"Rel" (Contén)

PERSOEIRO

Crítico e historiador literario. Catedrático de Literatura Castelá na Universidad de Granada. Escribiu estudios sobre poetas do Século de Ouro como Soto de Rojas ou Trillo Figueroa. É autor de Vida y poesía de Gerardo Diego (1955), Garcilaso de la Vega y sus comentaristas (1972), Diez ensayos sobre literatura española (1973), Fama póstuma de Garcilaso de la Vega (1978) e Sobre García Lorca (1993). Recibiu o Premio Nacional de Literatura de Ensaio.

GALICIA

Pintor e debuxante. Participou nos anos setenta no grupo SISGA. Colabororou, entre outras publicacións, en Tintimán, Valium 10, Das capital e Animal+. O álbum Papagayo Spray (1993), publicado por Frente Comixario recolle varios dos seus traballos, entre outros, Orgullo e Prexuicio en Manhattan.

1. Talo de millo verde.

2. Feixe de liño tascado que se mete no corgo.

1. Aplícase ás aves en celo, especialmente á perdiz.

2. Aplícase á persoa que fala moito, ten fachenda e pouco siso.

PERSOEIRO

Avogado, político, xornalista e escritor. Foi fiscal municipal e xuíz na cidade da Coruña, pola que foi elixido concelleiro e rexedor síndico. Partícipe do movemento rexionalista, colaborou na creación da Asociación Regionalista da Coruña (1890) e da Real Academia Galega (1906). Membro da Cova Céltica, colaborou co Diario de Santiago, El Comercio Gallego, El Clamor de Galicia e fundou Unión Gallega, primeiro xornal do rexionalismo galego. Foi autor de poemas, moitos deles musicados, como “Adiós a Galicia”, “Dous amores” e “Unha cita”. Así mesmo, publicou El folklore gallego en 1884-85 (1886), De la Coruña a la cárcel pasando por Galicia (1894), Patria y región (1897) e Regionalismo y lenguaje (1902).

GALICIA

Pintor e escritor. Formouse na Escuela de Bellas Artes de La Habana e na Escola de Arquitectura de Nova York (1885-1889). Foi profesor na Escola de Artes da Coruña (1893) e na Escola Especial de Artes e Industrias de Santiago de Compostela (1903). Das súas obras destacan Retrato de Alfredo Brañas, As tres Gracias e Rebeca e Eliecer, pola que obtivo a primeira medalla da Exposición de Pintura e Industria da Coruña (1890). Foi colaborador artístico e literario de La Voz de Galicia e escribiu Cantares (1888) e Entre luces (1900). Presidiu a Asociación de Prensa da Coruña e foi académico correspondente da Real Academia Galega.

1. Botar grelos.

2. Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘cohabitar’.

1. Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘camisa’.

2. Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘camiseta’.

1. 1. Utensilio que se fai con barras de ferro ou aceiro a xeito de reixa, que se pon sobre as brasas ou o lume para asar alimentos.

   2. á grella

      Forma de facer distintos alimentos directamente sobre o lume ou as brasas.

2. Armazón composta por barras de ferro dispostas en forma vertical e horizontal que ten distintos usos.

1. gromo.

2. Gromo do nabo.

DIARIOS

Diario de tendencia católico-tradicionalista editado na Coruña a partir de febreiro de 1813. Participaron na súa fundación, dirección e redacción frei Nicolao de Castro e frei Manuel Martínez. Levou como subtítulo “Diario Polémico-Religioso de La Coruña”. Imprimiuse nos obradoiros tipográficos de Francisco C. Pérez Prieto, logo nos de Antonio Rodríguez e, finalmente, nas oficinas do Exacto Correo de España en La Coruña.

PERSOEIRO

Emperador romano (218-222). De nome Sexto Vario Avito Basiano, foi sacerdote do deus Elagabalus en Émesa, a súa avoa, Xulia Mesa, fíxoo pasar como fillo natural de Caracalla e foi proclamado emperador polo exército. Chegou a Roma en 219 e introduciu o culto ao seu deus, mentres que deixou o goberno nas mans da sua nai Xulia Soemias e da súa avoa. En 222 asociou ao trono ao seu primo Alexianus, que reinou como Alexandre Severo trala súa morte ás mans dos pretorianos.

PERSOEIRO

Médico e microbiólogo canadense. En 1915 descubriu un axente infeccioso filtrable que destruía as bacterias (bacteriófago) e que identificou como un virus.