"Arturo" (Contén)

GALICIA

Escritor. Especialista en economía pesqueira galega, colaborou en diversas publicacións periódicas, como Chan, El Ideal Gallego, La Noche e La Voz de Galicia. É autor de Pseudopoesía a la Costa de la Muerte (1978), Xogos infantiles de Galicia (1979), a traxedia teatral O patriarca (1980), La pesca de bajura en Galicia (1981), a novela Barlovento (1992), dotada de trazos realistas e costumistas, A revolución tecnolóxica na industria salgadeira de Galicia (1991) e Una industria salazonera catalá en Galicia, origen, apogeo y ocaso: la familia Romaní (1998).

PERSOEIRO

Compositor e director de orquestra. Formouse en Madrid, onde dirixiu a banda do corpo de enxeñeiros (1897). Director da banda municipal de Donostia, compuxo cincuenta zarzuelas, das que destacan Los amarillos y El naranjal, piezas para piano e música instrumental.

GALICIA

Xurista. Desde 1901 dedicouse a traballos mercantís e ao xornalismo. Fundou o semanario Ecos de Ourense e foi un dos impulsores do Círculo Católico de Obreros de Orense e un dos fundadores do Monte de Piedad e Caja de Ahorros de Orense.

PERSOEIRO

Escritor. Membro da Xeración de 1936 e exiliado en 1939, escribiu poesía, como El hombre y el trabajo (1938) e La mano de Dios pasa por este perro (1965); novela, La cacatúa atmosférica (1977); e ensaio literario.

GALICIA

Pintor, fillo de Alfredo Souto Cuero. Polos destinos laborais de seu pai viviu en Oviedo, Zaragoza, Lugo ou A Coruña ata que en 1920 se estableceu en Sevilla, onde cursou estudos de aparellador. En 1922 ingresou na Real Academia de Bellas Artes de San Fernando e traballou como decorador de cerámica para unha fábrica de Carabanchel. En Madrid realizou a súa primeira exposición (1925) e dos primeiros anos destacan obras como Maternidade (1928) ou Retrato de Mireya Dieste (1933). Identificouse politicamente coa Segunda República Española e para os seus fins propagandísticos realizou debuxos e carteis. Viaxou a París (Calle de París, 1930) en varias ocasións e en 1934 recibiu unha pensión da Academia Española de Roma. Ao remate da Guerra Civil Española (Milicianos nun interior, 1937; Cabalo branco, 1936-1939) exiliouse a EE UU e a México, onde residiu desde 1942. Traballou o óleo, a acuarela, a augada (Contemplación), o pastel e a cera,...

PERSOEIRO

Escritor. Fundador e director dos xornais El Republicano, La Opinión Pública e El Nuevo Tiempo, cultivou a poesía e o drama. Da súa obra destacan Obra poética (1906), Estudios ingleses-estudios varios (1907) e Idola Fori (1909).

PERSOEIRO

Pintor. Formado na tradición dos pintores da scapigliatura, inclinouse posteriormente cara ao postimpresionismo francés. Foi un dos fundadores do novecentismo pero non se integrou moi plenamente nel, a causa da influencia máis forte de P. Cézanne e de É. Bonnard. Pintou sobre todo paisaxes.

PERSOEIRO

Escritor e político. Delegado na Sociedade de Nacións (1930-1933) e ministro de Educación (1939-1941), foi secretario da presidencia do goberno (1941-1943) e de Interior (1945). Foi membro dun grupo literario de corte impresionista e renovador. Da súa obra literaria destacan Las lanzas coloradas (1931), Oficio de difuntos (1976), La isla de Robinson (1981) e La visita en el tiempo (1990).

GALICIA

Historiador e xornalista. Viviu en Madrid onde foi un dos integrantes da sociedade Galicia Literaria (1875). Regresou a Ourense en 1877, e en 1893 foi nomeado cronista oficial de Ourense. Colaborou en diversas publicacións, escribiu, entre outras obras, Venus y Momo (1978), Efermérides de Galicia (1878) e La arquitectura cristiana en la provincia de Orense durante el período medieval (1894). Foi correspondente da Real Academia de la Historia e vogal da Comisión de Monumentos Históricos y Artísticos de Ourense e socio de mérito da Sociedade Arqueolóxica de Pontevedra.