"Rin" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia do concello de Barreiros baixo a advocación de santa Cristina.

PERSOEIRO

Mecenas e muller do VII conde de Lemos, Pedro Fernández de Castro e Portugal. En 1621 fundou o convento de San Xacinto de Monforte de Lemos e en 1622 o de Santa Clara de Monforte, onde ingresou como Catarina da Concepción, logo de enviuvar. Deixou en testamento 500 ducados para a creación dunha cátedra de Teoloxía no convento de San Xacinto e 300 ducados para a cátedra de Artes no de San Francisco, en Monforte de Lemos.

PERSOEIRO

Escritor e mestre. En 1889 ingresou no convento dos padres escolapios, onde tomou tres anos máis tarde os seus votos simples. Deste lugar trasladouse aos conventos de Irache e San Pedro de Cardeña, onde ademais de rematar os seus estudios de ensino, profesou os votos perpetuos en 1886. Unha vez ordenado, foi enviado ao colexio de San Fernando de Madrid e despois ao de Granada, cidade na que comezou a estudar a carreira de Filosofía e Letras, que rematou na Universidad Central de Madrid. Foi reitor do colexio dos escolapios en Úbeda (1914-1915), do de Alcalá de Henares (1919-1922) e do de Sevilla (1922-1925). Despois foi trasladado ao colexio de San Antonio de Madrid, onde tamén exerceu como consultor provincial ata o seu asasinato no mes de agosto de 1936. Colaborou en varias publicacións como Revista Calasancia, Páginas Calasancias ou o semanario de Verín Nuevo Támega. Escribiu unha biografía do padre escolapio Faustino Míguez e elaborou varias composicións poéticas.

MONTES

Monte da serra de San Mamede, situado no límite entre as parroquias de Rebordechau (concello de Vilar de Barrio) e Castro de Laza (concello de Laza). O seu cumio acada os 1.448 m de altitude.

1. Esterol que se obtén da sobreira.

2. Substancia extraída da cera branca.

1. Relativo ou pertencente aos cetorrínidos.

2. Peixe da familia dos cetorrínidos.

3. Familia de peixes da orde dos galeiformes á que pertencen as quenllas peregrinas ou maróns.

PERSOEIRO

Sindicalista. Militante da Agrupación Socialista de La Habana na primeira década do s XX, foi expulsado de Cuba en 1911. En 1916 constituíu na Coruña a Unión Tabacalera, primeiro sindicato de clase das cigarreiras da Fábrica de Tabacos. Foi candidato nas eleccións á alcaldía de 1917 pola Agrupación Socialista da Coruña. No 1918 a Unión Tabacalera federouse na UGT baixo a súa influencia. Deixou o PSOE no 1921 e presidiu desde A Coruña a Federación Tabaquera Española, de carácter autónomo, e na que se integrou o persoal das fábricas de tabacos do Estado. Na Guerra Civil incorporouse á UGT e formou parte da Executiva Federal no exilio francés.

ARQUIPELAGOS

Arquipélago volcánico de soberanía española, integrado polas illas Congreso, Isabel II e Rey, situado na costa mediterránea do Magreb, preto da desembocadura do uadi Qued Moulouya. Están incluídas no municipio de Melilla. A única illa habitada é a de Isabel II. En 1848 foron ocupadas polo xeneral Serrano.

PERSOEIRO

Arquitecto. Discípulo de Boullée, en 1758 gañou o Prix de Rome e permaneceu na capital italiana ata 1763. Construíu a igrexa de Saint-Philippe-du-Roule en París (1774-1784), de planta basilical e prototipo da igrexa neoclásica. Realizou tamén o Collège de France en París (1780) e reconstruíu o Odeon (1807). En 1806 proxectou o Arc de l’Étoile da capital francesa que non se rematou ata 1835. En 1770 foi nomeado académico.

MONTES

Monte que serve de límite ás parroquias de Castro de Escuadro (concello de Maceda) e Prado (Vilar de Barrio). O seu cumio acada os 1.042 m de altitude.

PERSOEIRO

Escritor e director cinematográfico. Avogado, xornalista e crítico literario, en 1935 fundou en Roma o Centro Sperimentale di Cinematografia, as revistas “Bianco e Nero” (1937) e “Revista del Cinema Italiano” (1952). Realizou cinco longametraxes baseadas en obras literarias. Escribiu: Cinematografo (1935), La regia (A dirección, 1946), Cinema, quinto potere (Cine, quinto poder, 1954), Panorama del cinema contemporaneo (Panorama do cine contemporáneo, 1957).

PERSOEIRO

Escultor. Director do Centro Atlántico de Arte Moderno (CAAM) de Las Palmas de Gran Canaria. Iniciou a súa formación no obradoiro de Manuel Ramos da súa cidade natal para despois trasladarse a Madrid, onde estudiou na Escuela Superior de Bellas Artes de San Fernando (1948-1952). Entrou en contacto coa escultura de Julio González e coa pintura de Fernand Léger durante a súa viaxe a París no 1952. En 1953 asistiu á School of Fine Arts, onde coñeceu a obra de Henri Moore. Regresou a Canarias e comezou a desenvolver a técnica do ferro forxado. O seu traballo en forxa reflexiona sobre o simbolismo de motivos iconográficos primitivos ou as relacións home-natureza, que o fan evolucionar desde a abstracción surrealista ata o conceptualismo. A obra desta primeira etapa caracterízase por unha estética surrealista e polo inicio dun interese polo primitivismo próximo á cultura guanche canaria e africana. No 1955 instalouse en Madrid e dous anos despois integrouse no grupo El Paso, onde desenvolveu...