"Sil" (Contén)

Abadía beneditina situada 50 km ao SL de Burgos. De estilo románico, foi fundada polo conde Fernán González (919). A igrexa, consagrada en 1088, foi refeita (s XVIII) por Ventura Rodríguez. O claustro (ss XI-XII) foi famoso polos baixorrelevos dos ángulos e pola colección animalística dos capiteis. Das obras de ourivaría que se conservan destacan un cáliz mozárabe de prata dourada (s XI) e o frontal románico de cobre.

sínfito.

Afluente, o máis importante, do río Miño, que a través de 228 km de lonxitude (123 km en territorio galego), percorre as provincias de León, Ourense e Lugo. Nace no val de Laciana, no municipio de Villablino (León), nos contrafortes da Cordilleira Cantábrica. Na provincia de León recibe as augas do Boeza, Cúa, Burbia, Tremor e Cabrera. Penetra na Comunidade Autónoma de Galicia pola provincia de Lugo, no encoro de Penarrubia, no concello de Rubiá, e atravesa os concellos de Carballeda de Valdeorras, O Barco de Valdeorras, Vilamartín de Valdeorras, Petín, A Rúa, Larouco, Quiroga, Ribas de Sil, A Pobra de Brollón, Monforte de Lemos, Castro Caldelas, Sober, A Teixeira, Parada de Sil, Nogueira de Ramuín, Pantón e A Peroxa, onde desemboca no río Miño, na parroquia dos Peares. Os principais afluentes galegos son o Casoio, Mariñán, Leira, Candís, Soldón, Quiroga, Lor, Cabe, Mao e Bibei. O relevo da conca é unha sucesión de vales encaixados e depresións tectónicas como as de Valdeorras, Quiroga,...

Xornal publicado no Barco de Valdeorras a partir de outubro de 1996. Editado pola empresa de comunicación Garherve, apareceu orixinalmente como unha publicación de carácter deportivo que editou a asociación cultural Ainúr entre xaneiro e marzo de 1995. Tras o seu fracaso, Garherve fíxose cargo da cabeceira e engadiu á información deportiva outras noticias de carácter local, comarcal e autonómico, ademais de ampliar as seccións de cultura, política e natureza. Cunha periodicidade mensual, o xornal distribuíuse desde a provincia de Ourense a diversos países do mundo.

Forma prefixada que se emprega para indicar a presenza nunha molécula dun átomo de silicio.

Área de interese natural, incluída como Lugar de Importancia Comunitaria (2001) e Zona de Especial Protección dos Valores Naturais (2004) na proposta da Rede Natura 2000, situada nos concellos de Pantón, Sober, Nogueira de Ramuín e Parada de Sil, cunha superficie de 5.914 ha. A orografía do espazo está caracterizada por canóns formados polos ríos Sil e Cabe ao longo de 15 km con desniveis que van desde os 300 aos 500 m. Goza dun clima mediterráneo con diferenzas entre as abas de solaina e avesío. Nas transformacións sufridas por parte do home destacan o cultivo da vide mediante bancais e a construción de grandes encoros. A súa vexetación predominante é de tipo mediterránea e a maior parte da súa superficie está cuberta por mato. Nas chairas atópanse bosques de cerquiño e cara ao L de carballos, ambos os dous con xestas e uces. Nas paredes do canón existen bosques de sobreiras, aciñeiras e érbedos, e xunto ao río bosques de amieiros, salgueiros e mimosas. A súa vexetación tupida e o feito...

Lucio Cornelio Sula.

Publio Cornelio Sula.

Son ou conxunto de sons que se pronuncian xuntos nunha soa emisión de voz. Unha sílaba sempre contén un núcleo que estará formado por unha vogal ou soante, acompañadas ou non de soantes e consoantes, que forman a marxe. A gramática tradicional divide as sílabas en directas (ca, be), inversas (in, ad) e mixtas (pan, sal), pero polo xeral, as sílabas clasifícanse en libres ou abertas cando rematan en núcleo (bo, ca-sa), e en trabadas ou pechadas cando acaban en marxe (már-tir). Segundo recaia sobre ela o acento de intensidade ou non, as sílabas tamén se poden dividir en tónicas (ou acentuadas) e átonas (ou non acentuadas), pois é a sílaba o segmento sobre o que recae o acento.