"BS" (Contén)

Acción de absorber.

Penetración dunha substancia no seo doutra a nivel molecular, con formación dunha solución, dun complexo de inclusión ou dunha verdadeira combinación química. O caso máis frecuente é o da absorción dun gas ou vapor por un líquido.

Transferencia de enerxía entre dous sistemas mecánicos oscilatorios.

1. Función propia dos organismos vivos que consiste na penetración ao medio interno, intracelular ou extracelular, de substancias procedentes do medio externo. Efectúase por medio de fenómenos eléctricos, de membrana, de tensión superficial, de presión osmótica, etc. Segundo os casos cómpre distinguir entre absorción por difusión simple, difusión facilitada ou transporte activo.

2. Incorporación, a través dos pelos absorbentes, de auga con elementos nutritivos minerais disoltos. A absorción pasiva débese á presión negativa producida pola transpiración; e a absorción activa, menos importante, resulta das propiedades osmóticas das células radiculares.

3. absorción cutánea

   Paso de certas substancias disoltas a través da pel.

4. absorción dixestiva

   Incorporación ao sangue ou á linfa dos produtos procedentes da dixestión como a auga, sales minerais, aminoácidos, ácidos graxos, monosacáridos e outros; fundamentalmente, prodúcese a través das pilosidades intestinais e secundariamente, a través da mucosa gástrica e do intestino groso.

5. absorción respiratoria

   Paso do osíxeno ou doutro gas, a través dun epitelio respiratorio pulmonar, branquial ou cutáneo.

Propiedade que posúen determinados medicamentos e algúns tecidos de permitir a penetración de substancias exteriores, disoltas ou aeriformes, e de retelas no seu interior.

...

alor da absorbancia cando o groso e a concentración da solución atravesada pola enerxía radiante son a unidade. Na actualidade considérase que esta é a absorbancia específica, chamada anteriormente coeficiente de extinción.

alor da absorbancia cando a concentración se expresa en moles por litro.

de absorber.

Persoa que ten o ánimo suspendido diante dunha cousa extraordinaria.

Que está concentrado nunha determinada cousa (actividade, pensamento, etc) e non presta atención a nada máis.

Acción e efecto de absterse de calquera cousa.

Feito relacionado con non exercer o dereito de voto.

Separación obrigatoria dun xuíz do coñecemento dunhas actuacións polo feito de considerar que concorren motivos de recusación legalmente establecidos como parentesco, amizade, relación profesional, inimizade ou oposición xurídica.

Facultade concedida aos herdeiros, sui et necessarii, de absterse de aceptar a herdanza, a condición de que antes non realizasen actos considerados incompatibles co posterior exercicio deste dereito.

Non intervir na realización dunha acción cando non se ten preferencia por unha das moitas opcións diferentes que se presentan. OBS: Úsase coa preposición de.

Privarse de facer algunha cousa que pode ter consecuencias negativas.

Evitar a participación en deliberacións, votacións e nas tomas de decisións.

Impedir que alguén realice algo.

Que absterxe.

Substancia que ten a virtude de absterxer.

Que absterxe.

Substancia ou medicamento que serve para limpar de materias viscosas, purulentas ou pegañentas as superficies orgánicas.

Acción de absterse ou abster.

Actitude que consiste en absterse dos praceres materiais.

1. Privación dun pracer ou dun manxar, especialmente de carne, en cumprimento dun precepto relixioso ou dun voto especial.

2. Precepto da Igrexa Católica referente á abstención de comer carne ou derivados da carne en determinados días do ano, principalmente os venres durante a Coresma.

Conxunto de síntomas que aparecen ao interromper a administración dunha determinada substancia, á que unha persoa desenvolvera adicción e tolerancia por un consumo habitual.

Teoría económica formulada por M. W. Senior e a escola de economía vulgar, que considera a abstinencia como requisito para a acumulación do capital.

Que se abstén.

Que practica a abstinencia.

1. Que respecta e observa as abstinencias impostas por preceptos relixiosos.

2. Designación que recibían na Igrexa primitiva os homes e mulleres que se abstiñan do matrimonio e de calquera relación sexual como vieiro para o perfeccionamento relixioso.

Corrente gnóstica que se caracterizaba fundamentalmente polo desprezo do mundano, do alimento e do matrimonio como feitos demoníacos que, dun xeito ou doutro colaboraban na suxeición da alma á prisión opresiva da materia. O agnosticismo foi documentado na Aquitania, nas Galias e na Hispania por Filastro de Brescia a finais do s IV. Por fontes priscilianistas, sábese da presencia en Galicia dunha comunidade quase-abstinente composta por cregos e leigos, homes e mulleres, mesmo parellas, dedicados á práctica ascética. Defendían o xaxún non preceptivo, a lectura pía e a oración. Ademais, pénsase que non consumían carne e celebraban conciliábulos nocturnos.

Acción e efecto de abstraer ou abstraerse.

Algo que é resultado da imaxinación e que non ten contacto coa realidade obxectiva.

Proceso mental mediante o cal certos elementos constitutivos dunha realidade concreta son separados dos outros e considerados illadamente. Máis particularmente, chamase así o proceso que separa os aspectos accidentais, individuais ou continxentes dos esenciais, universais ou necesarios.