"Arra" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 638.

  • Creouno en 1994 Carlos Perille Publicidade e convócao a Sociedade Artística Ferrolana. O premio consiste nunha placa conmemorativa e na publicación do relato gañador na revista Poesía Galicia (O Ferrol). En 1995, resultou gañador Ramón Loureiro por O miragre de Escandoi, e en 1996 Daniel Prieto Seijo recibiu o galardón por O intre.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Nome xenérico de toda clase de cabos, cadeas e cables metálicos usados para o amarre dunha embarcación a terra, a unha áncora ou a outro barco nun fondeadoiro.

      2. amarra de popa

        Amarra tirada dende a popa dunha embarcación mentres se vai afastando.

      3. amarra de proa

        Amarra tirada dende a proa dunha embarcación mentres se vai afastando.

      4. amarra de través

        Amarra tirada perpendicularmente á liña de proa-popa dunha embarcación para conseguir que esta se oriente en determinada dirección.

      5. amarra falsa

        Amarra que ten por finalidade suxeitar ao costado ou pola popa as embarcacións menores de a bordo.

    1. Correa que se lle pon aos cabalos para impedir que levanten a cabeza.

    2. Proteccións ou apoios que recibe alguén por parte doutra persoa.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Piar, poste ou argola en que se amarra unha embarcación ou mesmo un animal.

    2. Lugar onde se amarran as embarcacións.

    3. Pezas líticas características da cultura castrexa que presentan unha perforación ou unha forma de ángulo e que, introducidas nos muros, habían servir para amarrar animais. Poden levar unha decoración que se ten relacionado cunha función protectora do animal.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Acción e efecto de amarrar.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Peza de ferro con forma de ese que vai colocada na parte interior das portas e ventás, utilizada ben para fechalas ou para mantelas entreabertas sen que o vento poida batelas.

    2. Corda de pequeno tamaño coa que se atan os cabos que forman a armazón nas redes.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘cinto’.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Suxeitar e asegurar unha embarcación utilizando as áncoras, cables, cadeas ou amarras.

    2. Atar ou asegurar algo ou alguén utilizando cordas, cordeis, etc.

    3. Suxeitarse alguén a algunha cousa utilizando cordas, cordeis, etc.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que actúa contra a catarreira.

      1. Medicamento que combate ou prevén as catarreiras.

      2. acina ou medicamento que actúa previndo ou curando a inflamación e a hipersecreción das mucosas do aparato respiratorio, ou sexa, un arrefriado.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Duque de Vendôme (1537-1562), Rei de Navarra (1555-1562) polo seu casamento (1548) con Xoana III, Raíña de Navarra (1555-1572). Tras este casamento Navarra pasou da casa de Albret á dos Borbóns. Á morte de Francisco II de Francia foi nomeado lugartenente do reino (1561). Ao constituírse en Francia o Triunvirato Católico (1562), Filipe II conseguiu que adoptara o Catolicismo. Fillo seu e de Xoana foi o futuro Enrique IV de Francia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Xentilicio documentado na inscrición dunha lápida sepulcral que se encontrou en Guitiriz, semella designar unha comunidade prerromana do convento xurídico lucense da Gallaecia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello das Pontes de García Rodríguez baixo a advocación de san Xoán.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Situación difícil ou perigosa.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Depósito documental formado en Pamplona cos arquivos diplomáticos, de gobernación e de contabilidade do antigo Reino de Navarra.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Sanxenxo baixo a advocación de san Amaro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PRAIAS

    Praia da ría de Pontevedra, situada ao O da punta Oferro, na parroquia de Arra, concello de Sanxenxo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Moldura ornamental característica da arquitectura islámica, xeralmente de forma rectangular, que enmarca os arcos das portas e das fiestras.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Liñaxe de orixe toponímica, procedente dos concellos de Oia e Ponteareas. As súas armas levan, en campo de sinople, un castelo de ouro aclarado de azul e, sobre a torre de homenaxe, unha asta de bandeira de prata; e bordo de goles cargado de oito panelas, de ouro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Dramaturgo, poeta e novelista. En 1954 viaxou a París para ver o Berliner Ensemble, iniciando así a estadía na cidade onde publicou e viu estreados moitos dos seus textos adaptados á lingua francesa. Influenciado polo Surrealismo e o Absurdo, na modalidade que el chama “pánica”, unha boa parte da súa obra, aquela que concibe no autoexilio parisino, destaca pola súa irreverencia, por unha marcada tendencia a reflectir condutas humanas dominadas polo sadismo e por unha permanente exploración do ritual e da cerimonia. Pasou, despois, ao Théâtre Bouffe, a medio camiño entre o vodevil e o absurdo. É autor, entre outras pezas, de Piqué-Nique en campagne (1952), Fando et Lis (1964), L’Architecte et l’empereur d’Assyrie (1967), Volemoi un petit milliard (1977), Le pastuga des loufs ou overture orng-outan (1978) e Punk et Punk et Colégram (1978). Realizou filmes como Viva la muerte! (1971), J’irai comme un cheval fou (1973)...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Barrio ou sector dunha cidade situado, polo xeral, fóra do recinto da poboación.

    2. Zona próxima nos arredores dunha poboación.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Pertencente ou relativo ao arrabalde.

    2. Habitante dun arrabalde.

    3. Persoa que non ten delicadeza, de mala educación.

    VER O DETALLE DO TERMO