"Inglaterra" (Contén)

PERSOEIRO

Rei de Inglaterra (1483-1485), derradeiro da casa de York, e duque de Gloucester, fillo menor de Ricardo de York. Moi influínte durante o reinado do seu irmán Eduardo IV de Inglaterra, foi titor dos seus fillos. Probable instigador da morte deste, ao pouco tempo fixo declarar ilexítimo ao seu sobriño Eduardo V de Inglaterra, e conseguiu que o Parlamento o nomease rei. Asasinou aos seus sobriños e estes crimes xunto co despotismo co que gobernou fixérono moi impopular. Enrique Tudor, o futuro Enrique VII de Inglaterra, herdeiro dos Lancaster, desembarcou en Inglaterra (1485) e derrotou ao monarca. Finalizou así a Guerra das Dúas Rosas.

PERSOEIRO

Raíña de Gran Bretaña e de Irlanda (1837-1901) e emperatriz de India (1876-1901), filla do príncipe Eduardo de Inglaterra, duque de Kent, e sucesora de Guillerme IV. En 1840 casou con Alberte de Saxonia--Coburgo-Gotha. Durante o seu reinado adoptouse o librecambismo, fundouse o Labour Party (1900), levouse a termo a segunda reforma electoral (Disraeli, 1867) e tivo lugar a grande empresa colonial. Sucedeuna o seu fillo Eduardo VII.

PERSOEIRO

Rei de Escocia (Xaime VI, 1568-1625) e de Inglaterra (1603-1625), fillo de María I. Deixou o goberno en mans de diferentes privados que non impediron as loitas entre as diversas faccións da nobreza. En 1585, coa axuda de Isabel I de Inglaterra, tivo un éxito relativo na loita contra as faccións e as prerrogativas dos baróns escoceses. Vacilante na polémica entre católicos e protestantes e temeroso de perder a axuda de Isabel I e a oportunidade de reinar en Inglaterra ao morrer esta, non fixo nada por salvar a vida da súa nai, que foi executada en 1587. Convertido en rei de Inglaterra, a súa convicción da orixe divina da autoridade real desamigouno tanto con católicos como con protestantes. En política exterior aproximouse ás potencias católicas, como Castela. Estableceu a Union Jack.

PERSOEIRO

Rei de Inglaterra, de Escocia (Xaime VII) e de Irlanda (1685-1688) e duque de York desde 1643, neto de Xaime I. Apresado durante a Guerra Civil (1646), fuxiu a Francia, onde residiu ata a restauración dos Stuart. En 1672 converteuse ao catolicismo e casou coa princesa católica María de Modena, o que lle valeu a hostilidade dos whigs. O seu absolutismo, a protección indiscriminada dos católicos e o acercamento a Luís XIV fixérono impopular. A oposición aliouse con Guillerme de Nassau, stadhouder de Holanda, que desembarcou en Inglaterra e obrigouno a refuxiarse en Francia.

PERSOEIRO

Raíña de Inglaterra (10-19 de xullo de 1553), sobriña neta de Enrique VIII. De nome Jane Grey, casou con Lord Guilford Dudley e foi designada herdeira por Eduardo VI por instigación do seu sogro, o duque de Northumberland. Aínda que recoñecida como raíña polo Consello Real tras a morte do monarca, o pobo proclamou a María, neta de Enrique VIII, raíña de Inglaterra.

PERSOEIRO

Rei de Reino Unido e Irlanda (1714-1727), elector de Hannover (Xurxo I, 1698-1727) e duque de Lüneburg, fillo de Ernesto Augusto I de Hannover e de Sofía do Palatinado. Sucesor de Ana I de Inglaterra, inaugurou a dinastía Hannover e accedeu ao trono coa axuda do grupo whig. A súa falta de interese pola política e os asuntos internos de Inglaterra valeulle a impopularidade entre os seus súbditos.

PERSOEIRO

Rei de Reino Unido e de Irlanda e elector de Hannover (1727-1760), fillo de Xurxo I de Inglaterra. De escasas ambicións e capacidades, distinguiuse pola coraxe militar, polo acerto co que secundaba os seus ministros, dirixidos por Walpole e Pitt, e polo amor pola música e a vida cortesá.

PERSOEIRO

Rei de Reino Unido e de Irlanda, elector (1760-1820) e rei de Hannover (Xurxo III; 1814-1820), neto e sucesor de Xurxo II de Inglaterra. Proscribiu o grupo whig, e nomeou os ministros de signo tory. Durante o seu reinado tivo lugar a secesión das colonias americanas. Tras sufrir unha crise de alienación mental (1788), en 1811 asumiu a rexencia o seu sucesor, Xurxo IV de Inglaterra.

PERSOEIRO

Rei de Reino Unido e de Hannover (1820-1830), fillo e sucesor de Xurxo III de Inglaterra. Rexente desde 1811, despois da alienación do seu pai, aliouse co grupo whig, co que se enfrontara durante a rexencia (1812). Os escándalos e a impopularidade provocada polo seu matrimonio cunha católica e a súa dimisión política frustraron as súas posibilidades.

PERSOEIRO

Rei de Reino Unido e de Irlanda do Norte (1910-1936) e emperador de India (1911-1936), fillo e sucesor de Eduardo VII de Inglaterra. Durante o seu reinado tivo que afrontar graves sucesos como a Primeira Guerra Mundial ou a independencia de Irlanda, pero contou co apoio popular. Deulle á súa dinastía (Saxonia-Coburgo-Gotha) o nome de Windsor e estableceu o modelo de monarquía británica contemporánea.

PERSOEIRO

Rei de Reino Unido e de Irlanda do Norte (1936-1952) e emperador da India (1936-1948), fillo e sucesor de Xurxo V de Inglaterra. Accedeu á coroa despois da abdicación do seu irmán Eduardo VIII. Tomou parte na Batalla de Xutlandia (1916) e a súa actitude de coraxe durante a Segunda Guerra Mundial deulle unha gran popularidade.