"Cres" (Contén)

PERSOEIRO

Arquitecto. Ocupou o cargo de arquitecto provincial de Ourense. A súa obra inscríbese no movemento ecléctico da segunda metade do s XIX. Entre as súas obras destacan a casa Fábrega (1881), a ferraxería Villanueva (1881-1891), a casa de Saco e Arce (1882) e o Instituto de Bacharelato Otero Pedrayo (1885-1896).

GALICIA

Pintora. A súa obra, fundamentalmente paisaxística, caracterízase polo emprego da mancha ao modo postimpresionista, pola captación da luz e polas referencias á realidade. Participou en numerosas mostras colectivas.

GALICIA

Polígrafo. Descendente por vía paterna dunha familia entroncada cos Sarmiento e Soutomaior, entre outras liñaxes, estudiou nos colexios de xesuítas e salesianos en Vigo. Con once anos entrou como postulante no convento mercedario de Sarria, onde completou o ciclo de humanidades, previo ao noviciado. Tomou o hábito en 1924 e fixo os estudios de filosofía e teoloxía no mosteiro de Poio; alí influíron na súa formación as ensinanzas de mestres como o historiador galego Guillerme Vázquez Núñez. Recibiu a ordenación sacerdotal en Santiago de Compostela o 19 de agosto de 1931. Foi capelán militar na Guerra Civil española, na que estivo a piques de morrer en 1939, en Cartagena. Dentro da orde mercedaria, ocupou os postos de consiliario de Acción Católica en Poio, organización que el mesmo fundara (1935); mestre de Estudiantes, tamén en Poio (1939-1942); comendador dos conventos de Sarria (1942-1945), de Lima (1951) e de Bogotá; moderador provincial da Orde Terceira e da Obra de Vocacións Mercedarias;...

GALICIA

Profesor. Acadou os títulos de mestre de primeiro ensino, bacharel e procurador dos tribunais de Xustiza. Foi profesor numerario da sección de letras nas Escolas Normais de Pontevedra, de Salamanca, Santiago de Compostela e de Logroño. Ademais ocupou o cargo de secretario nas Escolas Normais de Pontevedra, Salamanca e Santiago de Compostela (1922), e de director desta última (1935-1940, 1945-1952). É autor de Resumen de derecho usual y legislación escolar, Resumen de derecho y legislación para las escuelas de 1ª enseñanza, Nociones de geografía de Galicia (1916), Nociones de historia de Galicia (1916), Tratado elemental de pedagogía (1927), Compendio de historia general de Galicia (1928), Compendio de geografía especial de Galicia (1928) e Compendio de agricultura industrial de Galicia (1935).

GALICIA

Empregado de banca e político. Foi asesor do conselleiro de Política Territorial, Obras Públicas e Vivenda (1994-1998) e do Ente Público Portos de Galicia (1996-1997). Na V lexislatura galega foi parlamentario no grupo do Partido Popular (1997-1998).

GALICIA

Piragüista olímpico. Participou na categoría C-1 (canoa individual) nos Xogos Olímpicos de Atlanta 1996 e Sydney 2000, nas probas de 500 m e 1000 m. No ano 2000 proclamouse Campión de España de C-1. Tamén acudiu a varios campionatos mundiais.

PERSOEIRO

Poeta. Profesor de literatura e fundador de diversas revistas poéticas, a súa poesía clasifícase dentro do realismo máxico. Destacou como tradutor e estudoso doutras literaturas. Da súa produción cómpre salientar, entre outras obras, Una lengua emerge (1950), Quedan señales (1952), Docena florentina (1966), En medio del camino (1949 -1970) (1971), El ave en su aire (1985) e Ocupación del fuego (1990). En 1939 recibiu o Premio Nacional de Tradución.

PERSOEIRO

Guerrilleiro republicano. Capitán de carabineiros da V Brigada, ocultouse pouco despois de comezar a Guerra Civil española. Coñécese unha das súas accións en Lalín no ano 1945 e suponse que puido actuar durante ese ano como enlace do Comité Central do PCE. Morreu nun enfrontamento coa Garda Civil.

PERSOEIRO

Poeta. Foi un dos introdutores do simbolismo en Portugal. Da súa produción destacan, entre outras obras, Miniaturas (1871) e Nocturnos (1882).

