"Vic" (Contén)

GALICIA

Profesor. En 1881 entrou na Escola Normal de Lugo, onde formou parte do grupo de galegos que acudiu ao Congreso Nacional Pedagógico (1882). En 1890, foi nomeado profesor numerario en propiedade da Escuela Normal de Maestros de Cuba e presidiu, durante sete anos, a Sección de Instrución do Centro Gallego de La Habana. Foi redactor xefe do semanario El Profesorado, dedicado á defensa do maxisterio e do ensino, e director de Criterio Escolar, órgano do Centro del Magisterio de Cuba. Repatriado a España (1898), foi nomeado profesor da Escola Normal Superior de Santiago de Compostela (1899-1919), centro que dirixiu en 1901 e a partir de 1905. Tamén foi catedrático auxiliar interino da facultade de Filosofía e Letras da Universidade de Santiago de Compostela. Implicado na vida social e cultural compostelá, foi vicesecretario da Sociedad Económica de Amigos del País e impulsou iniciativas congresuais, como o Certamen Pedagógico de Santiago de Compostela (1906) ou o Congreso de...

PERSOEIRO

Mestre e sindicalista. Estudiou na Escola Normal de Santiago de Compostela e exerceu o seu maxisterio nas escolas de Val Miñor, Vilaza, Ponte Caldelas e Vigo (Coia), entre outras. Membro do PCE, foi secretario fundador de FETE-UGT. Fundou o xornal El Heraldo de Puente Caldelas e colaborou en xornais e revistas como Escuela Vivida, órgano de expresión da Casa do Mestre de Pontevedra, na que dirixía a sección dedicada á actividade societaria, ATEO de Ourense e El pueblo gallego. Coa Guerra Civil tivo que fuxir ao monte, pero foi encarcerado e fusilado no Castro (Vigo). Publicou Manual del turista. Guía de Vigo (1926).

PERSOEIRO

Militante anarcosindicalista. Ao comezo da Guerra Civil estaba en Melilla, e foi condenado á pena de morte. Conmutada a pena, trasladouse a Vigo, onde traballou como contable na empresa Vulcano dende 1949 e liderou o proceso de reconstrución da Confederación Regional Galaica (CRG) da CNT. En 1957 apoiou a Jaime Garrido Vila na creación do Frente Juvenil Democrático. Trala folga organizada na primavera de 1962, en solidariedade cos mineiros asturianos, foi detido e condenado a once anos de cadea. Liberado en 1966, e despois dun breve período de residencia en Vigo, marchou a Francia. Retornou a Vigo en 1976, para participar na reorganización da CNT, pero morreu ao pouco tempo.

GALICIA

Guitarrista. Residiu en La Habana algún tempo e deu numerosos concertos en América. Publicou Método para el estudo de la guitarra.

PERSOEIRO

Físico. Realizou o seu labor investigador, inicialmente, no eido da fotoluminescencia e da fotoquímica e, a partir de 1934, no da física nuclear. En 1946 foi nomeado membro da Academia de Ciencias da URSS. En 1958 recibiu o Premio Nobel de Física, que compartiu con P. A. Čerenkov e I. Y. Tamm, pola interpretación do efecto Čerenkov.

PERSOEIRO

Escritor ucraíno. Fundador do movemento obreiro e do partido radical ucraíno, editou a revista Zite i Slovo. Da súa produción destacan Balady i raskazi (1876), Boa constrictor (1877), Veršiny i niziny (1887) e Uvádšije list’ja (1896).

GALICIA

Pintora. Formouse no Círculo de Bellas Artes e na Escuela de Bellas Artes de San Fernando (1949-1950) e permaneceu durante dous meses na Academia Española de Roma en 1957. Entre 1959 e 1961 volveu á Escola de San Fernando como alumna libre de pintura mural. Neste eido realizou un mural para a aula magna e un panel cerámico na facultade de Ciencias de Santiago e un mural para o Instituto San Tomé de Vigo. As súas primeiras composicións recibiron a influencia do cubismo pero posteriormente encadrouse na corrente neofigurativa da pintura española e, co paso do tempo volveuse expresionista. Mantivo unha preocupación pola textura da materia e pola luz que a levou ao emprego de veladuras. Realizou bodegóns, paisaxes, que en poucas ocasións foron reais, e retratos imaxinarios nos que mostrou o dominio do debuxo. Entre outras obras cómpre destacar Retrato de miña nai (1969), A vella dama (1969), Retrato de Bertrand Russell (1970) e Retrato de J. L. Aranguren...

PERSOEIRO

Historiador. Entre as súas obras destaca Historia eclesiástica de España (1851) e Historia de las sociedades secretas antiguas y modernas en España y especialmente de la francmasonería (1874-1882). Foi membro do Colegio de Abogados de Madrid (1844), da Real Academia de la Historia e da Real Academia de las Ciencias Morales y Políticas.

PERSOEIRO

Escritor. Membro do PC dende 1918, publicou Čapajev (1923), M’atez (1923-1924) e V semnadcatom godu (1925).

PERSOEIRO

Mineraloxista. As súas investigacións centráronse na xeometría, na petrografía, na mineraloxía e, especialmente, na cristalografía. Nesta última utilizou métodos novos para estudar a estrutura dos cristais, a clasificación dos grupos de simetría espacial e a análise química dos cristais.

