"Fuente" (Contén)

PERSOEIRO

Político. Vicepresidente provincial do Instituto Nacional de Previsión, foi alcalde de Verín de 1942 a 1953, procurador en Cortes dos municipios de Ourense entre 1946 e 1953, e vicepresidente da Deputación provincial.

GALICIA

Escritor. Da súa produción cómpre destacar: Preludio matinal (1919), Oro de la amanecida. Ofertorio lírico (1920), Las linfas embrujadas. Motivos literarios (1924) e Salomé de Sar (1931).

PERSOEIRO

Escritor e diplomático. Licenciouse en Dereito pola UNAM e realizou estudios de posgrao en economía no Instituto de Altos Estudios Internacionais de Xenebra. Profesor de literatura en diversas universidades norteamericanas, colaborou na revista Medio siglo, cofundou e dirixiu a Revista Mexicana de Literatura e foi codirector de El Espectador. Así mesmo, fundou o Movimiento de Liberación Nacional del Comité Nacional de Auscultación y Organización. Da súa produción destacan Los días enmascarados (1954), La región más transparente (1958), La muerte de Artemio Cruz (1962), Aura (1962), Cambio de piel (Premio Biblioteca Breve 1967), Casa con dos puertas (1970), Tiempo mexicano (1971), Terra nostra (Premio Xavier Villaurrutia 1976 e Premio Rómulo Gallegos 1977), La cabeza de la hidra (1978), Gringo Viejo (1985), Cristóbal Nonato (1987), El naranjo o los círculos...

GALICIA

Artista visual. Realizou instalacións nas que os distintos materiais, metais, motores, cables, plastilina, cristal e outros, realizan un diálogo co medio nos que están inscritos por medio destes, como A máquina que debuxa o infinito (1998), e dos sons, como Concerto para 6v. Opus 00 (1999). Participou, entre outras mostras, en ARCO 2002.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Zamora, Castela e León, situado ao S da provincia, no límite coa de Salamanca (1.896 h [1996]). Está drenado por diversos afluentes do río Guareña. Do seu patrimonio cultural destacan a igrexa de Santa María del Castillo (s XVI), o oratorio das clarisas (s XVI) e a igrexa de San Juan Bautista (s XVII).

GALICIA

Xurista. Foi catedrático de Dereito Romano nas universidades de La Laguna, Salamanca e Autónoma de Madrid. Colaborou, entre outras publicacións, en Anuario de Historia del Derecho Español e Revista de Derecho Notarial e foi autor, entre outras obras de, Lecciones de historia del derecho romano (1963), Derecho Privado Romano (1978). Recibiu a Medalla de Prata de Galicia en 1999. En 2002 foi elixido membro da Real Academia de Jurisprudencia y Legislación.

GALICIA

Artista plástico. Coñecido como Tono Galán, realizou, entre outros, estudios sobre o esmalte, o gravado e a caligrafía chinesa. A súa pintura caracterízase pola xeometrización baseada no construtivismo. Foi colaborador nas seccións humorísticas de diversos xornais galegos e traballou na restauración de retablos e vidreiras. Realizou exposicións na Coruña, Santiago de Compostela e Barcelona, e participou, entre outras mostras colectivas, no Foro Atlántico (1993) e na V Mostra Unión Fenosa (1997).

GALICIA

Mestre. Durante a Segunda República foi mestre en Tamallancos e foi un dos principais dinamizadores da ATEO e da súa revista Escuela del Trabajo. Destacou polas súas preocupacións filolóxicas e publicou artigos en La Zarpa (desde 1930), co alcume de Doctor Íñigo, e os folletos La investigación filológica, Las Jergas gallegas e Vocabulario típico panameño, no exilio en Panamá (desde 1941) . Foi un dos represaliados da revolución de outubro (1934) e pasou uns meses no cárcere. Durante o seu exilio en Venezuela foi profesor no Instituto de Cojedes, onde publicou o libro Historia de San Carlos de Cojedes. No terreo pedagóxico, centrou o seu interese nas cuestións didácticas e metodolóxicas dos militantes da ATEO. Dinamizou a formación do profesorado a través de Centros de Colaboración Pedagóxica, antes de que o propio ministerio os crease, e publicou series de artigos didácticos titulados “Por la Revolución didáctica” en Escuela del Trabajo,...

PERSOEIRO

Historiador e crítico de arte. Catedrático na Universidad Central de Madrid e na Escuela Superior de Bellas Artes de San Fernando, dirixiu a Calcografía Nacional e o Museo de Pintura del siglo XX de Madrid. Das súas obras destacan Breve historia de la pintura española (1934), Velázquez (1944), Antecedentes, coincidencias e influencias del arte de Goya (1946) e Zuloaga (1950). Pertenceu á Real Academia de Bellas Artes de San Fernando e a The Hispanic Society of America.

