"cc" (Contén)

ENTRADA LARGA

Reacción de obtención dun haluro do ácido ¦Á-haloxenado por adición directa do halóxeno nun carbono ¦Á, segundo a reacción:

FORMULA

REXIÓNS

Rexión de Mauritania (53.400 km2, 219.167 h [2000]). A súa capital é Aïoun el-Atrouss (12.446 h [1988]).

ENTRADA LARGA

Reacción de síntese de haluros orgánicos por descarboxilación de sales de prata de ácidos carboxílicos, en presenza de halóxenos:

FORMULA

1. Calidade de imperfecto.

2. Aquilo polo que algo ou alguén non é perfecto.

1. Calidade de incorrecto.

2. Feito ou dito que é incorrecto.

1. Acción e efecto de infectar.

2. 1. Introdución no organismo de elementos patóxenos capaces de se desenvolveren e de produciren substancias tóxicas. Os xermes entran polas vías naturais ou por unha ferida e o organismo reacciona cunha serie de fenómenos de ataque e de defensa, como a acción fagocitaria e a produción de anticorpos. Nunha infección cómpre distinguir o período de incubación ou latencia (desde o momento de entrada do elemento patóxeno ata os primeiros síntomas evidentes da infección) e o período de estado (desde a aparición de todos os síntomas ata que estes comezan a declinar). Despois aparece, nos casos favorables, un período de convalecencia onde os síntomas remiten ostensiblemente e o organismo restablece pouco a pouco as funcións alteradas.

   2. infección oportunista

      Denominación xenérica dos procesos infecciosos que se desenvolven en persoas inmunodeprimidas. Pódense deber a xermes oportunistas, é dicir, microorganismos pouco virulentos que en persoas inmunocompetentes non poderían producir unha infección, ou ben ser causadas por xermes virulentos que nas persoas inmunodeprimidas orixinan doenzas infecciosas máis graves, persistentes e frecuentes do que é habitual en individuos cunha actividade inmunolóxica axeitada.

3. Doenza producida por unha infección.

1. Que é causa de infección.

2. que é susceptible de ser comunicado ou causador por infección.

3. Que padece unha infección.

4. Relativo ou pertencente á infección.

1. Acción e efecto de inspeccionar.

2. Cargo de inspector.

3. Oficina ou dependencias do inspector.