"Ea" (Contén)

1. Apropiarse violentamente os soldados das cousas de valor que atopan nun lugar inimigo.

2. Roubar varias persoas o que hai de valor nun lugar.

GALICIA

Historiador da arte. Ingresou na academia militar de Ávila e prestou servizos no corpo de intendencia. Establecido en València (1925), estudou a iconografía e a pintura medieval valenciana. Escribiu a serie La pintura medieval valenciana.

GALICIA

Mariño e erudito. En 1861 encargáronlle a formación da Academia de Administración da Mariña en Ferrol. Ocupou, entre outros cargos, os de ordenador do Arsenal de Ferrol, intendente de Ferrol e intendente xeral do ministerio da Mariña. Das súas obras destacan Estudios sobre la época céltica en Galicia (1867), Tratado de economía política (1870), Estudios sobre Galicia (1888), La cuestión obrera en Galicia (1893) e Efemérides ferrolanas: apuntes para la historia de Ferrol y sus cercanías (1904).

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de san Salvador que dá nome ao concello de Sarreaus, onde se atopa a capital municipal, no lugar homónimo.

GALICIA

Concello da comarca da Limia, situado no centro-S da provincia de Ourense e no S da Comunidade Autónoma de Galicia. A súa posición xeográfica é 42° 05’ de latitude N e 7° 31’ de lonxitude O. Limita ao N co concello de Vilar de Barrio (comarca da Limia), ao L cos de Laza e Cualedro (comarca de Verín), ao S co de Trasmiras (comarca da Lima), e ao O co de Xinzo de Limia (comarca da Limia) e co de Xunqueira de Ambía (comarca de Allariz-Maceda). Abrangue unha superficie de 77,3 km 2 en que acolle unha poboación de 1.680 h (2007), distribuída entre as parroquias de Bresmaus, Codosedo, Cortegada, Freixo, Lodoselo, Nocelo da Pena, Paradiña, Perrelos e Sarreaus. A capital está no lugar de Sarreaus, na parroquia homónima, localizada a 58 km de Ourense e a 163 km de Santiago de Compostela. Está adscrito á diocese de Ourense e ao partido xudicial de Xinzo de Limia.
Xeografía física
O espazo do concello pódese dividir en dous sectores claramente diferenciados....

FILOSOFOS

Filósofo e escritor. As súas teorías partiron do existencialismo ateo, que se manifestou plenamente na súa obra L’être et le néant. Essai d’ontologie phénoménologique (1943) e centrou os seus estudos na comprensión fenomenolóxica da consciencia, que entendeu como unha dimensión do real caracterizada ou dotada dunha esencial liberdade. Desta primeira época foron os ensaios filosóficos L’imagination (1936), L’imaginaire. Psychologie phénoménologique de l’imagination (1940), Les mouches (1943) ou L’existencialisme est un humanisme (1946), a novela La nauseé (1938) e a narración Le mur (1939). Compartiu vida e pensamento con Simon de Beauvoir e participou na Resistencia, espírito que mantivo vivo como unha continua revolución social e, expresión desta dobre vertente filosófico-política foron Situation (1947-1965), as novelas Les chemins de la liberté (1943, 1945 e 1949), e as obras teatrais Nékrassov (1955),...

PERSOEIRO

Economista. Definiu a economía política como unha simple exposición da forma de como se crean, se distribúen e se consumen as riquezas. O empresario compra os servizos produtivos (terra, traballo e capital) e distribúe entre eles o valor dos produtos, que xa non dependen só do traballo, senón tamén da utilidade. Formulou unha lei dos mercados. Publicou Traité d’économie politique (1803).

PERSOEIRO

Botánico e xeógrafo alsaciano. Especializouse en citoloxía e elaborou unha teoría sobre os plastos, ademais de introducir o termo cloroplasto. Considérase un precursor da moderna ecoloxía. Publicou Pflanzengeographie (1898).

PERSOEIRO

Escritor e xornalista alemán. Xunto con A. Gide, foi un dos fundadores da Nouvelle Revue Française (1908-1909), que codirixiu con J. Copeau e A. Ruyters ata 1912. Cultivou a novela, o conto, o ensaio e o teatro.

PERSOEIRO

Escultor, arquitecto e decorador. Establecido en Berlín, a súa arte foi influída polo estilo neerlandés de Arturo Quellinus (Estatua do elector Federico III, 1697) e polo estilo francés (Monumento ecuestre do Gran Elector, 1698-1703). Como arquitecto interveu na dirección do palacio do Arsenal, pero a inhabilidade na construción das torres da Moeda puxo fin á súa carreira.

PERSOEIRO

Químico estadounidense. Formouse nas universidades californianas de UCLA e Berkeley. Foi asistente de G. N. Lewis e dirixiu as investigacións sobre química nuclear no Lawrence Radiation Laboratory, e desenvolveu as investigacións sobre o plutonio do Proxecto Manhattan na University of Chicago. En 1940 descubriu o plutonio (con E. M. McMillan) e estableceu como obtelo nun reactor de uranio. Tamén descubriu o americio, o curio, o berkelio, o californio, o einstenio, o fermio, o mendelevio, o nobelio e o unnilhexio. En 1951 recibiu, xunto con McMillan, o Premio Nobel de Química, polos seus descubrimentos na química dos transuránidos.

PERSOEIRO

Escritor e tradutor. Especializado na tradución ao portugués de obras significativas de diferentes literaturas, escribiu en portugués (1959-1982), catalán e esperanto. Publicou Els exèrcits de Paluzie (1982), Coneixes Blaise Cendrars? (1984), Paisatge amb figures (1986), a compilación de contos Fer senyors a la Plaça Roja (1986). É autor tamén do Dicionario portugués-catalán (1985) e o Dicionario catalán-portugués (1989) e de varias antoloxías literarias.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Larouco baixo a advocación de santa María.

PRAIAS

Praia do litoral atlántico situada na parroquia de Malpica de Bergantiños, no concello homónimo.