lacandón -na

Relativo ou pertencente aos lacandóns ou á súa lingua.

Individuo da tribo lacandona.

Tribo indíxena de América Central da familia maia, que habita no NO de Guatemala e no L do estado mexicano de Chiapas, na rexión montañosa do alto río Usamacinta. Os seus antepasados establecéronse, posiblemente, nesta rexión fuxindo do dominio dos españois durante o s XVII. Vivían en pequenos clans independentes dispersos pola selva tropical, feito que os illou dos outros grupos maias e lles permitiu conservar moitos dos costumes e ritos.

Lingua maia falada polos lacandóns.