"car" (Contén)

1. Facer a rosca nun parafuso ou nunha porca.

2. Apertar ou fixar algo a volta de rosca.

PERSOEIRO

Médico bacteriólogo. Estudou medicina na Universitat de Barcelona, fundou a primeira cátedra de microbioloxía en Norteamérica e foi director da École de Laiterie de Saint Hyacinthe. En 1934 fundou o Instituto Rosell de Canadá   e, en 1942, o Instituto Rosell de Lactología en España. Os seus estudos céntranse nas enfermidades dixestivas e da nutrición e foi pioneiro na investigación das bacterias lácticas e no desenvolvemento das súas aplicacións industriais. Colaborou en diversas revistas médicas e científicas e ten numerosas publicacións médicas e de cultura xeral, das que destacan Métodos analíticos de laboratorio lactológico y microbiología de las industrias lácteas (1952), en colaboración con Ignacio dos Santos, e Manual de análisis lactológico y fabricación de quesos y mantecas (1960), en colaboración con José Gómez.

PERSOEIRO

Xeofísico. Naturalizado estadounidense, realizou importantes investigacións en meteoroloxía e en oceanografía. Investigou as correntes atmosféricas, as súas ondas, que se denominan ondas longas, e estableceu o número que leva o seu nome, que representa a razón entre a forza inercial e a de Coriolis.

PERSOEIRO

Arquitecto e urbanista italiano. Urbanizou Peterburgo, cidade onde construíu o Palacio Mikhajlovskij (1819-1823), o hemiciclo do Estado Maior, diante do Palacio de Inverno, o Teatro Aleksandrinskij (1832) e a praza dos Decembristas, cos edificios do Senado e do Sínodo, unidos por un arco de triunfo.

PERSOEIRO

Físico italiano. Estudou na Università di Pisa, onde se doutorou en 1957. Dirixiu o proxecto que levou en 1983 á detección dos bosóns intermediarios. Recibiu o Premio Nobel de Física de 1984 xunto con S. van der Meer, polo descubrimento das partículas W e Z, intermediarias na interacción débil, o que lles permitiu establecer a teoría electrodébil que une as forzas electromagnética e débil.

1. Escribir en vermello os títulos ou rúbricas das obras manuscritas ou impresas.

2. Pór a rúbrica na sinatura dun documento ou escrito.

3. Subscribir ou dar testemuño de algo.

PERSOEIRO

Compositor estadounidense. Da súa obra, caracterizada por un rico colorido, destacan Men and Angels (1921), para trompetas e trombóns; Portals (1925), para corda; The Sun Trader (1927-1932), obra orquestral; e Polyphonic Composition (1940), para tres pianos.

GALICIA

Xornalista e escritor. Principiou os estudos de arquitectura en Madrid, que tivo que abandonar ao iniciarse a Guerra Civil Española. Posteriormente traballou en diversos xornais galegos, ata que decidiu viaxar a Barcelona, onde foi director da revista Destino e columnista de La Vanguardia, baixo o pseudónimo Ero. Publicou El tiempo retenido (1974), Los pueblos y las sombras (1979) e León (1982).

PERSOEIRO

Escritor. Despois de traballar no sector publicitario, comezou a súa andaina literaria na década de 1990. En 1994 decidiu trasladarse a Los Angeles para desenvolver o seu traballo como guionista e escritor, que compaxina coas súas colaboracións en La Vanguardia e El País. Amante da novela do s XIX e influenciado por Dostojevskij, Tolstoj ou Dickens, da súa obra cómpre salientar El príncipe de la niebla (1993, Premio Edebé); El palacio de la medianoche (1994), Las luces de septiembre (1995), Marina (1999) e La sombra del viento (2001, finalista do Premio Fernando Lara), traducida a máis de trinta idiomas e caracterizada pola aparición de elementos de intriga e suspense, e algúns trazos históricos.

PERSOEIRO

Escritor. Nos inicios compaxinou a súa labor de escritor coa de guionista. No ano 1993 publicou a súa primeira obra, El príncipe de la niebla, coa que gañou o premio Edebé de literatura xuvenil. Cultivou este xénero durante varios anos coa coñecida como Trilogía de la niebla ata que en 2001 saíu á luz a súa novela adulta La sombra del viento, da que se venderon millóns de copias en todo o mundo e que foi traducida a mais de trinta idiomas. En abril de 2008 publicou El juego del ángel. Estas dúas obras sitúanse na Barcelona da primeira metade do século XX.

1. Dar carácter ruso a algo ou a alguén.

2. Adquirir carácter ruso algo ou alguén.

PERSOEIRO

Poeta. Fundou con F. Pessoa a revista Orpheu, divulgadora dos movementos de vangarda. En 1914 publica os poemas de Disperção, que, con Indícios de Oiro, integran as Poesías Completas (1946). Escribiu tamén a novela Confissão de Lucio (1914), os contos Céu em Fogo (1915), a peza teatral Amizade (1912) e dous volumes de correspondencia con F. Pessoa (1958 -1959).

PERSOEIRO

Político e xurista arxentino, bisneto de Cornelio Saavedra. Foi ministro de Instrución Pública e de Xustiza (1915) e de Asuntos Exteriores (1932-1938) no goberno radical de Agustín Justo. Mellorou as relacións con Brasil e substituíu a influencia británica pola estadounidense. Presidiu a Asemblea da Sociedade de Nacións (1936). Recibiu o Premio Nobel da Paz (1936).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Parada de Sil baixo a advocación de san Martiño.