"RAM" (Contén)

GALICIA

Pintor e debuxante. Cultivou o retrato e a acuarela. Traballou como ilustrador en Galicia Moderna, Luz y Sombra e Bellas Artes.

PERSOEIRO

Químico norteamericano. Estudiou na Universidade de Nebraska e na de Harvard. Traballou na industria química Merck & Co e foi profesor na Universidade de California. En 1952 enunciou a regra que leva o seu nome. En 1987 concedéuselle o Premio Nobel de Química, xunto con J. M. Lehn e C. J. Pedersen, polas súas sínteses de macromoléculas cíclicas similares ás zonas activas dos polímeros biolóxicos.

PERSOEIRO

Matemático suízo. Foi catedrático de Matemáticas e de Filosofía na Universidade de Xenebra. Estudiou a teoría newtoniana das curvas alxébricas e clasificounas segundo o grao da ecuación. En 1750 reintroduciu o algarismo, chamado regra de Cramer, que xa empregara Leibniz a finais do s XVII, para resolver sistemas de ecuacións lineais cunhas cantas incógnitas.

PERSOEIRO

Pianista, pedagogo e compositor. Discípulo de J. S. Schoeteri e M. Clementi, exerceu a docencia e foi editor musical. Da súa produción destacan diversas sonatas e concertos para piano, e o tratado musical Studio per el pianoforte (Estudio para o pianoforte, 1804 e 1810).

GALICIA

Pintor. Cultivou o óleo cunha pintura realista na liña do naturalismo non academicista de carácter romántico. Nas súas paisaxes e mariñas compaxinou o dominio do debuxo coa liberdade e a expresividade da mancha. Realizou exposicións individuais en Galicia, especialmente nas salas da Asociación de Artistas da Coruña (1977-1987), así como en Madrid.

1. Texto ou palabras escritas en caracteres secretos. Normalmente, trátase dun texto composto a partir dun código privado previamente fixado que restrinxe a súa comprensión a un grupo de receptores informados das claves que se empregaron no seu proceso de elaboración. É frecuente o seu uso na literatura con distintas finalidades, entre outras ocultar o nome do autor, do destinatario ou do lugar e data de composición dunha obra, de maneira que só sexa accesible para quen descifre o código. Unha estratexia habitual para disimular mensaxes é a agrupación das súas letras en grupos de dous ou de tres, que alteran a estrutura esperada e provocan a confusión nun receptor non iniciado.

2. Texto ou datos difíciles de descifrar ou de comprender.

1. Relativo ou pertencente a un cronograma.

2. Que constitúe un cronograma.

PERSOEIRO

Dramaturgo. Dentro dunha concepción neoclásica e afrancesada, traduciu obras de Racine, Metastasio, Molière e Shakespeare. Posteriormente, a súa obra evolucionou cara a unha tendencia nacionalista plasmada nas zarzuelas (Las segadoras de Vallecas, 1768; Las foncarraleras, 1772) e, sobre todo, nos sainetes. Da súa produción, de máis de 470 pezas, destacan La casa de tócame Roque, El fandango del candil, La pradera de San Isidro, Las castañeras picadas e Manolo, tragedia para reír y comedia para llorar.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en 1972 editada por Ediciós do Castro. Inclúe diversos traballos sobre cultura material en Galicia e sobre arte e industria. No seu número 88, de xuño de 2001, realizouse unha homenaxe á figura de Lois Tobío.

PERSOEIRO

Compositor e organista. Mestre de capela de varias catedrais (Zaragoza, Oviedo e Roda), gañou por oposición a praza de organista en Santiago, cidade na que tamén ensinou canto e órgano e foi vicemestre de capela. Como compositor, deixou misas, salmos, magnificat e cinco responsorios de Nadal.

PERSOEIRO

Enxeñeiro de minas e político. Xefe do distrito mineiro da Coruña-Lugo, foi concelleiro da Coruña e alcalde accidental. Foi colaborador de La Voz de Galicia, fundador e director do Boletín de la cámara minera e director da revista Galicia comercial e industrial. Publicou, entre outros libros, La minería en Galicia: Lugo y La Coruña (1910), con Antonio María de Irimo, La minería en Galicia: historia, situación actual y solución para su desarrollo (1919), Impresiones sobre la minería en Galicia (1922). Recibiu a cruz de Afonso XII.