"AP" (Contén)

CAPITAIS

Capital de Samoa occidental, porto da costa norte da illa de Upolu e centro político, administrativo e económico do país (33.170 h [1981]).

1. Individuo da famila das apiáceas.

2. Familia de plantas da orde das arilais á que pertencen 300 xéneros e 3.000 especies. Son principalmente herbáceas anuais ou perennes e rara vez lianas ou arbustos. As follas son alternas e, xeralmente, compostas e divididas. As flores son hermafroditas, pentámeras e case sempre actinomorfas, presentan un nectarífero e están dispostas en umbelas. Algunhas especies desta familia empréganse como alimento, como especias ou como plantas medicinais. En Galicia están presentes os xéneros Angelica, Anthriscus, Apium, Carum, Conopodium, Chaerophyllum, Chrithmum, Daucas, Eryngium, Foeniculum, Heracleum, Hydrocotile, Laserpitium, Oenanthe, Peucedanum, Physospermum, Pimpinela, Sanicula, Scandix, Seseli, Smyrnium, Thapsia, Tordylium e Torilis.

PERSOEIRO

Historiador grego que viviu en Roma durante os imperios de Adriano e Antonio Pío. Escribiu unha Historia romana, en grego, coas conquistas como fío condutor, artellada por países.

PERSOEIRO

Nome humanístico do cartógrafo, cosmógrafo e astrónomo alemán Peter Bennewitz ou Biienewitz. Publicou o Cosmographicus liber ou Cosmographie (1524), que contén algúns dos primeiros mapas coñecidos de América, e o Astronomicum Caesarium (1540), con observacións dos avistamentos de 1531 do cometa Halley, aínda non denominado así.

1. Relativo ou pertencente ás abellas.

2. Lugar onde está situado un número máis ou menos grande de colmeas con vista á súa explotación. Trátase especialmente da instalación feita segundo as normas da apicultura racional. O apiario ten que estar situado, dentro da rexión adecuada, nun lugar seco, resgardado e a salvo das temperaturas extremas, coas colmeas orientadas de xeito que poidan recibir o sol da mañá e do serán.

1. Relativo ou pertencente ao ápice.

2. Aplícase ao fonema cunha articulación que esixe normalmente a intervención activa do ápice ou extremo anterior da lingua, en contacto ou en constrición con calquera parte das zonas avanzadas da boca.

1. Remover a terra.

2. Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘coser’.