"bo" (Contén)

1. Monte situado na parroquia de Chaguazoso (Vilariño de Conso). O seu cumio acada os 1.390 m de altitude.

2. Prolongación da columna vertebral en moitos vertebrados.

3. Extremidade posterior dalgúns animais que non son mamíferos.

4. Parte alongada que sobresae de algo e por onde se agarra.

5. Parte dunha folla ou dun froito que a une á planta.

6. Parte traseira de calquera cousa.

7. ceruda.

8. ferreiriño rabilongo.

9. Planta herbácea anual, de ata 40 cm de altura, con talos ergueitos, follas pubescentes con lígula pilosa, inflorescencias en panícula e espículas con glumas pilosas e lanceoladas e lemas con 5 nervios. Florece de maio a agosto en lugares areosos preto do mar de Europa Occidental e do Mediterráneo e emprégase como planta ornamental.

10. Planta herbácea con follas alternas, grandes e divididas, flores pequenas amarelas pentámeras e froito moi comprimido dorsalmente. Emprégase como planta medicinal polas súas propiedades diuréticas, astrinxentes e emenagogas.

11. ...

1. Prolongación da columna vertebral en moitos vertebrados.

2. Extremidade posterior dalgúns animais que non son mamíferos.

3. Parte alongada que sobresae de algo e por onde se agarra.

4. Parte dunha folla ou dun froito que a une á planta.

5. Parte traseira de calquera cousa.

6. ceruda.

7. ferreiriño rabilongo.

8. Planta herbácea anual, de ata 40 cm de altura, con talos ergueitos, follas pubescentes con lígula pilosa, inflorescencias en panícula e espículas con glumas pilosas e lanceoladas e lemas con 5 nervios. Florece de maio a agosto en lugares areosos preto do mar de Europa Occidental e do Mediterráneo e emprégase como planta ornamental.

9. Planta herbácea con follas alternas, grandes e divididas, flores pequenas amarelas pentámeras e froito moi comprimido dorsalmente. Emprégase como planta medicinal polas súas propiedades diuréticas, astrinxentes e emenagogas.

10. leiburiña.

11. ...

MONTES

Monte situado na parroquia de Barxa (A Gudiña). O seu cumio acada os 1.040 m de altitude.

MONTES

Monte situado entre as parroquias de Lamas de Campos e O Trobo (A Fonsagrada). O seu cumio acada os 792 m de altitude.

1. rabelo.

2. Termo do barallete ou xerga dos afiadores que corresponde á voz ‘mes’.

GALICIA

Director de escena, crítico e ensaísta teatral. Membro do Ballet Gallego Rey de Viana (1960-1974), desde 1972 dirixiu o Grupo de Teatro O Facho, co que estreou, entre outros, O mendiño e o can morto (1974) e Paco Pixiñas (1977). Cofundador da Compañía Luís Seoane, estreou A esperar por Godot (1984). Formou parte da dirección da Agrupación Cultural O Facho e foi fundador e presidente da Asociación Musical Andrés Gaos. Publicou en Grial o ensaio “A percura do cine galego” (1973) e foi o promotor do I Concurso Nacional de Cómic Galego.

CIDADES

Cidade de Polonia, situada a ambas beiras do Oder, preto da fronteira coa República Checa (62.800 h [1989]). Centro da dinastía dos Piast no s XII, tivo duques propios entre 1281 e 1532, e despois pertenceu sucesivamente a Austria e Prusia.

PERSOEIRO

Ourive e pintor. Coñecido como Il Francia, comezou a pintar en colaboración con Lorenzo Costa. Das súas obras destacan Madonna col Bambino i angeli e Madonna col Bambino i santi, os frescos do Palazzo Comunale de Boloña (1505) e retratos, como o de Federico Gonzaga (1510).

PERSOEIRO

Conde de Barcelona, Girona e Osona (992-1017?), fillo e sucesor de Borrell II. En 1003 emprendeu unha expedición contra Lleida coa axuda doutros condados. ‘Abd al-Malik Yūsuf al-Mu ẓ affar, fillo de Almanzor, asaltou Meià, mentres Wadih tomou o castelo de Montmagastre, chegou a conca de Òdena e atacou a Castellolí, pero a época do ano avanzada e a resistencia cristiá obrigaron aos sarracenos a retirarse.

PERSOEIRO

Monxe, fillo dun secretario de María de Medici. Afillado do cardeal Richelieu, foi un neno precoz, abade comendatario de cinco abadías e presbítero, e experimentou unha conversión radical despois dunha mocidade disipada. Viviu cos oradores e logo profesou a vida cisterciense en Notre-Dame de La Trappe, de onde pasou a ser abade efectivo, e iniciou a reforma do Císter da máis estrita observancia.

MONTES

Monte situado no límite das parroquias de Sande (Cartelle) e A Arnoia, no concello homónimo. O seu cumio acada os 580 m de altitude.

CIDADES

Cidade de Baviera, Alemaña, no Alto Palatinado, situada á beira do Danubio (125.236 h [2000]). Poboación de orixe celta (Radasbona), chegou a ser en tempos de Marco Aurelio un campo atrincheirado (Regina castra). En 1245 converteuse en cidade libre do Imperio e desde 1633 en sede estable da Dieta imperial. Do seu patrimonio cultural destaca a catedral, obra mestra da arquitectura gótica bavaresa (1250-1525), e a igrexa da abadía de Sankt Emmeran (s XII).