"CIO" (Contén)

1. Acción de palpar.

2. Método de exploración táctil e diagnose que consiste en aplicar os dedos ou a cara anterior da man sobre unha superficie corporal, facendo nela a presión necesaria para poder apreciar determinadas calidades dos órganos subxacentes (consistencia, mobilidade, vibración e outras) ou para descubrir tumoracións ou outras irregularidades.

1. Acción de palpitar.

2. Sensación consciente do latexo do corazón percibida na área precordial como unha sensación molesta para o paciente. OBS: Adoita empregarse en plural.

3. 1. Estado de arritmia cardíaca cun mínimo de 300 impulsos por minuto, sen que todos provoquen necesariamente unha contracción muscular polo fenómeno da refracción do nódulo, e que producen diferentes graos de bloqueo.

   2. palpitación auricular

      Onda que atravesa o nódulo aurículo-ventricular en todas as ocasións. No electrocardiograma obsérvanse ondas en dente de serra, rítmicos e regulares.

   3. palpitación nasal

      Dilatación do vestíbulo nasal en dispnea pola acción muscular dos elevadores da aleta do nariz.

   4. palpitación ventricular

      Situación semellante á fibrilación ventricular, de contracción rápida e débil dos ventrículos e inefectiva como bomba.

PERSOEIRO

Mártir. Orixinario de Perpignan segundo unha lenda, morreu degolado durante a persecución de Diocleciano, despois de que o Papa Cornelio o convertese ao cristianismo. Como modelo de inocencia e pureza invocábase antigamente contra os falsos testemuños. En Galicia, invocábase para buscar traballo (“San Pancracio, saúde e traballo”) e moi recentemente estendeuse a crenza de que axuda nos xogos de azar e nos negocios. Na iconografía represéntase como un rapaz novo, que viste túnica curta e cinxida e porta a palma do martirio e a espada da degolación. A súa festividade celébrase o 12 de maio.

FILOSOFOS

Filósofo estoico grego. Discípulo de Dióxenes de Babilonia, exerceu unha grande influencia no círculo político de Publio Cornelio Escipión Emiliano, en Roma (144-129), e sucedeu a Antípater como cabeza da escola estoica de Atenas.

GALICIA

Pintor, realizador cinematográfico e profesor. Catedrático da Escola de Imaxe e Son, realizou diversas exposicións de pintura, composicións en vídeo e producións infográficas. Participou nas mostras Arco (1988 e 1989), así como en numerosos eventos nacionais e internacionais. Da súa produción audiovisual destacan as realizacións Videoviolín (1986, segundo premio na II Muestra Internacional de Vídeo de Málaga), Parpadeo (1986, primeiro premio no I Certamen de Vídeo de Vitoria) e Tránsito (1988, primeiro premio no IV Festival de Vídeos Musicais de Vitoria) e o seu traballo como director artístico no documental Contrabajo (1998, premio AGAPI ao mellor documental galego).

PERSOEIRO

Cantante e compositor. Coñecido como Juan Pardo, iniciouse na música como membro de Los Vándalos e dos primeiros Pekenikes. Fundou Los Brincos, unha das bandas españolas de música lixeira de máis éxito e calidade. Posteriormente separouse e creou, xunto con Antonio Morales, o dúo Juan y Junior, para despois continuar a súa carreira en solitario. Da súa produción destacan Año nuevo (1995), Alma gallega (1997) e Gallo de pelea (1998), e en galego Galicia miña nai dos dous mares (1989), composto case todo por poemas de Cabanillas, e Lúa chea (2003).

ENTRADA LARGA

Espazo natural protexido situado na costa atlántica galega, formado polos arquipélagos das Illas Cíes, de 2.658 ha marítimas e 433 ha terrestres; o arquipélago das illas Ons, de 2.171 ha marítimas e 470 ha terrestres; a illa de Sálvora, de 2.309 ha marítimas e 278 ha terrestres; e as illas de Cortegada, Malveiras e illas próximas, de 43,8 ha terrestres.
Proceso de declaración e historia
O proceso que sufriron as illas ata chegar ata este estado de protección comenzou coa declaración do arquipélago das Illas Cíes como Parque Natural en 1980 e de zona especial para aves (ZEPA, 1999). En 1999 aprobouse mediante o Decreto 274/1999 o Plan de Ordenación dos Recuros Naturais (PORN) debido á necesidade de contar cun instrumento de planificación dos recursos naturais que permitira acadar os obxectivos preestablecidos en materia de conservación e harmonizase todos os intereses, tanto o uso sostible como o goce destes espazos naturais. A Comunidade Autónoma de Galicia incluíu...