"Jos" (Contén)

PERSOEIRO

Ilustrador, pintor e deseñador gráfico. Dende 1995 colabora en diferentes seccións no xornal El Progreso (“El Parapeto”, “Los sueños de la comadreja”, “A Tarabela”, “Furtivos y Cazadotes”) e na revista Bravú. Dende a súa primeira exposición individual en 1985, “Europa ha muerto” (Asociación Cultural A Estrada), realiza periodicamente mostras, individuais e colectivas. Entre as súas publicacións destacan: O Conde Vampiro, El Parapeto, Contos de Jack London, Crónica negra de Lugo e Lugo XX. Historia para un milenio.

PERSOEIRO

Erudito occitano. Profesor da Université de Toulouse, escribiu varios traballos sobre gramática provenzal e sobre os trobadores. Entre as súas obras destacan Les Troubadours (Os trobadores, 1908) e Histoire sommaire de la littérature meridionale au Moyen Age (Historia sumaria da literatura meridional na Idade Media, 1921).

PERSOEIRO

Administrador hispanoamericano. Foi oídor da Audiencia de Panamá e protector de indios na Audiencia de Charcas. En 1721 enviárono a Paraguai para resolver as diferencias entre os crioulos e o gobernador de Asunción, Diego de los Reyes Balsameda. Adheriuse ás posicións dos crioulos e destituíu o gobernador; así mesmo, apoiado polo cabido ocupou el mesmo o cargo de gobernador. En 1723, o conflito rematou en tensións bélicas que levaron á invasión das misións dos xesuítas e á derrota dos guaranís. Malia que o vicerrei ordenou a reposición de Reyes en Asunción, Antequera logrou resistir ata 1725, cando entrou nesa cidade Bruno de Zabala, que procedía de Bos Aires. Procurou a súa defensa perante a Audiencia de Charcas, sen embargo, foi detido e enviado a Lima, onde foi condeado a morte. Morreu no transcurso dun motín popular que se produciu en Lima no momento en que ía ser axustizado.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico norteamericano. Dirixiu os filmes The Rainmaker (Bágoas do ceo, 1956), The Matchmaker (A mercadora da felicidade, 1957), Career (Calvario da gloria, 1956), All in a Night´s Work (A dama da madrugada, 1961), The captive city (Os heroes tamén matan, 1963) e Tomorrow (Mañá, 1973).

PERSOEIRO

Pintor. Trátase dun dos mellores representantes da escola de Madrid da segunda metade do s XVII. Conseguiu unha nova interpretación dentro do arquetipo da Inmaculada. Cultivou o retrato, o tema mitolóxico e os temas populares. Preocúpase tamén da perspectiva aérea nas súas composicións.

PERSOEIRO

Home de negocios, funcionario real e xeógrafo. Serviu a Carlos II (1688-1700) como axudante do tesoureiro e ocupouse da organización e abastecemento do exército. Foi cuarto conselleiro de Barcelona (1699), serviu logo á causa da dinastía borbónica e interveu no donativo das Cortes ao Principado (1701 e 1706). Propugnou a mellora da organización financeira de Catalunya, a creación dun porto franco en Barcelona e a industrialización do país catalán. Tras viaxar por toda Catalunya elaborou un mapa que dedicou a Filipe V (1720) no que se describían xa as fronteiras dos correxementos sobre as demarcacións das veguerías.

PERSOEIRO

Pintor de cámara de Fernando VII (1815). Foi discípulo de Jacques-Louis David, pero a súa estética é máis ben prerromántica. Sobresaíu polo tratamento dos temas históricos nas súas obras, das que destacan El combate de san Marcial e El hambre en Madrid.

PERSOEIRO

Xeneral. Xefe das forzas da Garda Civil en Catalunya, non colaborou no Alzamento militar do 18 de xullo do 1936 contra o goberno da Segunda República, que daría lugar á Guerra Civil española (1936-1939). Púxose ao servizo do goberno da Generalitat, resultando decisiva a súa intervención á fronte da Garda Civil nos combates do 19 de xullo para o mantemento da legalidade republicana en Catalunya. O goberno da República nomeouno comandante militar de Catalunya e despois de València, trala rendición de Catalunya. Foi fusilado ao rematar a Guerra Civil.

PERSOEIRO

Diplomático, xornalista e poeta de orixe galega. Foi secretario da Embaixada de Guatemala en San José de Costa Rica (1958) e en Bogotá (1962-1965). Colaborou no Diario de Centro América e La Tribuna. Foi galardoado nos Xogos Florais de Guatemala (1928 e 1943) e membro correspondente da Real Academia. Entre as súas obras en español destacan El dolor supremo (1926), Romances de la barriada (1938) e Síntesis de Guatemala (1966). En lingua galega publicou o poemario Dende o fondo canta o río (1966).

