"car" (Contén)

PERSOEIRO

Pintor alemán. Formado na Academia de Viena (1811), uniuse en Roma (1818) aos nazarenos (Anunciación). Foi director da Akademie der Bildenden Künste de Dresden e do Zwinger Museum (1846-1871). Ilustrou a Biblia.

1. Facer que algo perda a humidade ou pase a estar seco.

2. Deixar sen auga.

3. Tornar seco ou perder a humidade.

4. Morrer ou perder o verdor unha planta por falta de humidade.

5. 1. Deixar de emanar ou correr un líquido.

   2. Deixar de dar leite.

   3. Deixar de fluír un líquido do corpo.

6. Madurar os froitos.

7. Enfraquecer.

8. ...

PERSOEIRO

Historiador. Catedrático de Historia Xeral de España na Universitat de Barcelona e de Historia Contemporánea de España na Universidad Complutense de Madrid, investigou temas de historia de España dos ss XVII e XIX. Publicou Alfonso XIII y la crisis de la Restauración, La España de Alfonso XIII: el estado y la política, 1902-1931 (1995), en colaboración con J. Tusell. Foi membro numerario da Real Academia de la Historia.

GALICIA

Pintor. Discípulo de F. Bello Piñeiro,iniciou a súa formación como debuxante na Escola de Artes e Oficios de Ferrol. Maioritariamente cultivou o óleo e o debuxo, tamén traballou o pastel, a encáustica e a acuarela. Dos seus primeiros debuxos, de trazo realista e dramático, destacan Os tellados da catedral ou O Pórtico da Gloria e, da década de 1970, as series de debuxos Cabezas de anciáns ou Moscas. Paisaxista encadrado no expresionismo,destacou polo emprego dunha ampla gama cromática, con preferencia polos vermellos e os verdes, así como o claroscuro, nos primeiros tempos. Despois aclarou a súa paleta e se aproximou ao cubismo (Nu en azul, 1966) e ao expresionismo (O arenque galáctico).Traballou o medio e gran formato e empregou unha pincelada cada vez máis longa e ancha (As máscaras, 1972). Como manifesto do seu compromiso coa realidade social e política pintou O exército dos paxaros de papel (1977), Retrato de...

1. Composto nitroxenado que deriva formalmente da urea.

2. Composto formado por substitución dalgún átomo de hidróxeno da semicarbacida por radicais orgánicos.

PERSOEIRO

Actriz e cantante. De nome María del Carmen García Galistero, en 1948 debutou no cine con Jalisco canta en Sevilla. Da súa filmografía destacan La fierecilla domada (1956), King of Kings (1960), Anthony and Cleoptatra (1972) e La loba y la paloma (1973). En televisión presentou diversos programas como Telecupón (1991-1997) e, desde 2004, Cine de barrio.

PERSOEIRO

Político e diplomático, conde Sforza. Fixo a carreira diplomática e foi elixido senador (1919). Ministro de Asuntos Estranxeiros (1920-1921), negociou o Tratado de Rapallo. En 1922 foi nomeado embaixador en Francia, pero dimitiu e exiliouse cando Mussolini chegou ao poder. Regresou a Italia en 1943 e foi ministro sen carteira (1944-1945), presidente da Asemblea Consultiva (1945-1946) e novamente Ministro de Asuntos Estranxeiros (1947-1951).

1. Asasino a soldo.

2. 1. Relativo ou pertencente aos sicarios.

   2. Membro dunha seita fanática xudía que continuou a resistencia contra os romanos unha vez que foron eliminados os celotes. Adoitaban non ter escrúpulos á hora de asasinar aos seus compatriotas. Segundo os Feitos dos Apóstolos, o procurador Félix fixo executar a catro mil.

PERSOEIRO

Historiador da arte. Doutor en Xeografía e Historia, é profesor na Universidade de Santiago de Compostela. Membro do Comité Español de Historia del Arte, da Comisión da Cidade e o Camiño de Santiago, e da Comisión de Patrimonio Histórico do Consello da Cultura Galega, foi director xeral de Patrimonio Cultural da Xunta de Galicia, director xeral de Patrimonio Histórico, Artístico e Arqueolóxico (1982-1983) e profesor da Academia de Bellas Artes de Roma (1976-1977).Comisario de exposicións, colaborador en diversas publicacións e asesor da Enciclopedia Galega Universal, escribiu, entre outras obras, La miniatura medieval en Galicia, Pintura medieval: la miniatura (1981) e Las pinturas de Sijena (1993). É membro da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando.

GALICIA

Xornalista. É licenciado en Filosofía e Letras polas universidades de Santiago de Compostela, Granada e Columbia. Guionista e actor, participou nas películas Hot Channels (1971) e P.O.W (1973), durante a súa estancia en Nova York (1966-1974). De volta a Lugo, traballou en Radio Popular (De Cero al Infinito, Sin Espacio ni Tiempo), e Radio Lugo (Viento del Norte, 1979-1980, Premio Ondas 1980). A partir de 1999 pasou a Telelugo, onde presentou Soy de Aldea (2000), Programa Siglo XXI (2002-2003) e Cantos de Sirena (2004).

1. Caixa montada sobre un chasis provisto dunha roda lateral e cun asento que, fixada a un dos lados dunha motocicleta, permite aumentar a súa capacidade.

2. Motocicleta provista de sidecar.

GALICIA

Historiador. Foi conservador do Museo Etnolóxico de Ribadavia e posteriormente o seu director. Tamén dirixiu o Museo das Peregrinacións de Santiago de Compostela e foi subdirector xeral de Museos e Patrimonio Histórico e Documental. En setembro de 2005 foi nomeado delegado da Consellería de Cultura e Deportes en Ourense. Das súas obras destaca Sobre la tecnología del Bronce Final en los talleres del N.O. hispánico (1978) e, en colaboración, El depósito del bronce final de Samieira (1984).

1. Ser algo sinal ou signo doutro.

2. Ser unha palabra ou frase a representación dun concepto ou dun pensamento.

3. Ter algo unha consecuencia.

4. Ter máis ou menos importancia algo.

PERSOEIRO

Escritor, astrónomo e cartógrafo, sobriño de Luis de Góngora y Argote. Membro da Compañía de Xesús, ensinou matemáticas e astroloxía na Universidad de México. Como cartógrafo real realizou, entre outros, un mapa xeral de Nueva España (1675). Como astrónomo mostrou familiaridade cos autores modernos como Copérnico, Galileo ou Kepler.

1. Converter algo en sílice.

2. Impregnar algo con sílice.

3. Intercalarse sílice na parede celular de certas células vexetais.

1. Facer máis simple ou menos complexa unha cousa.

2. 1. Converter unha expresión, unha cantidade ou unha ecuación noutra equivalente pero máis simple.

   2. Transformar unha fracción noutra equivalente que sexa irredutible.