"PS" (Contén)

Xénero de peixes, da familia dos escoftálmidos, ao que pertence o rodaballo.

Inflorescencia que semella unha flor, como o ciatio dalgunhas euforbiáceas e os capítulos ligulados.

Xénero de plantas herbáceas perennes, da familia das poáceas, con talos de ata 150 cm de altura, follas anchas e planas, flores dispostas en inflorescencias de tipo panícula e froito de pequeno tamaño. Distribúese polo SO de Europa, e en Galicia atópase a especie P. longifolium, que florece entre maio e agosto, entre toxos e breixos.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado ‘falsidade’, ‘falso’.

Nome dado ao autor dos escritos atribuídos a san Denís o Areopaxita.

Nome co que se coñece o autor do tratado filosófico Do sublime, falsamente atribuído a Casio Lonxino. Foi obra probablemente dun mestre de retórica de orixe grega que defendeu a retórica como unha actividade creadora.

Cuarta parte do Liber Sancti Iacobi (s XII), de temática xacobea, tamén coñecido como Crónica de Turpin, pois está atribuído ao arcebispo de Reims, Turpin. Constitúe un texto épico que narra a liberación do Camiño de Santiago polo Emperador Carlomagno e que está moi vinculado aos cantares de xesta franceses, como a Chanson de Roland. Circulou de forma independente por toda Europa e deu pé a diversas crónicas francesas e islandesas

Propiedade de presentar pseudoalelos.

Parella de elementos xenéticos asociados con segmentos duplicados dalgúns cromosomas, como os da drosófila e os dalgúns bacteriófagos, que se comportan como alelos ao efectuar os mesmos procesos no organismo e presentarse en cistróns homólogos, pero que, polo feito de orixinárense por mutacións en partes diferentes do cístron, presentan recombinacións por entrecruzamento dentro deste e son, polo tanto, separables.

Calquera dos sulfatos dobres de dous metais, un dos que é trivalente, que non son isomorfos do alume común.

Falsa articulación producida como consecuencia dun defecto de consolidación dun óso fracturado no que se producen movementos dunha maior ou menor amplitude.

Relativo ou pertencente ao pseudocarpo.

Froito falso que non provén do ovario, como é o caso dos conos.

Cavidade que deriva do embrión, comprendida entre o intestino e a parede do corpo, sen revestimentos mucoepiteliais propios, presente en determinados invertebrados.

Falso embarazo.

Aplícase á proxección en que os paralelos son rectilineos e paralelos.

Aplícase a algúns dos moitos escritos apócrifos que circulaban na primitiva Igrexa atribuídos a san Clemente I, concretamente as Homilías, os Recoñecementos, e os dos Epítomes, que soen datarse no s III. De tendencia xudeognóstica, e tamén influencias arianas, presentan a Xesús Cristo como o eón divino, revelado previamente a Adán e a Moisés. A escola de Tübingen considerounos un testemuño do suposto conflito entre os partidarios de san Pedro e os de san Paulo na Igrexa primitiva. OBS: Adoita escribirse en maiúscula.