"Arra" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 638.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Creouno en 1994 Carlos Perille Publicidade e convócao a Sociedade Artística Ferrolana. O premio consiste nunha placa conmemorativa e na publicación do relato gañador na revista Poesía Galicia (O Ferrol). En 1995, resultou gañador Ramón Loureiro por O miragre de Escandoi, e en 1996 Daniel Prieto Seijo recibiu o galardón por O intre.
-
-
-
Nome xenérico de toda clase de cabos, cadeas e cables metálicos usados para o amarre dunha embarcación a terra, a unha áncora ou a outro barco nun fondeadoiro.
-
amarra de popa
Amarra tirada dende a popa dunha embarcación mentres se vai afastando.
-
amarra de proa
Amarra tirada dende a proa dunha embarcación mentres se vai afastando.
-
amarra de través
Amarra tirada perpendicularmente á liña de proa-popa dunha embarcación para conseguir que esta se oriente en determinada dirección.
-
amarra falsa
Amarra que ten por finalidade suxeitar ao costado ou pola popa as embarcacións menores de a bordo.
-
-
Correa que se lle pon aos cabalos para impedir que levanten a cabeza.
-
Proteccións ou apoios que recibe alguén por parte doutra persoa.
-
-
-
Piar, poste ou argola en que se amarra unha embarcación ou mesmo un animal.
-
Lugar onde se amarran as embarcacións.
-
Pezas líticas características da cultura castrexa que presentan unha perforación ou unha forma de ángulo e que, introducidas nos muros, habían servir para amarrar animais. Poden levar unha decoración que se ten relacionado cunha función protectora do animal.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Acción e efecto de amarrar.
-
-
Peza de ferro con forma de ese que vai colocada na parte interior das portas e ventás, utilizada ben para fechalas ou para mantelas entreabertas sen que o vento poida batelas.
-
Corda de pequeno tamaño coa que se atan os cabos que forman a armazón nas redes.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘cinto’.
-
-
Suxeitar e asegurar unha embarcación utilizando as áncoras, cables, cadeas ou amarras.
-
Atar ou asegurar algo ou alguén utilizando cordas, cordeis, etc.
-
Suxeitarse alguén a algunha cousa utilizando cordas, cordeis, etc.
-
-
-
Que actúa contra a catarreira.
-
-
Medicamento que combate ou prevén as catarreiras.
-
acina ou medicamento que actúa previndo ou curando a inflamación e a hipersecreción das mucosas do aparato respiratorio, ou sexa, un arrefriado.
-
-
-
PERSOEIRO
Duque de Vendôme (1537-1562), Rei de Navarra (1555-1562) polo seu casamento (1548) con Xoana III, Raíña de Navarra (1555-1572). Tras este casamento Navarra pasou da casa de Albret á dos Borbóns. Á morte de Francisco II de Francia foi nomeado lugartenente do reino (1561). Ao constituírse en Francia o Triunvirato Católico (1562), Filipe II conseguiu que adoptara o Catolicismo. Fillo seu e de Xoana foi o futuro Enrique IV de Francia.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Xentilicio documentado na inscrición dunha lápida sepulcral que se encontrou en Guitiriz, semella designar unha comunidade prerromana do convento xurídico lucense da Gallaecia.
-
PARROQUIA
Parroquia do concello das Pontes de García Rodríguez baixo a advocación de san Xoán.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Situación difícil ou perigosa.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Depósito documental formado en Pamplona cos arquivos diplomáticos, de gobernación e de contabilidade do antigo Reino de Navarra.
-
-
PRAIAS
Praia da ría de Pontevedra, situada ao O da punta Oferro, na parroquia de Arra, concello de Sanxenxo.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Moldura ornamental característica da arquitectura islámica, xeralmente de forma rectangular, que enmarca os arcos das portas e das fiestras.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Liñaxe de orixe toponímica, procedente dos concellos de Oia e Ponteareas. As súas armas levan, en campo de sinople, un castelo de ouro aclarado de azul e, sobre a torre de homenaxe, unha asta de bandeira de prata; e bordo de goles cargado de oito panelas, de ouro.
-
PERSOEIRO
Dramaturgo, poeta e novelista. En 1954 viaxou a París para ver o Berliner Ensemble, iniciando así a estadía na cidade onde publicou e viu estreados moitos dos seus textos adaptados á lingua francesa. Influenciado polo Surrealismo e o Absurdo, na modalidade que el chama “pánica”, unha boa parte da súa obra, aquela que concibe no autoexilio parisino, destaca pola súa irreverencia, por unha marcada tendencia a reflectir condutas humanas dominadas polo sadismo e por unha permanente exploración do ritual e da cerimonia. Pasou, despois, ao Théâtre Bouffe, a medio camiño entre o vodevil e o absurdo. É autor, entre outras pezas, de Piqué-Nique en campagne (1952), Fando et Lis (1964), L’Architecte et l’empereur d’Assyrie (1967), Volemoi un petit milliard (1977), Le pastuga des loufs ou overture orng-outan (1978) e Punk et Punk et Colégram (1978). Realizou filmes como Viva la muerte! (1971), J’irai comme un cheval fou (1973)...
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Barrio ou sector dunha cidade situado, polo xeral, fóra do recinto da poboación.
-
Zona próxima nos arredores dunha poboación.
-
-
-
Pertencente ou relativo ao arrabalde.
-
Habitante dun arrabalde.
-
Persoa que non ten delicadeza, de mala educación.
-