"Lac" (Contén)

PERSOEIRO

Psiquiatra e filósofo estruturalista. Profesor na École Normale de París en 1962 e director da revista Scilicet (1968), procurou unha interpretación lingüística da psicanálise, que o situou no centro do interese filosófico contemporáneo. Moitos dos seus artigos foron recollidos no volume Écrits (1968).

1. Relativo ou pertencente aos lacandóns ou á súa lingua.

2. Individuo da tribo lacandona.

3. Tribo indíxena de América Central da familia maia, que habita no NO de Guatemala e no L do estado mexicano de Chiapas, na rexión montañosa do alto río Usamacinta. Os seus antepasados establecéronse, posiblemente, nesta rexión fuxindo do dominio dos españois durante o s XVII. Vivían en pequenos clans independentes dispersos pola selva tropical, feito que os illou dos outros grupos maias e lles permitiu conservar moitos dos costumes e ritos.

4. Lingua maia falada polos lacandóns.

PERSOEIRO

Naturalista occitano. Foi o fundador das estacións de bioloxía mariña de Rosco, en 1873, e de Banyuls de la Marenda, en 1882, o actual Laboratorio Aragón, que dirixiu ata 1901.

1. Relativo ou pertencente a Lacedemonia e aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Lacedemonia.

1. Situación de pobreza e miseria máxima.

2. lepra.

AFLUENTES

Afluente pola esquerda do río Umia, que nace no monte A Gramela, na parroquia de Moimenta (Campo Lameiro) e desemboca en Laxe (Moraña).

1. Que ou quen carece do necesario para vivir.

2. leproso.

1. Persoa habilidosa no manexo do lazo para apresar certos animais como touros ou cabalos.

2. Persoa que caza con lazo.

3. Persoa, xeralmente un empregado municipal, encargada de recoller os cans perdidos ou abandonados.

1. Termo do verbo dos daordes ou xerga dos telleiros que corresponde á voz ‘fame’.

2. Termo do verbo dos daordes ou xerga dos telleiros que corresponde á voz ‘sede’.

1. de lacerar.

2. Aplícase á folla irregular e profundamente dividida.

1. Que lacera.

2. Aplícase á dor aguda.

1. Producir feridas, normalmente superficiais, ou mazaduras a alguén.

2. Causar un desgusto moral a alguén.