"Martin" (Contén)

GALICIA

Fotógrafo. Coñecido como Tino Martínez, expuxo parte da súa obra en Vigo, no Museo de Pontevedra, no Museo Arqueolóxico de Ourense, na Universidade de Coimbra e   no Museo do Pobo Galego de Santiago de Compostela, ademais dalgunhas mostras en Francia e Reino Unido. Foi coautor de La música medieval en Galicia (1982) e publicou os libros Ofrecidos-El Nazareno, Ofrecidos-Los Milagros de Amil, Ofrecidos-Santa Marta de Ribarteme (1989), Exvotos (1994), Fantasías de pedra (1997) e 6X11 (2000).

PERSOEIRO

Prehistoriador. Formouse en Madrid ao lado de H. Obermaier e en Barcelona con P. Bosch i Gimpera. Durante 1939-1956, como comisario xeral de escavacións, foi xefe de arqueoloxía de España. Publicou Esquema paleontológico de la península hispánica (1941 e 1946).

GALICIA

Profesor e historiador, irmán de Manuel Martínez Santiso. Dedicouse á arqueoloxía, á pintura, á caligrafía e ao xornalismo. Colaborou nos xornais locais El Anunciador, El Brigantino, Las Mariñas, El Mandeo e Betanzos Liberal. Escribiu unha continuación da Historia de la ciudad de Betanzos do seu irmán.

GALICIA

Historiador, irmán de Francisco Xavier Martínez Santiso. Foi maxistrado e escribiu o primeiro tomo da Historia de la ciudad de Betanzos (1892), deixando inédito o segundo, Descripción de la ciudad y sus monumentos.

GALICIA

Médico e naturalista. Formou un herbario das plantas dos arredores de Santiago de Compostela que foi citada na obra de Planellas Flora fanerogámica gallega. Foi colaborador da Revista de Galicia.

PERSOEIRO

Escritor. Cultivou un tipo de peza dramática sentimental e superficial, así como poesía e novela do mesmo carácter. Dirixiu a editorial Renacimiento e foi un dos principais promotores e directores teatrais da época. Publicou a súa primeira obra baixo o título El poema del trabajo (1898). Traduciu ao castelán a Maeterlinck e Rusiñol, e das súas obras destacan Tu eres la paz (1907) e Canción de cuna (1911).

PERSOEIRO

Actor. Coñecido como Paco Martínez Soria, formou unha compañía teatral propia en 1940, especializada en producións cómicas. En 1950 conseguiu ter un teatro propio en Barcelona, o Teatre Talía (desde 1982 Teatro Martínez Soria). Das súas películas destacan La ciudad no es para mí (1965), Abuelo made in Spain (1969), Don erre que erre (1970), El abuelo tiene un plan (1973), Vaya par de gemelos (1977) e La tía de Carlos (1981).

PERSOEIRO

Relixioso. Exerceu como notario ata que ingresou no mosteiro de Santa Luaría de Oseira, onde se ordenou sacerdote en 1955. Escribiu Vida de San Bernardo (1964).

GALICIA

Deportista. Foi director de arbitraxe e organización da Federación Galega de Judo e presidente da comisión xestora da Federación Galega de Taekwondo. Foi campión galego de taekwondo, subcampión de España e medalla de bronce no Campionato Internacional Open USA. Publicou Iniciación ao taekwondo (2001).

GALICIA

Arquitecto. Alcalde do concello de Oleiros (1979-1983), foi membro do consello de redacción da revista Obradoiro e membro da xunta de goberno do Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia (COAG). Da súa obra destacan As galerías da Mariña. A Coruña: 1869-1884 (1987), Catálogo de arquitectura: A Coruña, 1890-1940 (1989) e A praza de María Pita: 1859-1959 (1993). Recibiu o I Premio COAG de Arquitectura, na modalidade de vivenda unifamiliar.

GALICIA

Xurista e escritor. Foi xuíz de Instrución en diferentes poboacións e fiscal de Audiencia en Salamanca. Alternou a súa profesión coa investigación histórica e arqueolóxica. Colaborou no Boletín de la Comisión de Monumentos Históricos y Artísticos de Orense con artigos como “Vocablos gallegos del dialecto salmantino” e “El Autor del Pórtico del Paraíso”, e escribiu La Cuestión agraria en Galicia: redención de foros y subforos: una solución equitativa (1912) e Fueros municipales de Orense (1912). Foi membro da Real Academia Galega, da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando e da Real Academia de la Historia.

PERSOEIRO

Mariño. Foi capitán de corveta e secretario da Escuela Naval Militar de Marín. Escribiu artigos sobre a historia marítima galega e as obras El despacho de Méndez Núñez: En el Museo de Pontevedra (1944) e Serie de modelos de plomo del Museo de Pontevedra (1951).

GALICIA

Atleta. Especializado en lanzamentos, foi dez veces campión de España de lanzamento de disco (1987-1992, 1994-1996 e 2000) e unha de lanzamento de peso en pista cuberta (1991). Gañou a Copa de Europa en 1996 e participou nos Xogos Olímpicos de Barcelona (1992) en lanzamento de martelo e en Atlanta (1996) e Sydney (2000) na proba de lanzamento de disco.

GALICIA

Escultor. Coñecido como Armando, en 1968 trasladouse a Coimbra, onde comezou a traballar en madeira. A súa obra, dun simbolismo de arraigamento primitivista, resulta unha síntese de clasicismo e romanticismo, aínda que tamén se observan as influencias de escultores españois e europeos do período de entreguerras (1920-1930). Realizou diversas exposicións en Galicia e no estranxeiro, e a súa obra figura en museos e institucións de Italia e Reino Unido (Edimburgo). Destaca da súa obra Movimiento (1997).

GALICIA

Escultor. Coñecido como Florencio de Arboiro, a proposta estética da súa obra vinculouse ao seu arraigamento no medio rural (Pastoreando, 1980), incorporando símbolos relacionados moitas veces con lendas populares (Meiga, 1988-1990). Preferiu empregar materiais de suxerentes formas tomados da natureza e reutilizalos sen apenas transformar. A súa obra, da que destacan Afiador (1980-1982) e Maternidad (1980), está presente en mostras individuais e colectivas en Galicia e España.

PERSOEIRO

Médico. Foi xefe de servizo de Medicina Interna do Hospital Universitario de Val d’Hebrón, membro de diversas comisións ministeriais da especialidade de Medicina Interna e vicepresidente da Sociedad Española de Medicina Interna. Recibiu o Premio José Trueta a la Investigación (1988), o Premio Farreras Valenti da Sociedad Catalana de Medicina Interna e o Premio Janssen-Cilag de investigación biomédica en SIDA.

GALICIA

Adestradora. Foi directora técnica de ximnasia rítmica da Federación Gallega e directora técnica do Club 2000 de ximnasia. Obtivo a Medalla al Mérito Gimnástico de la Federación Española e o diploma de honra do Consejo Superior de Deportes. Escribiu La gimnasia rítmica. Metodología e La gimnasia rítmica: un planteamiento educativo motriz. Obtivo o campionato de España como adestradora en 1978, 1979 e 1980.

GALICIA

Pintor e historiador da arte. Doutor en Belas Artes pola Universidade de Vigo, foi crítico da arte en diversas publicacións. Escribiu Camilo Nogueira (1904-1982) (1996) e A pintura galega (1850-1950). Escola, Contextualización e Modernidade (1998).