"André" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 485.
-
PERSOEIRO
Compositor francés. Estudou con Saint-Saëns, Fauré e Gigout. Compuxo operetas e óperas cómicas, como Veronique (1898) e Fortunio (1907), e ballets, como Les deux pigeons (1886). Dirixiu a Opéra-Comique de París (1898-1904) e a orquestra da Opéra de París (1907-1914). Compuxo tamén música para piano.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Futbolista. Comezou a súa carreira como dianteiro no ano 1995 co Newell's Old Boys, onde xogou ata 2000. Con trece anos incorporouse ao Barcelona, onde empezou en Infantil A e foi ascendendo rapidamente ata o primeiro equipo, no que debutou con só dezaseis anos. Participou no Mundial sub 20 de Holanda 2005, no que a súa selección acabou como campiona e el como máximo goleador e mellor xogador. Pouco despois debutou na selección absoluta arxentina. Como xogador do Barça leva gañadas tres Ligas, dúas Ligas de Campións e unha Copa do Rei.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Almirante grego. Comandou a frota grega no momento da loita pola independencia e derrotou os turcos en 1824, preto da antiga Mileto e en Navarino, ao ano seguinte. Acabada a guerra, derrotou a frota do ditador rusófilo Kapodistrias.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Industrial. Xunto co seu irmán Édouard Michelin (1859-1940), inventou e construíu os primeiros pneumáticos desmontables para bicicletas e automóbiles. Patrocinou a publicación das guías turísticas e mapas de estradas que levan o seu nome.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Poeta. Estudou latín e humanidades no convento franciscano de Herbón e realizou a carreira eclesiástica no seminario de Santiago de Compostela. Colaborador das publicacións Galicia e Suevia, das súas obras cómpre salientar Presbítero. Poesías (1905), Pío X (1906), 12 de Octubre. Evocaciones. Canto secular (1910), Pro Aris et focis (1912), Hermosa y fuerte (1912) e Vox Clamantis (1915).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Realizador cinematográfico. Coñecido como Andrej Končalovskij e irmán de Nikita Mikhalkov-Končalovskij, converteuse nun dos máximos expoñentes do denominado “novo cine soviético”, reflexivo e crítico. Das súas películas destacan D’ad’a Van’a (Tío Vania, 1969), Sibiriada (1979), Runaway Train (1985), Tango & Cash (1989), The Inner Circle (1991) e Dom Durakov (A casa dos parvos, 2002).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político. Socialista independente, foi ministro de Industria e Comercio e despois de Traballo e de Guerra. Pasou á dereita e foi un dos fundadores do Bloc National. Converteuse en presidente da República (1920-1924) e dimitiu pola oposición radical-socialista.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Físico estadounidense. Foi profesor de física na University of Chicago e director do laboratorio Norman Bridge (1921-1926). Despois de estudar os fenómenos da descarga eléctrica en gases, verificou a ecuación fotoeléctrica de Einstein e avaliou a constante de Planck. Traballou en diversas ramas da física, como as radiacións ultravioletas e a estrutura atómica, e estudou os raios cósmicos (1918). Conseguiu calcular a carga elemental do electrón, mediante o denominado experimento de Millikan. Recibiu o Premio Nobel de Física (1923) .
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor francés. Escribiu novelas realistas e humorísticas, poesía e traducións de obras españolas. Das súas obras destacan Écrit sur l’eau (1908, Premio Goncourt), L’aventure de Thérèse Beauchamp (1914) e L’ouef de Colomb (1954).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Andrzej Frycz Modrzewski.
