"Gonzalez" (Contén)

GALICIA

Arquitecto. Titulado pola Escola Técnica Superior de Arquitectura da Coruña (1989), foi profesor da mesma. Traballou con Carlos Quintáns e Antonio Raya, con quen realizou, entre outras obras, a nova sede da delegación do COAG da Coruña (1993), a nave industrial de Eleko Galicia (A Coruña, 1999) e o Polideportivo de Guntín (1999). As súas obras caracterízanse pola economía de recursos, a austeridade dos volumes e a integración da construción no contorno. Entre os seus numerosos proxectos de vivendas unifamiliares destacan a casa Seoane (Mera, 1992), a casa Vázquez (Sada, 1999) e a casa de Oleiros (2000).

PERSOEIRO

Arquitecto. Formouse en Madrid, Italia e Grecia. Entre as obras realizadas en Madrid destacan o colexio dos xesuítas de Chamartín, os conventos das Salesas e das Siervas de María e o proxecto da catedral de la Almudena, da que só rematou a cripta. En Bilbao construíu a Universidad de Deusto e o colexio e a capela do Sagrado Corazón, e en Salamanca o panteón do duque de Alba. Pertenceu á Real Academia de Bellas Artes de San Fernando.

GALICIA

Xornalista. Exerceu o periodismo como cronista deportivo de Faro de Vigo a partir de 1921. Colaborou ademais coa publicación El Economista e foi correspondente das axencias Mencheta e Noti-Sport.

GALICIA

Poeta e xornalista. Colaborou asiduamente na prensa da cidade olívica, particularmente nas seccións de humor. Escribiu Berzas y otras legumbres (1916).

GALICIA

Notario e escritor. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela (1962), colabora en distintas publicacións sobre temas políticos e literarios. Como escritor publicou o relato curto “A morte de Nancy Reagan” (1989), a novela Beatum Corpus (1993) e o poemario Mtesis (1998). Tamén sacou ao prelo Poemas de la aceptación y mirada de Narciso (2003), No Eurídice de nuevo (2007) e La muerte del fauno (2011).

GALICIA

Xornalista e dramaturgo. Colaborou, xunto con Antolín Esperón e Manuel A. Couto, no semanario Las Musas del Lérez (1842), de Pontevedra. Escribiu tamén artigos para os xornais El Alerta (1864-1865) e El Buscapié (1865-1868), e para a Revista de Primera Enseñanza (1865-1870). Dirixiu o Diario de Pontevedra en 1879. Como autor teatral estreou en 1881 no Teatro Variedades de Madrid a peza Qué noche! Así mesmo, foi o animador de numerosos parladoiros científicos, xunto con Octavio Lois Amado ou Heliodoro Gastañaduy, e publicou a primeira versión en castelán da obra de Haeckel Natürliche Schöpfungsgeschichte (1868) co título Historia de la creación de los seres orgánicos (1878).

GALICIA

Pintor e deseñador gráfico. Estudiou na Escola Pablo Picasso de Artes e Oficios da Coruña. Empregou diversas fórmulas e estilos artísticos, pero na súa obra predomina o realismo. Nas súas composicións reflectiu, entre outros temas, paisaxes urbanas, bodegóns e temas taurinos. Os seus debuxos a carbón, entre os que destacan Calle Tinajas (1998) e Convento de San Francisco (Betanzos), achéganse ao hiperrealismo. Realizou exposicións en Betanzos e na Coruña. Entre outras obras destacan O zume das estrelas (1998), galardoada cun accésit na Bienal Internacional Balconadas de Betanzos, Matador (1998), Serenidad (1999), Big Hat (2000),Virxe negra (2000) e Paseo e barandillas (2000).

GALICIA

Pintor e debuxante. Profesor de debuxo da Escola de Artes e Oficios de Ferrol, cultivou a paisaxe, o retrato e a miniatura. Captou o tema paisaxístico do natural, principalmente escenas mariñeiras de carácter costumista nas que representou os peiraos e as xentes do mar da súa cidade natal. Destacan as súas obras Pinos, Monte galego en primaveira e Primaveira en Galicia. Entre os retratos que realizou cómpre salientar os de Concepción Arenal, o mestre Chané, Curros Enríquez e a condesa de Espoz y Mina. Como miniaturista realizou numerosas obras, entre as que cómpre subliñar unha miniatura sobre marfil de EduardoVII de Inglaterra e unha vitela para un abano coa que agasallou a Emilia Pardo Bazán. Entre outras publicacións colaborou en Almanaque Gallego. Participou, entre outras mostras, na exposición de arte galega organizada polo Heraldo de Madrid e na Segunda Exposición de Arte Gallego da Coruña (1917).

PERSOEIRO

Política. Traballou como funcionaria na administración do Estado ata que en 1983 comezou a súa carreira política no PSOE na Deputación de Bizkaia. No ano 86 foi elixida parlamentaria no Parlamento Vasco no que traballou en asuntos de Sanidade, Traballo e Acción Exterior ata o 1991, data na que foi nomeada Concelleira de Comercio no Goberno Vasco. Dende o 1999 ata o 2007 foi membro de distintas comisións no Parlamento Europeo. As súas críticas públicas opoñéndose ao diálogo con ETA distanciárona do PSOE e no verán de 2007 abandonou o partido para co-fundar Unión de Progreso y Democracia (UpyD) que conta cun escano no parlamento español gañado nas eleccións xerais de 2008, e outro no Parlamento Europeo gañado nas eleccións de 2009.

