"Cis" (Contén)

GALICIA

Poeta, escritor e xornalista. Emigrou a Arxentina moi novo, e colaborou asiduamente co xornal La Capital de Rosario. É autor de varios libros de poesías publicados entre 1886 e 1888 co título de Impresiones, La Babel argentina e Ecos de mi laúd. Tamén tirou do prelo varias pezas teatrais como Esdrújula (1894) e Mieles y amarguras (1894), e unha recompilación de diversos artigos humorísticos titulada Rasgos de pluma (1906).

PERSOEIRO

Soprano. Cunha enorme axilidade vocal, destacou como prima donna e como intérprete de óperas de Mozart, Jommelli e mais de Gluk.

PERSOEIRO

Escritor italiano. Participou na Guerra de 1866 e, enviado despois a Florencia, escribiu artigos para a revista Italia Militare. Publicou obras de carácter moral, pedagóxico e educativo e mais libros de viaxes. Da súa produción destacan: La vita militare (A vida militar, 1868), Novelle (Novelas, 1872), Ricordi de 1870-1871 (Lembranzas de 1870-1871, 1872), La carrozza di tutti (A carruaxe de todos, 1898), Cuore (Corazón, 1886) e Romanzo di un maestro (Novela dun mestre, 1890).

PERSOEIRO

Pintor, escultor e arquitecto italiano. A súa obra non se enmarcou en ningunha das correntes artísticas europeas, aínda que se achegou á arte pobre. Cultivou, entre outras, a temática da morte e da inmortalidade física, e a fin da historia.

1. 1. Acción de decidir ou decidirse.

   2. Aquilo que se decidiu.

2. Calidade de decidido.

3. Operación dun calculador que ten como obxecto comprobar se existe unha determinada relación entre dous termos e adoptar outras posibles alternativas de acción, segundo as instrucións do programa.

4. 1. Calquera resolución ou fallo dun xuíz ou do tribunal competente, en calquera controversia sometida á autoridade xudicial.

   2. Parte dispositiva dun acto que implica poder resolutorio nun expediente administrativo, nunha sentencia dun preito civil ou nunha causa criminal.

   3. Disposición comunitaria de dereito derivado, obrigatoria en todos os seus elementos. Non ten carácter xeral, pois é unha resposta á aplicación dunha determinada norma de dereito comunitario primario a casos particularizados, na que os destinatarios poden ser o Estado, unha empresa ou un particular. As decisións, para ser actos xurídicos vinculantes, deben emanar, do consello de ministros, da Comisión Europea, do Parlamento Europeo ou do Banco Central Europeo.

   4. Parte dispositiva dunha lei ou regulamento.

   5. ...

1. Que decide ou resolve, ou axuda a decidir ou a resolver.

2. Que ten consecuencias moi importantes, tanto negativas coma positivas.

1. Relativo ou pertencente á decisión.

2. Que decide ou ten poder de decidir.

3. 1. Aplícase ao feito que por si só determina a decisión dun proceso.

   2. Aplícase ao xuramento segundo o que o litigante que demanda a alguén, obrígase a aceptar como certo aquilo que declara o contrario.

GALICIA

Topógrafo. Estudiou no convento dos Salesianos en Santander e foi correspondente de La Región na Rúa. Promoveu e fundou a asociación cutural e deportiva da Rúa Os cigurros. Publicou O neno mentirán e o lobo (1972).

PERSOEIRO

Escritor e lexicógrafo. Discípulo de Nebrija, foi corrector de obras en castelán en Venecia e Roma, de onde fuxiu despois do saqueo da cidade. Publicou, entre outras obras: Specchio vulgare per li Sacerdoti (1525) e Retrato de la loçana andaluza (1528).

PERSOEIRO

Xesuíta, arquitecto e piloto portugués. Ingresou na Compañía de Xesús en 1562. Mestre de obras da igrexa de São Roque de Lisboa, en 1577 trasladouse a Brasil onde foi mestre responsable das obras dos colexios xesuítas. Introduciu o estilo xesuítico de planta de salón, entre outras, na igrexa de Olinda, convertida en catedral de Salvador de Baía, e nos colexios de Baía e Rio de Janeiro. Exerceu tamén como piloto particular do provincial da orde.

