"ALE" (Contén)

PERSOEIRO

Emperador de Bizancio (1376-1379). Destituíu ao seu pai Xoán V e gobernou ata que este recuperou o trono (1379).

PERSOEIRO

Compositor italiano. Discípulo de Picinni. Actuou nos teatros máis importantes de Europa e en Roma exerceu de mestre de capela en San Xoán de Letrán (1792-1797). Escribiu máis de setenta óperas entre as que destacan La finta giardianera e Didone abbandonata.

PERSOEIRO

Político andaluz. Membro do Partido Comunista de España desde o ano 1972, foi elixido alcalde de Córdoba nos anos 1979 e 1983. No ano 1986, deixou a alcaldía para pasar a presidir a coalición Izquierda Unida. No XII congreso do PCE (1988), foi elixido secretario xeral, cargo que abandonou en 1998 cando o sucedeu Francesc Frutos; malia esa substitución continuou como portavoz de Izquierda Unida no Congreso dos Deputados. Presentou a súa demisión como secretario xeral de Izquierda Unida despois do retroceso electoral da súa formación nas elección locais, autonómicas e europeas do 13 de xuño de 1999, que non lle foi aceptada. En decembro de 1999 foi sustituído, por motivos de saúde, por Francisco Frutos como candidato á presidencia.

1. Que combate a alerxia.

2. Nome xenérico dos fármacos que inhiben a resposta do organismo a certos antíxenos evitando que se produzan as manifestacións típicas da alerxia.

1. Dise de dúas liñas rectas non paralelas que cortan os dous lados dun ángulo, de xeito que o ángulo que forma unha delas cun dos lados do ángulo é igual ao que forma a outra co outro lado do ángulo.

2. Refírese aos vectores que van na mesma dirección, pero en sentidos opostos.

PERSOEIRO

Arquitecto italiano. Autor da cúpula múltipla de San Gaudenzio, en Novara (1841-1881) e da Mole Antonelliana de Turín (1863 -1888).

PUBLICACIÓNS

Publicación en galego anual editada en Vigo dende 1992 pola editorial Galaxia, e especializada na investigación da literatura galega. Dirixida por Xoán González-Millán dende Nova York e por Dolores Vilavedra dende Galicia, contaba coa colaboración de Ramiro Fonte, Xosé R. Pena, Damián Villalaín, Manuel Vieites e Helena González, entre outros. Incluía as seccións: “Estudios”, “Comunicacións”, “Panorámicas”, “Compendio bibliográfico anual” e “Libros”.

PERSOEIRO

Gramático grego, o máis importante da súa época, coñecido polo alcume o Díscolo, ou sexa ‘o difícil’, por mor da súa escuridade (motivada en gran parte pola súa pésima linguaxe, chea de solecismos e anacolutos). Consérvanse del catro libros: Pronome, Conxunción, Adverbio e Sintaxe. Foi o que impuxo o termo de sintaxe para designar a teoría da construción do discurso.

PERSOEIRO

Poeta ruso. Aos catorce anos comezou a escribir Devenvenskije očerki (Narracións rurais, 1859); entre os seus escritos tamén destaca Stikhotvorenija (Poesías, 1886).