"Calla" (Contén)
Mostrando 13 resultados de 53.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Rir ás gargalladas.
-
-
Termo do latín dos chafoutas, ou xerga dos albaneis, e tamén do verbo dos daordes, ou xerga dos telleiros, que designa unha bota de viño.
-
Termo da xerga dos albaneis que corresponde á voz ‘bota de viño’.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Unidade xeográfica definida dende o Alto Imperio Romano e integrada polos conventos xurídicos Astur e Bracarense. A orixe do termo está vinculada segundo algúns autores aos galaici, un pobo que habitaría ao N do Douro, e que, a partir das campañas de Décimo Xunio Bruto (137 a C), Craso (96 a C- 94 a C), Perpena (74 a C) e Xulio César (61 a C - 60 a C), se estendería e pasaría a designar a rexión que comprendía todo o NO da Península Ibérica, habitada por un conxunto de pobos dotados de trazos comúns. Ata as campañas de Augusto, no contexto das Guerras Cántabras (29 a C-19 a C), a conquista da Gallaecia non foi definitiva. O gran despregamento militar romano permite supoñer unha dura resistencia dos pobos indíxenas en conxunto, ou dalgúns dos populi en particular. Trala conquista emprendeuse a organización do territorio, que se articulou ao redor de tres novas cidades: Bracara Augusta (Braga), Asturica Augusta (Astorga) e Lucus Augusti (Lugo). No s I produciuse a constitución...
-
VER O DETALLE DO TERMO
Mocos que colgan no nariz sen limpar.
-
MONTES
Monte situado no extremo N da parroquia de Bretoña (A Pastoriza). O seu cumio acada os 780 m de altitude.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Conxunto de cousas podres.
-
-
Conxunto de cousas sucias ou de aspecto desagradable que dan noxo.
-
Dito ou feito groseiro ou desagradable.
-
Acto que atenta contra a decencia ou a moral.
-
-
-
Que ou quen non ten hábito de aseo ou de limpeza e presenta un aspecto físico pouco coidado e aseado.
-
Que ou quen é mal falado e di porcalladas.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Obxectos de metal de escaso valor, especialmente imitacións de xoias.
-
-
-
Decoración de estilo rústico con imitación de rochas e elementos da natureza.
-
Obra arquitectónica que imita as rochas e os produtos da natureza que se difundiu moito nas grutas que adornaban os xardíns a partir do manierismo.
-
Estilo decorativo que en Francia concidiu cos estilos Rexencia e Luís XV que consiste na introdución de elementos da natureza como cunchas ou rochas nas artes decorativas. Tamén tivo difusión no mundo xermánico.
-
-
Xardín, xeralmente en pendente, decorado de rochas, volcánicas ou non, pedras, e plantas rupícolas, resistentes á seca, especialmente cactáceas e suculentas.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Antiga cidade romana de Lusitania, correspondente á actual Santarém.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Dando tombos polo chan.