"Blanco" (Contén)

PERSOEIRO

Profesor de Lingua Española da UNED (campus de Pontevedra) e técnico editorial da Universidade de Santiago de Compostela. Licenciado en Filoloxía Hispánica e en Filoloxía Galego-Portuguesa. Realizou as traducións ao galego dos libros Monxes e mosteiros na Galicia medieval (1995) e Os viquingos en Galicia (1997). Sobriño-neto de Roberto Blanco Torres é, ademais de coautor de varias obras colectivas sobre a súa vida e obra, autor dos libros: Hipertensión cívica: aproximación á vida e obra de Roberto Blanco Torres (1998), Roberto Blanco Torres (1999) e Roberto Blanco Torres (1891-1936). Unha fotobiografía (1999). Tamén publicou colaboracións en prensa, poesías, artigos e recensións de Lingüística, Literatura e Lexicografía.

PERSOEIRO

Catedrático de Dereito Constitucional na Universidade de Santiago de Compostela. Foi profesor na Universidade da Coruña e como visiting researcher impartiu cursos nas universidades de Georgetown (Washington DC), La Sapienza (Roma) ou Boloña. Especialista en dereito de partidos, foi convocado como experto pola Comisión para el Estudio y la Investigación sobre Financiación de partidos, creada en 1995 no Congreso dos Deputados. Publicou, entre outras obras: Rey, Cortes y fuerza armada en los orígenes de la España liberal. 1808-1823 (1988), La ordenación constitucional de la defensa (1988), Los partidos políticos (1990), El problema americano en las primeras Cortes liberales españolas. 1810-1814 (1995), El valor de la Constitución (1994) e Introdución a la Constitución de 1978 (1998). É o responsable do capítulo relativo á Comunidade Autónoma de Galicia no Informe Comunidades Autónomas, elaborado dende 1989 polo Instituto de Derecho Público de Barcelona. Colabora nas revistas especializadas...

PERSOEIRO

Autor, actor e presentador de radio e televisión. Iniciou a súa traxectoria profesional co grupo Ítaca, participando en espectáculos como As laranxas máis laranxas de todas as laranxas (1980) ou Historia do zoo (1981). Posteriormente traballou con Producións do Noroeste nos espectáculos Os xustos (1991), A grande noite de Fiz (1992) ou Galileo (1993), con Teatro do Aquí, en Días sen gloria (1993) e co Teatro do Morcego, en Doberman (1994). Co Centro Dramático Galego participou en A fiestra valdeira (1994) e na montaxe musical de O arce no xardín (1989). En 1993 creou a compañía Arre Producións, coa que produciu os espectáculos Directamente Paco I (1991), Directamente Paco II (1993) e A histe(o)ria de Lili Brown (1995). En 1998 recibiu, xunto con Cándido Pazó e X. A. Porto Josito, o Premio María Casares á Mellor Adaptación pola dramaturxia textual do espectáculo Nano,...

GALICIA

Escritor, xornalista e profesor de Literatura Contemporánea na Universidad Complutense de Madrid. É doutor en Filoloxía Románica e licenciado en Ciencias da Información, tamén pola Universidad Complutense. Foi profesor de Literatura Mundial Contemporánea no CEU e no Colegio Universitario San Pablo, amais de profesor de Redacción Xornalística na Universidad Complutense. Foi presidente da Federación Nacional de Asociaciones de la Prensa, director de Relaciones Externas do ministerio de Facenda e director das revistas Temas, Caja de Madrid, Iglesia en Madrid e do xornal El Ideal Gallego. Tamén exerceu como correspondente en París e Roma de Editorial Católica, e foi director das páxinas culturais do xornal Ya. Entre as súas obras destacan: Madrid al paso (1976), La Hacienda en la II República (1981) e Diálogo con las sombras, novela finalista do Premio Internacional Plaza y Janés. Obtivo os premios Doncel (1967), Café Gijón (1975) de novela...

GALICIA

Fotógrafo. Iniciouse como afeccionado á fotografía con tan só dezaseis anos, aínda que non se instalou como profesional ata o ano 1900. A súa obra, que abarca principios e mediados do século XX, ten como principal escenario a cidade da Coruña. Os seus peiraos, as embarcacións, as grandes rúas cos tranvías, as persoas e a propia dinámica da cidade exercen o protagonismo na súa obra, toda ela presente no Arquivo Blanco da Coruña.

SEMANARIOS

Semanario ilustrado fundado por Gustavo Luca de Tena en 1891. A súa primeira tiraxe foi de 20.000 exemplares. Contou coas colaboracións de Campoamor, Salvador Rueda e Manuel Palacio, entre outros. Deixou de publicarse no ano 1936, ao igual que o xornal ABC, ata que en 1957 volveu publicarse de novo coa dirección do neto do fundador, Torcuato Luca de Tena. Repártese xunto co xornal ABC os domingos e inclué reportaxes e entrevistas de actualidade amais de artigos de opinión.

