"To" (Contén)

1. Acción e efecto de afastar ou afastarse.

2. Distanciamento que se produce no tempo ou no espacio.

3. Distanciamento que se produce no plano afectivo ou ideolóxico entre dúas ou máis persoas ou entre algo e unha persoa.

4. Ausencia dunha persoa que se encontrar fóra do seu lugar de orixe ou de residencia habitual.

1. Calquera sentimento que conmove o ánimo: a ira, a compaixón, o odio, o amor.

2. Sentimento de cariño.

3. Proceso psíquico que proporciona calidades subxectivas no campo da consciencia (agradable, desagradable, interesante, etc) e que ao mesmo tempo condiciona o sentido dos impulsos e das reaccións. O afecto, inseparable da intelixencia e da vontade, encóntrase na base da vida instintiva. É o elemento esencial constitutivo da afectividade.

1. Que se sente inclinado cara a alguén.

2. Aquelas posesións que están suxeitas a cargo ou obrigación.

3. Persoa que está destinada a exercer as súas funcións nunha dependencia determinada.

1. de afacer.

2. Que ten por costume a realización dalgunha cousa, ou de recibir as consecuencias dalgunha acción.

1. Acción e efecto de aflorar.

2. emerxencia.

3. 1. Lugar onde se pode ver o substrato rochoso in situ.

   2. Área na que aparece unha unidade litolóxica particular, sexa visible ou non.

4. Área na que unha capa, un filón ou un depósito mineral aparece na superficie do terreo.

1. Acción e efecto de afogar ou afogarse.

2. Dificultade para respirar.

GALICIA

Entallador, escultor e imaxineiro. Non se coñece a súa procedencia pero hai documentación dos seus contratos en Compostela. Colaborou con escultores e retablistas do s XVIII, como Miguel de Romai, con quen executou para a Catedral de Santiago a caixa dun dos órganos (1705) e o Altar da Soidade (1708). No ano 1709 fai, xunto con Cipriano Domínguez Bugarín, o retablo maior da igrexa de Santa Susana e o retablo colateral de San Marcos para a igrexa de Santiago de Betanzos. Con Manuel de Leis parece que colaborou no altar dunha capela da Confraría da Concepción da Catedral de Santiago. A derradeira obra de Afonsín foi un retablo en San Cosme de Oís.