"qu" (Contén)

Capa da atmosfera onde teñen lugar principalmente as reaccións fotoquímicas, que consisten nunha disociación e unha recombinación molecular, a primeira durante o día e a segunda durante a noite. Esténdese arredor dos 25 e os 80 km aproximadamente entre a estratopausa, ou parte superior da estratosfera, e a ionosfera. Dentro dela atópase a ozonosfera.

Síntese de substancias orgánicas a partir dunha fonte de enerxía de tipo químico. Aplícase principalmente á síntese dos organismos autotróficos non dotados de clorofila (denominados quimiótrofos), que sintetizan as substancias orgánicas que incorporan ao seu protoplasma, partindo de compostos minerais reducibles como auga, dióxido de carbono ou sales amoniacais, e aproveitando a enerxía desprendida en procesos de oxidación de compostos inorgánicos.

Que ou quen realiza a quimiosíntese.

Instrumento que se emprega para obter cultivos continuos e que consiste nun receptáculo cerrado que se comunica cun depósito que lle subministra constantemente un medio de cultivo, e cun sifón polo que sae o exceso de células do cultivo e dos seus produtos de excreción.

quimiotaxe.

Reacción de locomoción orientada e obrigada que toman certos organismos móbiles. É iniciada e mantida pola concentración química dunha substancia ou pola variación do seu gradiente.

Taxonomía que basea os seus criterios de clasificación en similitudes presentadas por certas proteínas dos organismos, polo feito de que se considera que foron menos influídos pola selección natural que polos caracteres morfolóxicos tradicionais.

Tratamento por axentes químicos que actúan sobre determinados microorganismos ou células sen prexudicar os tecidos orgánicos. Desde Ehrlich aplícase en terapéuticas medicamentosas antineoplásticas e antiinfecciosas.

quimiosíntese.

Relativo ou pertencente ao quimiotropismo.

Tropismo en que o factor estimulante é unha substancia química.

Masa líquida e espesa en que se converte o bolo alimentario para a dixestión gástrica.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘zume’.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘onda’.

Método radiográfico en que se aprecian as vibracións larínxeas, bucais e nasais.

Aparato fonético, inventado por K. Ludwig en 1847, que recolle e fixa experimentalmente as vibracións sonoras da fala inscritas sobre unha superficie plana, e que en 1863 perfeccionou H. von Helmholtz e, a principios do s XX, Jean-Pierre Rousselot.