-
GALICIA
Político e xurista, pai de Alexandre Mon Landa. Militou no Partido Conservador, e foi alcalde da cidade de Pontevedra (1879-1890) e deputado provincial. Foi elixido deputado a Cortes pola Cañiza durante oito lexislaturas (1891-1896 e 1896-1910).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Xurista e filósofo, fillo de Alexandre Mon Landa. Foi deputado a Cortes pola Cañiza ininterrompidamente durante sete lexislaturas (1910-1923) e fundou o Partido Agrario Galego. Escribiu Estudio de los foros en Galicia (1910).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Compositor francés. Destacou pola súa facilidade melódica e a intuición teatral, e foi un dos creadores da ópera cómica francesa. É o autor de Le cadi dupé (1761), Le roi et le fermier (1762) e Le déserteur (1769).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Xurista e político, fillo de Uxío Montero Ríos. Foi deputado (1901-1916), senador (1916-1920), fiscal do Tribunal Supremo (1916) e avogado asesor de Banco de España. Iniciou unha reforma dos tribunais para menores. Escribiu Tribunales para niños (1913) Antecedentes y comentarios a la ley de tribunales para niños (1919) e La Ley de Tribunales para niños en España (1921).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Escritor e xornalista. Colaborador dos periódicos El Deber, La Paz ou El Lérez, fundou en Pontevedra o semanario El Independiente (1881-1882) e foi un dos impulsores da prensa diaria en Galicia. Caracterizado polo seu costumismo e imaxinación, da súa composición poética destacan Cantos inarmónicos (1874) e diversos poemas en galego, como “Unha de paus”, “O bautizo”, “O enterro” e “Cousas de mozos”. Cultivou tamén o teatro co drama La hija del timonel (1878) e a zarzuela con Percances de un viejo verde. O himno A Galicia foi premiado en Pontevedra (1880).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político e escritor. Coñecido como Naugerius, foi cronista oficial da República de Venecia (1516), e foi enviado por esta como embaixador ante o Emperador Carlos V (1525-1526) e posteriormente ante Francisco I de Francia (1528). Escribiu as súas impresións da viaxe en Viaggio fatto in Spagna ed in Francia (1563).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Relixioso franciscano. Colaborou en El Eco Franciscano cos pseudónimos de Querubín e Amacialbene, e foi premiado nos Juegos Florales de Almería (1912) por un traballo que apareceu no xornal La Independencia. Publicou Vida compendiosa y popular de San Francisco de Asís, que foi premiada en Santiago de Compostela (1909).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político. Militou na Federación Socialista Catalana do PSOE (1913-1919), mais foise aproximando cara ao anarcosindicalismo. Delegado polo Sindicato de Profesionais Liberais da Confederación Rexional de Cataluña no segundo congreso da CNT, defendeu activamente as directrices da revolución rusa e a adhesión da CNT á Terceira Internacional. En Barcelona, militou na Oposición Comunista Española e conduciuno cara á autonomía organizativa, a Esquerda Comunista, que formaría o Partido Obrero de Unificación Marxista (1935), do que foi secretario ao inicio da Guerra Civil Española. Escribiu Les anarchistes et le mouvement syndical (1924), Les ditadures dels nostres dies (1930), El proletariado español ante la revolución (1931) e Els moviments d’emancipació nacional (1935).
VER O DETALLE DO TERMO -
IGREXAS
Igrexa parroquial situada nas Nogais. Construída no s XIII, conserva restos prerrománicos. Consta de nave de planta rectangular, ábsida realizada en estilo románico de transición cun tramo recto cuberto con bóveda de canón e testeiro redondo cuberto con bóveda de laranxa; capela na parte esquerda da nave, muros de cachotaría de lousa e cuberta a dúas augas. Destaca a portada sur, fachada principal do antigo templo cun arco triunfal peraltado, tripla arquivolta con doelaxe radial e saínte decorada con semicírculos e bólas nas esquinas, mochetas biseladas e outros adornos como estrelas de oito radios.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Médico. Catedrático de Obstreticia e Xinecoloxía na Universidade de Santiago de Compostela, foi médico interno no hospital de maternidade de Barcelona. Das súas obras destacan a súa tese doutoral, Biología de la vagina (1935) e El uso terapéutico de las gonadotrofinas en obstetricia y ginecología.
VER O DETALLE DO TERMO