"Bora" (Contén)

1. Composto constituído por boro, carbono e hidróxeno no que os átomos de boro e os de carbono forman unha unidade estrutural poliédrica, que se pode considerar derivada dun hidruro de boro, por substitución dun grupo BH - por un CH. Os carboranos prepáranse por reacción do acetileno (ou dos acetilenos substituídos) con hidruros de boro, mediante o uso de catalizadores básicos ou da descarga eléctrica silente.

2. Cada un dos tres isómeros do carbono do dicarbadodecaborano B 10 C 2 H 12 , nos que os átomos de boro e de carbono se colocan en forma de estrutura icosaédrica. O isómero orto- ou carborano normal é o máis coñecido dos tres; o isómero meta- ou neocarborano e o isómero para- obtéñense por reordenación térmica do primeiro. O núcleo destes carboranos resiste fronte ao ataque dos ácidos, dos álcalis e dos oxidantes, e unicamente orixina reaccións de substitución de átomos de hidróxeno no ataque con cloro.

1. Acción e efecto de colaborar. Ex: A policía contou coa colaboración de moitos cidadáns.

2. Traballo ou parte del realizado por un colaborador. Ex: As festas contaron coa colaboración do grupo musical.

3. Escrito realizado por un colaborador nun xornal ou revista. Ex: Mandou unha colaboración para que lla publicasen en A Trabe de Ouro.

4. Pequenas figuras humanas e de animais presentes nun cadro, que completan a composición. No s XVII os pintores flamengos empregaron axudantes para pintalas.

1. Relativo ou pertencente ao colaboracionismo.

2. Que participa ou propugna o colaboracionismo. Ex: Foi un destacado colaboracionista na Francia ocupada.

3. Partidario do colaboracionismo. Ex: Ao rematar a guerra tomáronse duras represalias contra os colaboracionistas.

1. Que ou quen colabora. Ex: Os mestres colaboradores apoiaron o proxecto. Os colaboradores da Cruz Vermella participaron na organización do concerto.

2. Persoa que colabora nun xornal ou revista, aínda que sen pertencer ao seu cadro de persoal. Ex: O colaborador asinou un novo artigo para a Revista Galega do Ensino.

3. Persoa que realiza traballos para unha empresa, sen formar parte do seu cadro de persoal. Ex: O colaborador da empresa de pneumáticos non está contento co trato que recibe.

1. 1. Traballar en común con alguén para facer ou acadar algunha cousa.

   2. Contribuír, de modo altruísta, co propio traballo ou con algún donativo á consecuación ou execución de algo determinado. Ex: A ONG colaborou na reconstrución da vila que fora destruída pola guerra. Os veciños colaboraron con cadansúas mil pesetas para mellorar a canalización da auga.

2. Redactar artigos e outros escritos de modo habitual nun xornal ou revista. Ex: A miña irmá colaborou ao longo de dous anos nunha revista científica.

3. Realizar algún traballo para unha empresa, sen formar parte do seu cadro de persoal. Ex: Colaborou co concello para cambiarlles a instalación eléctrica da casa do concello.

1. Acción e efecto de corroborar ou corroborarse.

2. Parte do corpo dun documento que segue á sanción, composta por una relación de claúsulas de validación que garanten o cumprimento das formalidades necesarias para dar validez legal ao documento.

1. Que corrobora.

2. Medicamento que ten a propiedade de vigorizar o organismo.

1. Fortalecer o que estaba débil ou en malas condicións físicas.

2. Asegurar a veracidade de algo, do que xa se tiña coñecemento.

3. Confirmarse nalgunha cousa.

PUBLICACIÓNS

Publicación anual editada a partir de 1980 en Sada polo Seminario de Estudos Galegos coa colaboración da área de xeoloxía e minería da Universidade de Santiago de Compostela, a Universidade da Coruña e o Instituto Universitario de Xeoloxía. Dirixida por J. R. Vidal Romaní, conta cun consello científico formado por especialistas de diversos institutos e universidades, como I. Asensio, M. Peinado, A. Marcos, F. Noronha, L. G. Corretge, R. Vegas, J. R. Martínez Catalán e F. Vilas. Os seus artigos están escritos en inglés, castelán ou portugués. Entre os seus obxectivos figuran a divulgación da xeoloxía en Galicia e todo o relativo ao período hercínico na Península Ibérica. Ocasionalmente edita algúns números monográficos.

PERSOEIRO

Xuíza e profetisa de Israel. Segundo o libro dos Xuíces, conduciu a Barac contra os cananeos.

1. Relativo ou pertencente ao marfil.

2. Persoa que traballa o marfil.