rocalla

(< fr rocaille)

s f [ARTE]
1. Decoración de estilo rústico con imitación de rochas e elementos da natureza.
2. Obra arquitectónica que imita as rochas e os produtos da natureza que se difundiu moito nas grutas que adornaban os xardíns a partir do manierismo.
3. Estilo decorativo que en Francia concidiu cos estilos Rexencia e Luís XV que consiste na introdución de elementos da natureza como cunchas ou rochas nas artes decorativas. Tamén tivo difusión no mundo xermánico.
s f
Xardín, xeralmente en pendente, decorado de rochas, volcánicas ou non, pedras, e plantas rupícolas, resistentes á seca, especialmente cactáceas e suculentas.

Palabras veciñas