PERSOEIRO

Pedagogo. Discípulo de Menéndez Pelayo, foi profesor de Pedagoxía na Escuela Superior de Magisterio e director da Escuela Práctica anexa á Escuela Normal de Madrid. Tamén foi director da publicación El Magisterio Español. Colaborou en diversas reformas do ensino e foi conselleiro de Instrución Pública (1921-1930). Participou directamente nas reformas do ensino propugnadas por Gamazo, o marqués de Pidal e La Cierva. Na Escuela Municipal de Madrid creou un gabinete antropométrico, ensinou a caligrafía vertical, estableceu as escolas graduadas e implantou un novo modelo de mesas para escribir de pé. Autor, entre outras obras, de Escuelas graduadas (1899), Bibliografía pedagógica de obras escritas en castellano o traducidas a este idioma (seis tomos, 1907-1911), Pedagogía (1912) e Bibliografía pedagógica del siglo XX (1932-1933).

GALICIA

Director editorial. Realizou estudios de Marketing e publicidade. Foi director de marketing da editorial Anaya e traballou tamén para a empresa editorial Asuri de Bilbao. Foi socio-fundador e director administrativo de Edicións Xerais de Galicia xunto con Xulián Maure, e socio-fundador e director editorial de Edicións do Cumio. Destaca nel o seu carácter pioneiro e creativo dentro do mundo editorial galego. Foi presidente da Asociación Galega de Editores. O Premio de Narrativa Eixo Atlántico leva o seu nome.

PERSOEIRO

Poeta e político venezolano. Contrario á ditadura de Juan Vicente Gómez, participou na revolución de 1945. Foi uns dos fundadores e vicepresidente do partido Acción Democrática (1940), presidente da Asemblea Constituínte (1946) e ministro de Relacións Exteriores. Posteriormente se exiliou a México. Poeta modernista, seguidor dos movementos de vangarda cun contido popular, publicou: Tierras que me oyeron (1921), Canto a España (1923), Barco de piedra (1937) e A un año de tu luz (1950).

PERSOEIRO

Militar e político. Xeneral do corpo xurídico militar, opúxose á ditadura do xeneral Primo de Rivera. Ao proclamarse a República foi nomeado director xeral de Seguridade, cargo do que dimitiu en protesta polos incendios provocados nos conventos de Madrid. Publicou Los procesos militares durante la Ditadura (1931).

PERSOEIRO

Escritor e militar. É autor de Venezuela heroica (1881), na que trata a loita pola independencia de forma épica. Fundou a Academia da Historia e foi ministro de Relacións Exteriores e de Instrución Pública.

PERSOEIRO

Escultor. Realizou o retablo da capela maior do convento de San Salvador de Ferreira (Pantón); nel substituíu os escudos dos condes de Amarante, señores do soar de Ferreira, polo dos reis de Castela e León.

PERSOEIRO

Arcebispo. Foi primeiro bispo de Ourense e despois de Santiago de Compostela. Foi unha das persoas que máis alentaron o cultivo das patacas en Galicia entre 1574 e 1581. Ademais deste cultivo experimental, amosou preocupación polos males do clero, sobre todo debido ao absentismo, polo que foi partidario de poñer en marcha as reformas establecidas no Concilio de Trento.

PERSOEIRO

Guerrilleiro antifranquista. Participou en accións que trataban de impedir a exportación do wolframio, mineral apreciado polos alemáns na Segunda Guerra Mundial para a súa maquinaria bélica. Morreu aforcado xunto con Diego Valero.

GALICIA

Artista plástico. Realizou estudios na Facultade de Belas Artes de Pontevedra e participou dende o ano 1995 en diversos talleres, dirixidos por artistas como Ricardo Catania, Antoni Muntadas o Jannis Kounellis. As novas tecnoloxías están presentes nas estratexias simulacionistas das súas obras. En Serie de paisaxes (1997) constrúe a paisaxe a partir de maquetas de teatro que fotografa, crea espacios inexistentes que propón como reais e incide na simulación como práctica artística.

GALICIA

Pintor e dourador de retablos. Traballou na diocese de Tui. A súa presenza está documentada no retablo de San Mamede de Guillarei (1764), no retablo do lateral sur de San Domingos de Tui (1764) e no retablo da capela do Santísimo Sacramento da catedral de Tui (1768).

PARROQUIA

Parroquia do concello dos Blancos baixo a advocación de san Breixo. Nela está a capital municipal, que é o lugar dos Blancos.

GALICIA

Concello da comarca da Limia situado na provincia de Ourense no S da Comunidade Autónoma ( 41° 59’ 09’’ de latitude N e 7° 45’ de lonxitude O). Limita ao N e L co concello de Xinzo de Limia, ao S co de Baltar, e ao O cos de Calvos de Randín e Porqueira (A Limia). Abrangue unha superficie de 47,6 km 2 e cunha poboación de 1.086 h (2007), distribuídos nas parroquias de Aguís, Os Blancos, Covas, Covelas, Guntín, Nocedo e Pexeiros. A capital está no lugar dos Blancos, na parroquia do mesmo nome. Atópase a 155 km de Santiago de Compostela e a 50 km de Ourense. Está adscrito ao partido xudicial de Xinzo de Limia e a diocese de Ourense.
Xeografía física
O concello dos Blancos está baixo o dominio climático oceánico de montaña. Localizado nun espazo de elevada altitude media, os rexistros térmicos están matizados por ese factor, tendo como resultado máis apreciable a prolongación do período frío de novembro ata abril. A temperatura media anual é de 10,6°C....