"CIO" (Contén)

1. Acción e efecto de orientar ou orientarse.

2. 1. Determinación da posición dunha persoa ou cousa con relación aos puntos cardinais. Para atopala cómpre observar a posición do Sol durante o día ou a estrela polar durante a noite no hemisferio norte, ou a constelación da Cruz do Sur no hemisferio austral, aínda que normalmente se utiliza o compás.

   2. Capacidade de determinar a posición do lugar onde se atopa unha persoa ou cousa.

3. 1. Consello, axuda ou suxestión que dá alguén sobre algo.

   2. orientación escolar

      Proceso mediante o que se suxire e aconsella sobre as posibles solucións aos problemas polos que atravesa un alumno ou centro escolar.

   3. orientación profesional

      Proceso polo que unha persoa ou institución aconsella a outra sobre a elección da súa profesión. Esta orientación adoita ser facilitada por psicólogos que avalían os intereses, as motivacións e a capacidade do seu cliente por medio de conversas e da aplicación de tests de intelixencia e personalidade, entre outros.

4. Dirección ou tendencia que presenta unha cousa ou unha persoa na súa conduta para alcanzar uns fins determinados.

5. Indicación ou determinación do camiño a seguir.

6. ...

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida na Coruña a partir do 6 de maio de 1934. Baixo o subtítulo “Órgano defensor de los empleados de notarías de España”, saíu mensualmente editada pola Asociación de Empleados de Notarías da Coruña. Funcionou como voceiro para a resolución dos problemas laborais e económicos deste colectivo e como método de presión para acadar a creación dun Corpo de Auxiliares de Notarías.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en abril de 1936 que actuou como voceiro do Sindicato Único del Ramo de la Construción de Coruña, integrado na CNT coruñesa durante a Segunda República. De periodicidade mensual, foi dirixida por Vicente Díaz Veiga.

1. Pequeno burato que forma a entrada dunha cavidade.

2. Abertura de entrada ou saída dun conduto ou dunha cavidade corporal.

1. Acción e efecto de ornamentar.

2. 1. Conxunto de elementos que serven para ornamentar.

   2. Conxunto de pezas ou elementos accesorios que se utilizan para embelecer unha obra de arte, xeralmente arquitectónica. Baseouse xeralmente en dous procedementos estilísticos: un, de espírito abstracto e ornamentación xeométrica, que caracterizou a decoración primitiva e que deixou pegada nunha ampla arquitectura. As formas primitivas, orixinadas ao principio polo material adoptado e polo procedemento seguido, deron lugar aos temas xeométricos (grecas, cruces, dentes de serra, dados) presentes na arquitectura desde a arte exipcia ao neoclasicismo. O outro tipo de adorno que aparece ininterrompidamente ten o fundamento na imitación de formas vexetais e na vontade de converter elementos efímeros en esquemas estables (grilandas, follas, floróns). Neste tipo inclúese tamén a tendencia que utiliza formas vexetais e as veces animais e humanas, non só como motivo ornamental senón para dar vida a estruturas funcionais, principalmente columnas. Plasticamente, en ambos os dous procedementos, o soporte...

PERSOEIRO

Empresario. En 1963 fundou Confecciones GOA dedicada á confección de batas con ombreiras fabricadas con menos custos, distribuídas e vendidas directamente a prezos menores ca a competencia, e en 1975 inaugurou a primeira tenda Zara na Coruña. Expandiu os seus negocios da rama téxtil por todo o mundo. O alto volume de negocios das súas empresas levouno á creación de Inditex (1985), grupo que preside e que en 2001 comezou a súa cotización no mercado bolsista. A través doutras sociedades participa tamén en empresas doutros sectores, como o eléctrico e a construción. En 2001 creou a Fundación Amancio Ortega, que ten como finalidade o desenvolvemento e modernización dos procesos de ensino e a incorporación de tecnoloxías avanzadas nos centros escolares.