"Martin" (Contén)

PERSOEIRO

Arqueólogo, epigrafista e numismático. Foi director do Museo de Arqueoloxía de Cartagena e catedrático na Universidade de Zaragoza (1950-1985). Publicou diversos traballos de numismática antiga hispánica e o Manual de numismática (1946). Como epigrafista especializouse no campo ibérico. Realizou numerosos estudios sobre pintura rupestre, destacando El arte rupestre levantino (1969).

PERSOEIRO

Dramaturgo e empresario teatral. Na súa mocidade iniciou estudios de Dereito, pero abandonounos para introducirse de cheo na produción literaria. Alternou a obra narrativa e poética coas colaboracións periodísticas. A súa primeira obra publicada foi El teatro fantástico (1892) e a primeira estrea teatral El nido ajeno (1894), que constituíu un éxito importante e sinalou unha das súas constantes: o drama realista. As pezas posteriores terán unha maior profundidade (La noche del sábado, 1903; El dragón de fuego, 1903). Influído polo simbolismo, escribiu Los intereses creados (1909) e La ciudad alegre y confiada (1916); de carácter naturalista son obras como Señora ama (1908) e La malquerida (1913), onde analiza a psicoloxía feminina a través dos personaxes principais. Unha sátira aguda pero no fondo respectuosa da sociedade madrileña aparece en La comida de las fieras (1898), Lo cursi (1901), Rosas...

IGREXAS

Igrexa da parroquia de Laxes (Baralla). De estilo románico, da segunda metade do s XII, responde ao tipo de nave única e ábsida semicircular, ambos con cuberta de madeira. O arco triunfal é de medio punto. Emprega cachotería pero para as partes máis importantes utiliza a cantería. Destaca o repertorio iconográfico e decorativo que se reparte por capiteis, bases e portadas, atribuído ao mestre Pelaxio. No tímpano da portada principal destaca o Agnus Dei.

PERSOEIRO

Poeta. Está considerado como o máis importante poeta simbolista do seu país, influído directamente pola corrente do Parnasianismo. Colaborador asiduo do xornal A Noticia, publicou entre outras obras: Poesias (1888) e Tarde (1919). A súa obra máis destacada é O caçador de esmeraldas (1902).

PERSOEIRO

Arqueólogo. Catedrático de Historia Antiga da Universidad Complutense de Madrid. É autor de numerosos traballos e libros sobre as épocas prerromana e romana da Península Ibérica. Entre os seus libros cómpre salientar os seguintes: Religiones primitivas de Hispania (1961), Tartesos y los orígenes de la colonización fenicia en Occidente (1968), La romanización (1974) e Historia económica de la Hispania romana (1978).

PERSOEIRO

Escritor romántico. É autor do poema lírico Lieder des Mirza-Schaffy (Cancioneiro de Mirza Schaffy, 1851).

PERSOEIRO

Escultor neerlandés. Establecido en Francia, foi coñecido como Martin Desjardins. Dende o ano 1670 traballou para a corte en Versailles. Entre as súas obras destaca Diana cazadora (1680).

IGREXAS

Igrexa parroquial situada no concello do Bolo. Ten o campanario no centro da fachada enlazando con esta por medio de volutas moi decoradas. De planta cadrada, posúe dous corpos e unha lanterna poligonal como remate.

PERSOEIRO

Escritor, político, pintor e xornalista. Contribuíu á introdución do Romanticismo en València. Desta etapa quedan algúns dramas, un volume de poesías castelás e os artigos críticos e polémicos do Diario Mercantil. En 1837 iniciou en València a publicación de El Mole, acreditándose como agudo panfletista político e poeta de inspiración popular e satírica. Durante un exilio en Barcelona (1841-1842) escribiu para os xornais La Ley e El Popular, e participou activamente nos disturbios da Jamancia.

PERSOEIRO

Ensaísta e investigador. A súa obra máis destacada é Luis Vives y la filosofía del Renacimiento (1903), un estudo básico da obra e da vida de Luis Vives. Publicou ademais, entre outros traballos, Erasmo en España (1907), a achega máis importante de material bibliográfico sobre o tema.

