"Ea" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 3634.

  • Comida que se fai despois da cea.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Tomar a sobrecea.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Designar a alguén cun sobrenome.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MONTES

    Monte situado no límite das parroquias de Lousada (Xermade) e Vilapedre (Vilalba). O seu cumio acada os 800 m de altitude.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Xénero de peixes, da familia dos soleidos, ao que pertence o linguado común (S. vulgaris).

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Modalidade do canto e danza flamencos en ritmo ternario. Hai varias variantes, entre as que destacan as de Triana, Jerez de la Frontera ou Cádiz.

    2. Estrofa de tres versos octosílabos, que riman en asonante o primeiro co terceiro, mentres que o segundo queda libre.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Xugada con que se atreixa.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aplícase ao músculo que está situado na cara posterior da perna.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Actriz. Alternou o seu labor no teatro e no cine coa televisión. Debutou co filme Puebla de las mujeres (1953) e da súa filmografía destacan Las que tienen que servir (1967), El discreto encanto de la burguesía (1972), El crimen de Cuenca (1980), Las bicicletas son para el verano (1984) e París Tombutú (1999).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Bolandista valón. Xesuíta en 1687, desde 1702 dedicouse á redacción dos Acta Sanctorum, obra da que chegou a ser editor en 1723. Da súa produción destacan os Acta beati Raymundi Lullii (1707) e o Martyrologium Usuardi monachi (1715-1717).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Facies cultural de mediados do Paleolítico Superior europeo que tomou o nome do xacemento francés de Solutré (Saône-et-Loire) descuberto en 1866. Sucedeu ao Gravetense, e a súa industria lítica foi unha das mellor definidas tipoloxicamente do Paleolítico, a causa da aparición do retoque plano e paralelo feito con técnica de presión. Cronoloxicamente ocupou o espazo comprendido entre os anos 20000-18000 a 15000 a C, e dividiuse en tres fases, caracterizada cada unha pola aparición de novos tipos de instrumentos: as puntas de cara plana, as follas de loureiro e as de salgueiro, e as puntas de amosega, respectivamente. Situouse fundamentalmente entre o Loira e os Pireneos, con algunhas ramificacións cara ao N, e na Península Ibérica.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. de sombrear.

    2. Acción e efecto de sombrear.

    3. Técnica que se emprega para darlle relevo aos obxectos e poder examinalos co microscopio. Consiste en proxectar lateralmente uns pos metálicos, xeralmente de ouro, sobre o obxecto, os que se reparten pola superficie tal como o faría un raio de luz.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Dar sombra a algo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Reacción que permite a síntese de aldehidos aromáticos mediante a conversión dun haloxenuro primario nun sal de amonio e posterior hidrólise ácida.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político, marqués de La Ensenada. De familia nobre, ingresou na mariña. Despois de ocupar os cargos de comisario de mariña de Cádiz (1728) e de Ferrol (1732), tivo un papel fundamental na política italiana de Filipe V. Pola súa colaboración na conquista de Nápoles, Carlos VII de Nápoles concedeulle en 1736 o marquesado. En 1753, Filipe V confioulle as secretarías de Facenda, Guerra, Mariña e Indias. Continuou á fronte da política española con Fernando VI, desde 1746. En política interior fomentou a modernización da mariña, impulsou a mellora das comunicacións, favoreceu a ciencia, protexeu a cultura ilustrada e intentou facilitar o comercio e a industria. Entre 1750 e 1754 elaborou un censo demográfico e fiscal coñecido como Catastro do marqués de La Ensenada. En 1766 foi acusado de ser, xunto cos xesuítas, un dos principais inspiradores do Motín de Esquilache e exiliouse en Medina del Campo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Durmir un sono lixeiro e curto.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Dicir ou facer as cousas con sorna.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Persoa que amosa maldade ou ironía.

    2. Persoa que é preguiceira.

    VER O DETALLE DO TERMO