"Ea" (Contén)

Teatro situado en Vigo. Proxectado por   A. Rodríguez Sesmero, inaugurouse en 1900. Da decoración interior encargouse o escenógrafo Arturo D’Almonte e as esculturas realizounas M. Gómez Román. En 1904 adquiriuno J. García Barbón e desapareceu en 1910 por mor dun incendio. No seu terreo edificouse o Teatro García Barbón.

Membrana fina que envolve algunhas partes do corpo, cousas ou alimentos como a clara do ovo.

teaxe.

Termo do latín dos chafoutas, ou xerga dos albaneis, que corresponde á voz ‘piollo’.

Accionar as teclas dun instrumento musical, dunha máquina ou dun ordenador preméndoas cos dedos.

Antiga cidade grega da Arcadia, preto de Argólida, fundada en época micénica. Sometida á supremacía espartana entre 473 e 470 a C, pertenceu á Liga do Peloponeso.

Tratado filosófico sobre a divindade que está considerada como parte da metafísica, como continuación e concreción da ontoloxía. O termo foi creado por Leibniz que, ao ocuparse de Deus, cría primordial xustificar o feito de que Deus creou un mundo onde está o mal. Afirmou, inicialmente, que o mal non é senón unha falta do ben e, despois, que este defecto é só imputable ao home. Se Deus permite o mal é porque serve para a nosa mellora.

Aplícase á fusión nuclear que se produce a temperaturas da orde de centenas de millóns de graos.

Relativo ou pertencente á terra, en contraposición a celestial.

Colonia británica constituída en novembro de 1965. Ten unha superficie de 46 km2 e comprende o arquipélago de Chagos, onde destaca a illa Diego García, que ten unha base militar británica e estadounidense. Outras illas menores son Pero Banhos, Salomon e Three Brothers. Non existe unha poboación estable.

Perseverar nunha actitude ou idea.

Área de sedimentación mariña que se orixinou durante o Precámbrico ao fragmentarse a Panxea, e que se estendía desde Pireneos ata Indonesia, pasando por Asia central. O Mediterráneo é unha parte antiga do mar de Tetis. Deulle o nome o xeólogo austríaco Edward Suess.

Teatro estatal fundado en París en 1920. O seu primeiro director foi o actor Gremier, que ostentou o cargo ata 1933. Creouse coa finalidade de ofrecer espectáculos de calidade a uns prezos accesibles, especialmente para un público popular. Foi dirixido por notables personalidades, das que destaca Jean Vilar (1951-1963), co que a compañía acadou un gran prestixio.