"AND" (Contén)

PERSOEIRO

Franciscano e guerrilleiro. Enfrontouse aos franceses durante a Guerra da Independencia e colaborou coa Xunta Suprema de Galicia. A causa das súas ideas liberais, secularizouse aínda que finalmente abxurou das súas ideas en 1829. Escribiu, entre outros, Observaciones sobre la libertad de imprenta, acompañadas de algunas razones apologísticas de nuestra santa religión (1811-1812).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Zamora, Castela e León, situado en La Tierra de Campos, onde conflúen os ríos Valderaduey e Bustillo (1.665 h [2001]).

PERSOEIRO

Arquitecto, escultor e forxador. Foi un dos teóricos máis importantes da arte renacentista castelá. Traballou no Alcázar de Toledo e realizou a reixa da capela maior da catedral toledana. Traduciu os libros terceiro e cuarto do Tratado de arquitectura de Serlio, en 1552.

PERSOEIRO

Condestable, conde de Ribadeo e vizconde de Illa. Apoiou a Enrique de Trastámara na guerra civil con Pedro I e participou na Guerra dos Cen Anos, ao servizo de Carlos VII de Francia. En 1431 recibiu de mans de Xoán II o título de conde de Ribadeo polo seu apoio aos Trastámara.

PERSOEIRO

Escultor. Instalado en Bretoña (A Pastoriza), creou o Museo Pedagóxico-Etnográfico Villapol. Das súas obras destacan a Homenaxe a un bretón desaparecido (Bretoña) e Contemplade (A Fonsagrada).

PERSOEIRO

Escritora. Coñecida como Marisa Villardefrancos, colaborou en distintos xornais madrileños (El Magisterio Español e Escuela Española), publicou libros de lectura escolar ( Lluvia de estrellas, 1948), comedias, contos e poesías infantís (Diario de una muñeca, 1944, ou Te veré un día, 1950), pezas teatrais infantís, e guións para Radio Madrid ou para cine.

GALICIA

Escritor. Da súa obra destacan Caminando al sol de Galicia (1946-1947, premiado polo Centro Galego de Bos Aires), Río Lérez (1950), Gracia e ingenio de Pontevedra (1954), Hombres y cosas de ayer y de hoy (1967), Presencia y gozo del humorismo gallego (1968), En Galicia, una vez (1969) e Xoias e coitas da terra orballada (1972). Foi membro correspondente da Real Academia Galega.

GALICIA

Debuxante de banda deseñada. Coñecido como Jano, foi editor de Lixo e autor dos cómics Nieve Negra (1999-2000) e Calamar, e cofundador do colectivo Polaqia (2001-2002). Colaborou na obra Tapa Roja (2004). Recibiu o Premio do INJUVE de ilustracion e banda deseñada (2002).

PERSOEIRO

Escultor e decorador, Formouse en Venecia no obradoiro de Il Sansovino. Traballou con Palladio e con Il Veronese en obras de ornamentación como en Villa Barbaro en Maser (1565). De estilo manierista elegante e refinado, das súas obras destaca San Girolamo, en Santa Maria dei Frari en Venecia (1569).

PERSOEIRO

Místico hindú. De nome Narendranāth Dutt, foi discípulo de Rāmakri ṣ hna (1882). Iniciou o diálogo intercultural e interrelixioso entre o hinduísmo e o cristianismo.

PERSOEIRO

Avogado e escritor. Especializouse en lexislación sobre teatro e cine. Colaborou en ABC e Pueblo e escribiu Derecho cinematográfico español (1952) e Summa de legislación del espectáculo (1962); a peza teatral Las luciérnagas (1963) e libros de ensaio e narrativa, como La España de la postguerra, de camisa vieja a chaqueta nueva (1976), Al tercer año resucitó (1978), La chapuza nacional (1990),   Los rojos no usaban sombrero (1995) e Los pasos contados (2002).

GALICIA

Ilustrador, cartelista e deseñador de cerámica. Foi o principal responsable do deseño da sección de cerámica de Sargadelos e da ilustración de libros, cubertas e carteis de Edicións do Castro, entre outros De cando Suso foi carteiro (1988) de X. Neira Vilas, O troleiro e outros contos (1999) de D. Vázquez, ou O País acuático (2001) de E. Alonso.

PERSOEIRO

Xeneral ruso. Participou na Guerra Civil co exército vermello. Na Segunda Guerra Mundial dirixiu a defensa de Kiev. Capturado polos alemáns, aceptou colaborar con eles. Ao final da guerra os estadounidenses entregáronllo aos rusos, que o condenaron á forca.

PERSOEIRO

Escritor ruso. Coñecido como Boris Pilniak, evolucionou da eslavofilia namorada da Rusia antiga de Krasnoje derevo (Caoba, 1929) a posicións soviéticas, como Volga vpadajet v kaspijskoje more (O Volga desemboca no mar Caspio, 1930).