PERSOEIRO

Político. Licenciado en Economía e Dereito pola Universidad de Deusto (ICADE). Exerceu como avogado ata 1979, actividade que compaxinou coa de profesor de Dereito Político na Universidad Complutense de Madrid. En 1976 viaxou a Chile como comisario da ONU para investigar as violacións dos dereitos humanos e foi expulsado polo goberno de Pinochet. En 1970 comezou a súa carreira política no Partido Socialista Popular onde permaneceu ata a súa unión co Partido Socialista Obrero Español (PSOE) en 1979. Foi deputado por Albacete e secretario do Congreso dos Deputados (1979-1983). En 1983 foi elixido presidente de Castela-A Mancha, cargo do que foi reelixido nas seguintes catro convocatorias. En 1988 foi nomeado secretario xeral do Partido Socialista de Castela-A Mancha, cargo que desempeña, e presidente dende 1990 ata 1997. Ten publicados os libros: A vueltas con el futuro: reflexiones para la renovación del socialismo (1995), Discursos del presidente José Bono, 1983-1995 (1995), El príncipe...

PERSOEIRO

Político alemán. Destacado colaborador de Hitler, en 1925 adheriuse ao partido nacionalsocialista. Foi xeneral das SS e xefe do gabinete de Rudolf Hess (1933), a quen sucedeu no mando da Chancelería do partido (1941). Lugartenente de Hitler, desapareceu en estrañas circunstancias trala caída de Berlín no 1945.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Betanzos. Ten nave gótica e ábsida rectangular románica, datada cara ao 1175 e cuberta cunha bóveda de canón semicircular. O arco triunfal é de medio punto, con columnas acaroadas de bases áticas e capiteis vexetais de colariño sogueado. No exterior da ábsida destacan dous canzorros: un representa a un músico tocando unha viola e noutro están dous contorsionistas ou unha escena de cópula. As portas occidental e setentrional da nave son apuntadas, sen columnas, e foron construídas a finais do s XIII ou principios do XIV.

PERSOEIRO

Mestre de cantería francés. De orixe probablemente borgoñona, traballou en Santiago de Compostela para o bispo Diego de Muros. É o autor, xunto a Guillén de Colás, no ano 1520, da fachada do Hospital Real dos Reis Católicos. Colaborou con Juan del Castillo na igrexas de Caminha e dos Jerónimos de Lisboa.

PERSOEIRO

Político noruegués. En 1928 afiliouse á xuventude laboralista da que foi secretario entre 1934 e 1940. Durante a Segunda Guerra Mundial os alemáns fixérono prisioneiro. Foi vicepresidente (1945-1965) e presidente (1965-1975) do partido laboralista. Ocupou o ministerio de Finanzas en dúas ocasións entre os anos 1951-1955 e 1956-1960, e de Comunicacións no período 1960-1964. En 1971 e 1972 foi primeiro ministro, cargo que repetiu entre 1973 e 1976.

PERSOEIRO

Pensador xudeu de orixe austríaca. En tempos de Hitler fuxiu a Palestina, onde foi un dos dirixentes do movemento yihud. O seu pensamento estrutúrase ao redor da relación eu-ti, na que radica a autenticidade da persoa. As súas obras fundamentais son: Ich und Du (Eu e ti, 1923), Die chassidischen Bücher (Os libros dos hassiditas, 1942) e Begegnung. Autobiographische Fragmente (1960). Tamén colaborou na tradución alemá do Antigo Testamento (1924-1954) e dirixiu as revistas Die Welt, Der Jude e Die Kreatur. Así mesmo, creou un instituto para a educación dos xudeus adultos.

PERSOEIRO

Cirurxián. Acadou a cátedra de Botánica do Colegio de Cirugía de Santiago en 1799, cando esta institución iniciaba a súa actividade. Tamén impartiu docencia de química, física xeral e mineroloxía, relacionadas coa medicina e incorporando de xeito innovador aos autores máis salientables da época. Asemade, foi cirurxián titular do Hospital de Santiago. Foi o introdutor, no ensino superior galego, da docencia dalgunhas disciplinas científicas, especialmente da historia natural e da química. Estivo na vangarda da difusión da vacina en Galicia, iniciando as vacinacións en agosto de 1801. Profundizou na relación entre o ser humano e a naturaleza, o discurso inaugural do curso de 1804 tivo por por título “la relación íntima y recíproca de la Naturaleza entera y el hombre sano y enfermo” e constituíu unha das súas intervencións máis acabadas en estrutura e actualización.