bekhterev, a partir de experiencias en psicoloxía animal. OBS: A primeira grafía <x> representa o son [ks].

Ciencia da deformación e do fluxo, que enlaza a mecánica de fluídos coa elasticidade e establece a correlación entre as variables esforzo, deformación, temperatura e tempo da materia considerada como un medio continuo. Estuda o comportamento das substancias con modelos que superan o concepto de corpo sólido indeformable de Euclides e tamén o comportamento mecánico elástico lineal perfecto introducido por Hooke. Os reólogos fisicomatemáticos introduciron os conceptos de fatiga, envellecemento, memoria e fluxo dos corpos. A biorreoloxía establece unha correlación de enfermidades co carácter reolóxico do sangue -hemodinámica- e doutros líquidos fisiolóxicos. A psicorreoloxía enlaza o carácter reolóxico dos alimentos, cosméticos, medicinas e pinturas coa aceptación por parte do público.

Rama da medicina que trata as enfermidades reumáticas.

Estudo do nariz, das fosas nasais e das súas afeccións.

radioloxía.