PERSOEIRO

Político vasco. Figura destacada do movemento cooperativista de Euskadi, incorporouse ás xuventudes nacionalistas (ECI) no 1961, e ao EAJ-PNV no 1979. Alcalde de Arrasate (1979-1983) e deputado xeral de Gipuzkoa (1983), foi elixido lehendakari (presidente do goberno vasco) trala demisión de Carlos Garaicoetxea (1985), foi reelixido en 1987, 1990 e 1994. Retirouse da vida política en 1998 ao rexeitar presentarse á reelección nos comicios do 25 de outubro. Logo das eleccións de 1986 e ata a súa retirada, os gobernos que presidiu foron sempre en coalición co PSOE, con Euskadiko Eskerra e con Eusko Alkartasuna (escisión do PNV liderada por Carlos Garaicoetxea ata novembro de 1999). Durante os seus anos de goberno esforzouse en conseguir a paz no País Vasco. Froito dos seus esforzos nese eido foi o Pacto de Ajuria Enea (12.1.1988), que se converteu nun foro de debate de todos os partidos con representacións nas institucións vascas, agás Herri Batasuna. Tamén promoveu o Pacto de Lizarra, asinado...

PERSOEIRO

Compositor. Aos dezanove anos partiu cara á Habana onde fundou a Orquesta de Cámara de La Habana (1934). Despois da Revolución Cubana (1959), foi Director Nacional de Música e impulsou a formación da Orquesta Sinfónica Nacional de Cuba. Compuxo música coral, de cámara, sonatas e música para cine.

PERSOEIRO

Político vasco, conde consorte de Motriko. Militou no bando franquista tralo golpe militar que deu orixe á Guerra Civil española (1936-1939). Foi nomeado alcalde de Bilbao (1937-1938), embaixador en diversas capitais (1947-1964) e dirixiu o secretariado político de Xoán de Borbón, lexítimo sucesor de Afonso XIII no trono español, entre 1966 e 1969. Durante estes anos evolucionou cara a posicións monárquico-liberais e europeístas. Foi ministro de Asuntos Estranxeiros (1975-1976), fundou o Partido Popular (1976-1977) con Pío Cabanillas, do que cesou por discrepancias con Adolfo Suárez na formación da Unión de Centro Democrático e Acción Ciudadana Liberal (1978), que se integrou na Coalición Democrática (1979). Foi deputado a Cortes (1979) e Presidente do Consello de Europa (1981). En 1992 mostrouse partidario de modificar a Constitución Española para dar cumprimento aos acordos de Maastricht. Escribiu Reivindicaciones de España (1941), en colaboración con Castiella, pola que obtivo...

PERSOEIRO

Político guatemalteco. Primeiro Presidente do seu país (1945-1950) durante o período revolucionario instaurado á caída do ditador J. Ubico (1944). Introduciu reformas democráticas e practicou unha política anticolonialista. Deixou un código penal e un proxecto de reforma agraria que o seu sucesor, Arbenz, levaría a cabo a partir de 1951. Autor, entre outras obras, de Guatemala: la democracia y el imperio (1954) e Anticomunismo en América Latina (1963).

PERSOEIRO

Escritor peruano. Profesor de etnoloxía e lingua quechua, na que escribiu parte da súa obra. É autor de contos e novelas como Los ríos profundos (1959) e Todas las sangres (1965). A súa narrativa ofrece unha visión da realidade social dos indios.

GALICIA

Novelista, ensaísta e crítico literario. Escribiu as obras Dos mujeres (1952) e La cita tremenda (1964).

PERSOEIRO

Xeólogo e paleontólogo inglés. Estudiou especialmente a estratigrafía do Xurásico e fixo unha detallada clasificación dos fósiles do xénero Ammonites. Contribuíu ao establecemento dunha nomenclatura estratigráfica práctica. Publicou Jurassic Geology of the World (Xeoloxía xurásica da Terra, 1956).

PERSOEIRO

Médico alemán. Introduciu unha fórmula ou esquema que leva o seu nome para establecer a proporción dos leucocitos polinucleares do sangue. Se a fórmula reflicte un predominio de células con núcleo pouco segmentado, indica que estas son moi novas; se predominan as hipersegmentadas, indica unha falta de vitamina B12. A fórmula de Arneth caeu en desuso.

PERSOEIRO

Escritor mexicano. Como narrador publicou Varia invención (1949), colección de contos reeditados posteriormente, xunto con outros contos, no volume Confabulario total (1941-1961) (1962). Cómpre salientar tamén as novelas La feria (1964) e Palíndroma (1971), e a obra de teatro La hora de todos (1954).