PERSOEIRO

Historiador. A súa obra máis importante é a Historia General de España (1850-1859), en trinta volumes.

PERSOEIRO

Escritor. Abordou o tema da revolución mexicana e destacou pola súa facilidade narrativa e a creación de personaxes. Publicou Campamento (1931), Tierra (1932) e Mi general (1934).

PERSOEIRO

Mestre de capela. Traballou na catedral de Lugo desde 1943 a finais da década de 1960. Doutor en Filosofía e Teoloxía, pola Universidad Pontificia de Comillas, especializouse en música con Nemesio Otaño ou Xosé Ignacio Prieto e reorganizou a Schola Cantorum do seminario, onde impartiu o ensino musical. Da súa produción destacan oito lieders sobre textos de Rosalía de Castro, premiados en Pontevedra no I Festival da Canción Galega (1960); dentro da música sacra Ecce Panis, Tu es Petrus, Estrella del Mar, Señor Sacramentado e Misa Peregrini; no aspecto profano compuxo Rapsodia abulense, Esta gaitiña que eu toco e moitas pezas polifónicas que están baseadas en melodías galegas.

GALICIA

Actor, autor e director. Coñecido como Nancho Novo, desenvolveu unha ampla actividade teatral como intérprete (Defendiendo al cavernícola), director e autor de varias obras (Cyborg, blues por un perro muerto ou Maloficio). Cantante e guitarrista do grupo Los Castigados sin Postre, co que publicou o disco Confieso que he bebido (1996), comezou a súa andaina cinematográfica no filme El juego más divertido (1988) e tivo o seu primeiro papel protagonista en La ardilla roja (1992). Tamén cómpre salientar a súa participación nos filmes La flor de mi secreto (1995), Tierra (1996), A noiva de media noite (1997), Fisterra (1998), Los amantes del Círculo Polar (1998), Tierra de fuego (2000), O lapis do carpinteiro (2002) ou Astronautas (2004). Recibiu o premio ao actor revelación da Unión de Actores de Madrid (1993).

GALICIA

Escritor. Foi deputado provincial en Ourense e tivo sona de culto e defensor dos ideais católicos. Fundou o semanario La Nacionalidad, xunto con Venancio Moreno Pablos e Urbano Ferreiroa Millán. Realizou unha serie de monografías sobre os filósofos do s XIX, publicadas no semanario Soluciones Católicas.

GALICIA

Relixioso. Licenciado en Teoloxía e Ciencias Bíblicas, foi cóengo e deán da catedral de Santiago de Compostela e profesor do Instituto Teolóxico e de ensino secundario. Foi secretario da Real Sociedad Económica de Amigos del País de Santiago de Compostela, secretario xeral da Xunta Central do Ano Santo compostelán (1965, 1971 e 1975), provigairo xeral do arcebispado de Santiago de Compostela (1973) e censor e xuíz prosinodal do mesmo.
Escribiu El Apóstol Santiago, apellidado el Mayor, Guía del Peregrino (1965), Santiago el Mayor, patrón de España: vida y culto (1985), Catedral de Santiago de Compostela (1993), Santiago Apóstolo: vida, peregrinaciones, catedral compostelana (1999) e O pensamento relixioso do profesor Alfredo Brañas (2003).
Deán honorario das catedrais de Santiago de Compostela e Braga, recibiu...

GALICIA

Atleta. Especialista en triatlón, foi campión de España (2001, 2002 e 2004), campión de Europa (2002), campión do mundo (2002), subcampión do mundo (2003 e 2004) e diploma olímpico (2000). Recibiu a Medalla de Galicia (2003).

PERSOEIRO

Naturalista. Estudou medicina e odontoloxía pero axiña pasou a colaborar co Servicio Nacional de Pesca y Caza. Foi colaborador do CSIC. Fíxose moi popular grazas á realización de películas como Alas y garras e El maravilloso mundo de los pájaros, e programas documentais para a televisión, como El hombre y la tierra (1979), sobre a vida dos animais. Participou na creación de tres enciclopedias e publicou o libro Mis Amigos los Animales (1971). Na súa memoria a súa familia creou a Fundación Félix Rodríguez de la Fuente en 2005.

GALICIA

Dramaturgo. Autor dunha ampla produción e con variados estilos, gran parte da súa obra foi traducida ao inglés, francés, alemán, italiano ou portugués. Das súas obras destacan El invierno frío (1940), baseada nunha lenda galega; El jardín secreto (1940), de temática política; El rescate (1953), La fuga en la jaula (1953), El hombre que mató a nadie (1953), Invierno Frío (1954), La vida azul (1954), La muerte da un paso atrás (1962), de carácter relixioso; Un Fantasma con jipijapa (1967) e El hijo de bronce (1967).