GALICIA

Xornalista e escritor. Xefe dos servicios informativos da Cadena SER en Ourense. Estudiou maxisterio na Escola Normal de Ourense e dedicouse ao xornalismo a partir de 1981. Foi correspondente das axencias Europa Press e AGN, e do xornal El Mundo. Colaborou nos xornais Faro de Vigo e Diario 16 de Galicia, e nas revistas Ocio, Cambio 16, Época e Panorama. Fundou a primeira publicación dixital referida á actualidade local e de Galicia titulada Dios, que PAÍS. Publicou as novelas A cidade dos alemáns (1992), O derradeiro fuxido (1993), Ourense Natural (1995), Alrededor de Ourense (1998) e Maceda al Natural (1998). Tamén é autor, xunto a Lino Blanco, do traballo de investigación O home do unto (Blanco Romasanta, historia real de una leyenda) (1991) e da guía Ourense Etnográfico (1997). Conseguiu o premio Vicente Risco (1984), outorgado polo concello de Ourense, e o José Aurelio Carracedo de Periodismo (1988).

PERSOEIRO

Médico e político. Foi deputado por Valdeorras (1872-1873; 1898-1899; 1901-1903), por Ponferrada (1893-1895) e senador pola Coruña (1896-1897).

PERSOEIRO

Escultora. Formouse no eido da cerámica na Escuela de La Moncloa e no eido dos metais na Escuela de Artes Aplicadas Mestre Mateo. Especializouse no traballo en esmaltes sobre metal. Profesora da Escuela de Artes Aplicadas y Oficios Artísticos Mestre Mateo de Santiago de Compostela dende 1978. Participou, entre outras mostras, na Bienal Internacional da Arte do Esmalte (Limoges, 1976), Artesanía galega (Canadá, 1984), Email-Kunst (Deidesheim, 1985), I Bienal Internacional El món de l’Esmalt (Salou, 1989), The Japan Shippo Conference (Toquio, 1993) e na Homenaxe de artistas galegos ao Che no 30 aniversario da súa morte (1998). Realizou exposicións en Santiago de Compostela e Vigo. Entre outros galardóns recibiu as medallas de prata e bronce no V e VI Concurso Exposición Mestre Mateo, respectivamente.

GALICIA

Industrial. Fundou en Vigo a Sociedade Anónima La Artística (1906). Membro da corporación municipal con Gregorio Espino en 1923, foi tenente de alcalde. Presidiu a Asociación Metalgráfica Española e a Cámara de Comercio, Industria e Navegación (1930-1947). Foi conselleiro de FENOSA e do Banco de Vigo e, en 1938, membro do Consejo Nacional de Crédito.

PERSOEIRO

Primeiro conde de Castela (930-970). Membro da familia Lara, unificou baixo a súa autoridade algúns dos condados máis importantes de Castela. Derrotou xunto co rei leonés Ramiro II a ‘Abd al-Rạhmān III na Batalla de Simancas (939), feito que lle permitiu ocupar e repoboar Sepúlveda. Enfrontouse ao monarca leonés por causa dos seus desexos de independencia, polo que sufriu prisión. Axudou a Ordoño IV na súa revolta contra Sancho I de León, pero no 960 foi feito prisioneiro polo Rei García II de Pamplona. Conseguiu vincular o condado de Castela á súa familia, polo que, á súa morte, o sucedeu o seu fillo García Fernández. A fama que acadou en vida fixo que se convertese nun dos personaxes protagonistas das obras épicas castelás.

GALICIA

Químico. Estudiou Ciencias Químicas na Universidad Complutense de Madrid, onde se doutorou en 1971. Profesor de química na Universidade de Santiago de Compostela, centrou o seu labor investigador especialmente no estudo dos nucleósidos carbocíclicos e da terapéutica antialérxica. Publicou numerosos artigos científicos en revistas especializadas e traduciu do inglés ao castelán os libros La química de alta presión (1967), Química orgánica básica (1968), Introdución a la nomenclatura química (1970) e Procesos sintéticos en química orgánica (1976). En 1993 entrou na Real Academia Galega de Ciencias, da que foi nomeado secretario (1993) e vicepresidente (1999).

GALICIA

Escultor. Coñecido como Cochorro, especializouse en talla en madeira na Escola de Artes e Oficios da Coruña. En 1973 participou na II Experiencia da Escola Libre do Seminario de Estudios Cerámicos de Sargadelos. Realizou exposicións individuais en diversas cidades galegas e participou, entre outras mostras colectivas, no I Encontro de Artistas Xóvenes de Vigo (1976), na Bienal de Pontevedra (1977), en O Gaiteiro nas Artes (1993-1995) e en Galicia Interior (1995).

PERSOEIRO

Escritor. Na súa obra predomina a acción e a intriga. Publicou Poesías (1835), El bastardo y el rey (1851), Los desheredados (1865) e María (1868).

GALICIA

Escritor, economista e xornalista. Estudiou dereito en Santiago de Compostela e logo en Madrid. Colaborou nos xornais El Contemporáneo, El Español, La Gaceta Popular, La Ilustración Española y Americana, El Heraldo Gallego, El Eco de Orense e El Derecho. Publicou Retratos y semblanzas (1872) e Portugal contemporáneo: de Madrid a Oporto pasando por Lisboa. Diario de un caminante (1874).

PERSOEIRO

Xornalista e escritor. Iniciou o seu labor periodístico como director do semanario Las Riberas; posteriormente exerceu como redactor de El Regional e de El Pueblo Católico. En Santiago de Compostela, ademais de traballar como secretario da Universidade, colaborou en Gaceta de Galicia e foi redactor de El Eco de Santiago. Escribiu Prosa de la vida (1901), Lucha de sentimientos (1903), Senda de amargura (1911) e Gallegos ilustres. Montero Ríos (1920).