PERSOEIRO

Pintor. De orixe española, comezou como pintor de porcelanas e cultivou a temática histórica. Coñeceu a Théodore Rousseau e adheriuse á escola de Barbizon. Entre as súas obras destacan Cans na fraga e Proximidade da tempestade (1871). Entre outros galardóns, cómpre salientar a medalla de primeira clase que recibiu en 1851.

GALICIA

Militar e mariño. Marchou a Montevideo e, logo da sublevación, sumouse á causa independentista e integrouse no exército como subtenente (5.12.1812). Formou parte das forzas que sitiaron Montevideo e dirixiu as fortificacións e a instalación das baterías. Ascendeu a tenente de artillería durante o sitio (29.9.1813) e integrouse como capitán de artillería (31.3.1815) nas forzas do xeneral San Martín en Mendoza. Participou co exército dos Andes na Batalla de Chacabuco (12.2.1817) e no combate de Curapaligüe (4.4.1817). Desde o 31 de maio de 1817 dirixiu a primeira compañía do Terceiro Batallón de Artillería e á súa fronte tomou parte na Batalla de Maipú (5.4.1818). Pouco despois integrouse como capitán da corveta Chacabuco, na escuadra que creou o goberno chileno, e capturou as fragatas españolas Rosalía e Carlota, coas que chegou ao porto de Valparaíso o 22 de novembro de 1818. Pasou ao exército de Chile, por razóns de saúde, a finais de 1820.

PERSOEIRO

Edafólogo. Catedrático de Edafoloxía da facultade de Farmacia da Universidade de Santiago de Compostela, ampliou estudios no Laboratoire des Sols de Versailles (1966) e traballou no Centro de Edafoloxía e Bioloxía Vexetal do CSIC de Santiago de Compostela ata 1970. Colaborou en diversas revistas especializadas e xornais (La Noche, El Correo Gallego, Cadernos do laboratorio xeolóxico de Laxe, Boletín das ciencias e Nova acta científica compostelana) con artigos como “Comezos da ciencia moderna na Universidade compostelana” (1971), “El clima y la agricultura (1982), “Ciencia e técnica na Galicia da Ilustración” (1995) ou “O cambio climático” (1999). Colaborou no Mapa Nacional de Suelos (1:200.000), nos das provincias de Oviedo, Santander, León e Huesca, no Mapa Mundial de Solos da FAO (1:500.000) e no da zona húmida de España. Coordinador do volume As augas de Galicia (1996), publicou entre outras obras As especies forestais e os solos de Galicia: unha contribución ao estudo das súas relacións...

1. Que ou quen é partidario da lei do divorcio.

2. Relativo ou pertencente ao divorcio.

3. Aplícase ao avogado especialista en divorcios.

PERSOEIRO

Xornalista. Dirixiu en La Habana a revista de sociedade Vivero en Cuba (1911-1957).

PERSOEIRO

Pintor. Estudiou na escola de Sant Carles de València e na Real Academia de Bellas Artes de San Fernando (1864). Con unha pensión outorgada pola deputación valenciana (1868), trasladouse a Roma onde pintou La destrució de Sagunto (A destrución de Sagunto). Mestre na escola de Sant Carles, en 1875 trasladouse a París onde residiu ata 1914. Realizou cadros anecdóticos de ambiente histórico, e retratos. Entre outros galardóns, recibiu a primeira medalla na Exposición Nacional de Bellas Artes de 1871 polo cadro Santa Clara (1870) e foi membro da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando (1917). O seu fillo Roberto Domingo Fallola (París 1833 - Madrid 1956), tamén pintor, especializouse en escenas de touros.

PERSOEIRO

Pintor e gravador. Formado na Escola de Bells Oficis de la Mancomunitat, pertenceu á Agrupació Courbet (1918-1919). Admirador de Cézanne, mantivo unha preocupación constante pola estrutura. Durante a súa estancia en París (1922-1927), achegouse ao cubismo e enriqueceu o colorido. Residiu en Bretaña (1927-1929), e entre 1929 e 1931 a súa pintura pasou por unha etapa espectral. Regresou a Barcelona (1931-1939) onde cultivou un realismo social que idealizaba o ocio dos obreiros. Despois da Guerra Civil, estivo un tempo na Arxentina e en 1951 estableceuse en São Paulo. Entre as súas obras destaca Homes a la taverna (Homes na taberna, 1920), coñecido tamén como Els Jugadors (Os xogadores). Foi colaborador gráfico de Almanac de La Revista, L’Amic de les Arts e Quaderns de Poesia.