"Ea" (Contén)

1. Preparado culinario de consistencia branda e elástica, que se obtén ao cocer substancias animais.

2. Preparado xelatinoso que se obtén ao cocer froitas con azucre.

Xel rico en solventes que presenta propiedades semellantes ás dun líquido.

Substancia nutritiva, fluída e transparente, rica en glícidos, proteínas e vitaminas, que é segregada polas abellas para alimentar as larvas. Utilízase como fármaco, principalmente en tratamentos xerontolóxicos.

de xaspear.

Que ten pintas de varias cores.

Pintar algo imititando as vetas e os picos do xaspe.

Termo da verba dos arxinas que corresponde á voz ‘mercar’.

Termo do latín dos chafoutas e do verbo dos daordes que corresponde á voz ‘pagar’.

1. Fenómeno atmosférico que se produce cando as temperaturas son inferiores a 0°C, o que provoca a conxelación da auga.

2. Temperatura moi baixa.

Depósito de cristais de xeo sobre superficies expostas ao aire, que son resultado da sublimación do vapor de auga cando a temperatura dos corpos é inferior a 0°C.

de xear.

Que está moi frío.

Que está cuberto de xeada.

Doce conxelado elaborado con leite ou derivados do leite, xunto con outros compoñentes como azucre, ovos ou derivados, graxas comestibles e froita ou derivados, aos que se lles engaden aditivos (aromatizantes, espesantes ou colorantes). Comercialízanse en moi diversos sabores e formas, principalmente en barra, cornete ou nun pau. Nalgúns xeados, chamados sorbetes, a auga substitúe total ou parcialmente o leite.

Conxelarse a auga nas superficies á intemperie cando a temperatura é inferior a cero graos.

Facer moito frío ou haber xeada.

1. Preparado culinario de consistencia branda e elástica, que se obtén ao cocer substancias animais.

2. Preparado xelatinoso que se obtén ao cocer froitas con azucre.

Xel rico en solventes que presenta propiedades semellantes ás dun líquido.

Substancia nutritiva, fluída e transparente, rica en glícidos, proteínas e vitaminas, que é segregada polas abellas para alimentar as larvas. Utilízase como fármaco, principalmente en tratamentos xerontolóxicos.

Conxunto de ascendentes dunha persoa.

Ciencia que establece o parentesco entre persoas e liñaxes e estuda a orixe, a descendencia e as alianzas. Complementaria da heráldica e auxiliar da historia, tamén é debedora da bioloxía, da socioloxía, da estatística ou do dereito, entre outras ciencias. En Exipto, India e Grecia, os reis, os eupátridas e os heroes tiñan árbores xenealóxicas que os emparentaban cos deuses. Na Biblia, as listas xenealóxicas teñen a miúdo un sentido simbólico e mnemotécnico. A xenealoxía moderna aparece no s XVI, pero acada o seu cume no s XVII. O xeito de establecer as xenealoxías pode ser moi variado e adoita facerse mediante as táboas xenealóxicas e as árbores xenealóxicas.