PERSOEIRO

Cosmonauta e coronel de aviación soviético. Formouse inicialmente como fundidor. Ingresou na escola militar de aviación de Čkalov e acadou o grao de tenente. Chegou a piloto de probas e entrou no equipo de cosmonautas en entrenamento. Tripulou o vehículo Vostok I e foi o primeiro home en facer un voo orbital, o 12 de abril de 1961. Foi deputado do Soviet Supremo en 1962 e seis anos máis tarde morreu de accidente de aviación. Un cráter da cara oculta da Lúa leva o seu nome.

PERSOEIRO

Escritor. Da súa produción poética destaca Sobre la tierra (1945), Profecía del recuerdo (1956), Poesías completas (1959) e Un montón de sombra (1972). Os seus estudios críticos recolléronse nos volumes La poética de Campoamor (1955), Poesía y técnica poética (1955), Temas y problemas de literatura española (1959) e Claves de la literatura española (1971). Postumamente concedéuselle o Premio Nacional de Poesía (1981).

GALICIA

Escritor. Estudiou farmacia en Santiago de Compostela. Colaborador nos xornais El Cabe e El Valle de Lemos, publicou El bosque de la muerte (1881).

PERSOEIRO

Filólogo e lexicógrafo. Catedrático de latín e lingua castelá do Instituto de Pontevedra (1902-1907), do de Burgos (1907-1917), do de Zaragoza (1917-1919) e do Instituto Cardenal Cisneros de Madrid, que tamén dirixiu. Ademais deu clases de latín e dialectoloxía castelá na facultade de Filosofía e Letras da Universidad de Madrid. Fundou no CSIC a sección de Tradiciones Populares (1942), e a Revista de dialectología y tradiciones populares (1944), onde se recollen varios traballos sobre a etnografía e lingüística galegas. Como dialectólogo estudiou, ademais das outras linguas do dominio hispánico, o galego (Elementos de gramática histórica gallega (fonética y morfología), 1909, e Dicionario etimológico español e hispánico, 1954). Dirixiu o Seminario de Lexicografía da Real Academia Española (1964-1969), o Dicionario histórico de la lengua española e a corrección e preparación da décimo novena edición do Dicionario de la lengua española da RAE....

PERSOEIRO

Escritor e tradutor. Foi un dos máis firmes defensores do teatro español tradicional e o autor dunha obra que se considera como a mellor traxedia neoclásica, titulada Raquel (1785). Membro das Academias da Lingua e da Historia, publicou unha obra fundamental, Teatro español, en 18 volumes.

PERSOEIRO

Pedagogo. Catedrático de Pedagoxía en Madrid (1944), foi director do Instituto de Pedagogía San José de Calasanz e do seu órgano, a Revista Española de Pedagogía. Introduciu métodos experimentais e deu un novo acento á dimensión espiritual. Escribiu Pedagogía de lucha ascética (1944), Formulario y tablas de estadística aplicada a la pedagogía (1944), Normas elementales de pedagogía empírica (1946), Principios de pedagogía sistemática (1960), La educación personalizada (1971), La educación en la España del siglo XX (1980), Principios de pedagogía sistemática (1981), Organización y gobierno de Centros Educativos (1986), La práctica de la Educación personalizada (1988), La Educación del estudante en la familia (1990), Educación de la sexualidad (1990) e, conxuntamente con outros autores, La Educación en el nivel primario (1993).

PERSOEIRO

Escritor e sociólogo. Licenciouse en Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Viaxou a París e Bruxelas para estudar socioloxía e interesouse por diversos campos de estudio, como o ensaio, a filosofía e a literatura. Colaborou en publicacións como Noticiero de Vigo e El Liberal, onde asinaba os seus artigos co pseudónimo de El Duque de Él. Escribiu Del mundo interior (1911), Caracteres de la vida social y mundana (1921), Lugares de belleza y devoción. Impresiones de Galicia (1922), La voluntad y el destino (1942), España (1946), La vida no es sueño (1949) e Tres narraciones gallegas (1950). Membro da Real Academia Española, foi académico de honra da Real Academia Galega e secretario do Ateneo de Madrid.

PERSOEIRO

Avogado e político. Dirixiu a Unión Republicana (1897), El Combate (1899) e La Acción (1905), principais voceiros da prensa republicana. Formou parte da Confederación Regional de Agricultores Gallegos (CRAG) e interveu nas campañas antiforais e obreiristas do primeiro terzo do s XX.

GALICIA

Xornalista e escritor. Ideoloxicamente, moveuse entre posturas liberais progresistas, posicións radicais e o federalismo. Foi vicepresidente da Sociedad Cooperativa de Trabajadores El Ahorro de Vigo e en 1881 integrouse na coalición republicano-liberal, contraria aos conservadores. Exerceu como redactor en diversas publicacións da época e foi fundador do Heraldo Gallego. Colaborou con artigos políticos e literarios en La Oliva, El Miño, El Obrero, La Aurora de Galicia, La Nación Española, El Gallego, El Correo Español e El Eco de Galicia, e publicou Cuentos vigueses (1881).