"Cid" (Contén)

1. Calidade de elástico.

2. 1. Propiedade dos materiais que se manifesta pola desaparición das deformacións producidas por forzas exteriores de intensidade inferior a un certo límite, ao deixar de actuar sobre eles estas forzas.

   2. teoría da elasticidade

      Rama da física que estudia a mecánica dos corpos sólidos considerados como medios continuos, isto é, que estudia a relación entre as forzas que actúan sobre un corpo e a deformación que lle producen. É unha teoría microscópica, xa que se interesa só polo comportamento do conxunto das moléculas que forman o corpo ou unha parte do corpo. Hai que considerar que as forzas ou tensións internas exercidas sobre unha parte do corpo polas partes veciñas, actúan soamente na superficie daquela parte. A análise vectorial demostra que isto é posible se a forza resultante se pode considerar como a diverxencia dun tensor de segunda orde, que recibe o nome de tensor de tensións. Baixo a acción das forzas exteriores, os sólidos defórmanse, é dicir, cambian de forma e volume. Pódese atopar a distancia entre dous puntos despois da deformación, en función da posición orixinal e dun tensor de segunda orde que se chama tensor de deformación. Entre o tensor de deformación e o tensor de tensións hai unha relación...

3. Índice que mide a variación que experimenta unha variable fronte aos cambios doutra.

1. 1. Conxunto de fenómenos asociados á presenza de partículas cargadas electricamente, en repouso ou en movemento. Está suxeita á lei de conservación e constitúe unha das formas posibles de enerxía.

   2. electricidade estática

      Fenómeno eléctrico ocasionado por un exceso (electricidade negativa) ou un defecto (electricidade positiva) de electróns en repouso nunha determinada materia, en relación ao número de protóns nos átomos que a compoñen.

2. Parte da física que estudia os fenómenos eléctricos. Considérase que os fenómenos eléctricos se deben á existencia das cargas eléctricas. A explicación dos fenómenos eléctricos dun corpo radica no estado dos seus átomos. Un átomo está en estado neutro, isto é, non presenta actividade eléctrica, cando o número de electróns (carga negativa) coincide co número de protóns (carga positiva). Hai dous tipos de estado eléctrico: o estado positivo, producido por un defecto de electróns nos átomos constitutivos do corpo, e o estado negativo, debido a un exceso de electróns. En correspondencia con iso, as forzas eléctricas, que actúan a distancia e dependen inversamente do cadrado da distancia, poden ser de atracción ou de repulsión. O espazo que envolve unha carga eléctrica constitúe un campo eléctrico. Os electróns pódense desprazar libremente a través dun corpo condutor e constitúen unha corrente eléctrica. Esta dá lugar a unha serie de efectos de grande aplicación técnica: caloríficos, químicos...

3. Corrente ou fluído eléctrico.

4. Instalación eléctrica.

1. Relativo ou pertencente aos emberícidos.

2. Ave da familia dos emberícidos.

3. Familia de aves á que pertencen as escribentas.

PERSOEIRO

Rei de Castela e León (1369-1379), conde de Trastámara, fillo ilexítimo de Afonso XI e de Leonor de Guzmán, primeiro monarca da casa de Trastámara. Encabezou unha rebelión nobiliaria contra o seu irmán Pedro I (1352) e, apoiado economicamente por Aragón, Francia e o papa, contratou as Compañías Brancas de Bertrand du Guesclin. Penetrou en Castela e proclamouse rei en Calahorra (1366), pero Pedro I conseguiu a axuda dos ingleses e a loita dinástica converteuse nun episodio da Guerra dos Cen Anos. Derrotou a Pedro I en Montiel (1369), mais a loita contra os seus partidarios prolongouse en Galicia ata 1387, polos apoios locais, entre outros, do arcebispo Xoán García Manrique e de Pedro Fernández de Castro, e os estranxeiros de   Fernando I de Portugal e o duque de Lancaster. As recompensas que outorgou aos seus partidarios permitiron o enriquecimiento de, entre outras familias, os Mendoza, Velasco e Manrique, e o ascenso social do grupo dos cabaleiros, representados en Galicia por Fernán Pérez...

1. Calidade de equívoco.

2. Carácter en virtude do que un concepto se aplica en dous sentidos distintos. Oposta á univocidade, a medio camino entre ambas está a analoxía.

1. Propiedade de ergódico.

2. Propiedade dun proceso estocástico en que se poden determinar todos os parámetros probabilísticos (con probabilidade 1) dunha función calquera resultante do proceso. Esta propiedade se expresa, tamén, dicindo que as medianas probabilísticas coinciden coas temporais. En sentido amplo fálase de ergodicidade respecto á mediana, á desviación típica ou a calquera outro parámetro de interese.

1. Relativo ou pertencente aos escíncidos.

2. Réptil da familia dos escíncidos.

3. Familia de réptiles escamosos da suborde dos saurios, de corpo cilíndrico e extremidades reducidas ou ausentes, de dimensións pequenas ou medianas, co tronco moi alongado e a cabeza aplanada. Son ovíparos ou vivíparos, especialmente diúrnos e de hábitats moi diversos. A maior parte das especies viven no chan, especialmente en medios areosos, aínda que existen especies arborícolas. Xeralmente son depredadores de invertebrados. Rexistráronse unhas 600 especies, distribuídas principalmente por Europa, Asia, África e, moi localizadamente, Sudamérica. A maior diversidade da familia dáse no sueste asiático, África subsahariana e Australia. A esta familia pertencen os esgonzos.

1. de esclarecer.

2. Que é distinguido ou ilustre.

3. Aplícase á peza que leva ventás, xeralmente edificacións.

1. Relativo ou pertencente aos escolopácidos.

2. Ave da familia dos escolopácidos.

3. Familia de aves limícolas, da orde dos caradriformes, de pescozo e patas moi longas, ás normalmente rematadas en punta, e peteiro fino e longo. Presentan distintas plumaxes na época de reprodución e nos primeiros meses de vida. Algunhas especies pasan o inverno ao S da área xeográfica de cría, onde se poden concentrar en grandes bandos. Adoitan aniñar no chan. Os representantes desta familia reciben as denominacións populares de: arceas, becacinas, biluricos, combatentes, falaropos, mazaricos e pilros.

1. Relativo ou pertencente aos escombresócidos.

2. Peixe da familia dos escombresócidos.

3. Familia de peixes da orde dos ateriniformes ao que pertence o alcrique.