GALICIA

Ebanista. Realizou o monumento do Xoves Santo para a igrexa de San Bieito do Campo (Santiago de Compostela, 1741). Con este nome coñécese tamén un mestre de obras que realizou a torre de Santa María Salomé (Santiago de Compostela, 1743), onde traballou nas obras das bóvedas, e a quen se lle atribúe tamén a casa dos condes de San Xoán en Padrón.

GALICIA

Organista. Deixou varios manuscritos, entre os que cómpre destacar Método de órgano e un tratado de Canto Llano.

1. Fío que se obtén torcendo dúas ou máis cabezas de seda; un deles ten que estar torto previamente.

2. Tecido, obtido con fío de crespón, que presenta unha superficie encrespada.

3. Anaco de tea negra usado como símbolo de loito.

4. Tripas de porco lavadas e salgadas que se preparan para o seu consumo.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Padrenda baixo a advocación de san Xoán.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Padrenda. Construíuse en estilo barroco en 1826, segundo indica unha inscrición na fachada principal, e reconstruíuse en 1971. Consta dunha nave abovedada e dunha ábsida con cuberta de madeira. No interior sobresae o retablo maior neogótico e unha das capelas laterais cuberta con bóveda de crucería. Na fachada destaca a fornela que acolle a imaxe de san Xoán e a torre con balaústres.

PERSOEIRO

Política francesa. Diplomada pola École des Hautes Études Commerciales e doutora en Demografía. Politicamente próxima a Mitterrand, formou parte do Comité Director do Parti Socialiste dende 1974 ata 1990. Foi ministra de Agricultura (1981-1983), Comercio Exterior e Turismo (1983-1984), Desenvolvemento Industrial e Comercio Exterior (1984-1986) e Asuntos Europeos (1988-1990). Entre 1991 e 1992 converteuse na primeira muller que ocupou o cargo de primeira ministra de Francia. Entre 1995 e 1999 foi membro da Comisión Europea encargada de ciencia, investigación e desenvolvemento, centro común de investigación, recursos humanos, educación, formación e xuventude.

1. 1. Excrecencia carnosa que teñen sobre a cabeza algunhas galináceas, xeralmente máis desenvolvida nos machos. As cristas empréganse na elaboración de determinados pratos clásicos, fundamentalmente de influencia francesa, en xeral en recheos e gornicións de carnes e aves preparadas no forno.

   2. Conxunto de pelos ou plumas que se atopan na cabeza de certos animais.

2. 1. Parte máis elevada ou saínte de certas cousas.

   2. Estrutura alongada e estreita do organismo.

   3. Arilo de pequenas dimensións formado sobre o rafe que presentan as sementes de moitas papaveráceas.

   4. Doce consistente nunhas pequenas pastas con forma de crista de galo, que se elaboran con fariña, manteiga, ovo e lévedo, e que frecuentemente se enchen con cabelo de anxo.

   5. Parte estreita da divisoria de augas dalgunhas montañas.

   6. Cada unha das beiras abruptas que envolven un anticlinal e das que limitan as depresións sinclinais ou periclinais.

   7. ...

GALICIA

Poetisa. Foi accionista da editorial Galaxia dende a súa fundación e conselleira da Alliance Française de Santiago de Compostela. Colaborou en Radio Galicia con recitais poéticos de autores galegos dirixidos aos emigrantes e publicou poemas en La Voz de Galicia e La Noche. Dooulle a súa biblioteca ao concello de Betanzos. Publicou Nas orelas do Mendo (1982).

PERSOEIRO

Debuxante. Realizou a súa primeira exposición na Coruña en 1913. Durante a Segunda República simpatizou coas correntes progresistas da cultura e coas ideas libertarias; frecuentou na capital coruñesa o parladoiro de Luís Huici, xunto con Luís Seoane, Francisco Miguel, Xenaro Ruano, Álvaro Cebreiro e José Villaverde. Pasou a Guerra Civil en Madrid onde colaborou no voceiro da Agrupación de Gallegos Libertarios, o xornal Galicia Libre. Publicou os seus gravados e caricaturas, entre outros medios, en Galicia, Alfar, El Pueblo Gallego e Galicia Gráfica. Refuxiouse en Uruguay en 1939.