"Nicolás" (Contén)

PERSOEIRO

Farmacéutico francés. Clasificou e describiu as drogas coñecidas no seu tempo. É autor do Cours de chimie (1675) e de Pharmacopée universelle (1697).

PERSOEIRO

Pintor. Cultivou a pintura de xénero, segundo as directrices de D. Diderot, o retrato e a pintura de historia. Das súas obras destacan Le Martyre de saint Sébastien, Le Lever de Fanchon e Cour de Ferme.

PERSOEIRO

Arquitecto. Coñecido como Victor Louis, traballou en Polonia para Estanislao Poniatowski (1765) e fixo o hotel da Intendace en Franche-Comté (1771-1780). Traballou para o duque de Orlèans e fixo os xardíns porticados do teatro do Palais-Royal (1781-1786) e o teatro da Comédie Française (1787-1790).

PERSOEIRO

Eséxeta francés. Membro da orde franciscana, foi profesor de esexese en París e provincial de Borgoña. Publicouse postumamente Postillae perpetuae (1471-1475), onde empregou o texto hebreo e os comentarios xudeus e latinos para comentar as institucións hebraicas do Antigo Testamento.

PERSOEIRO

Escritor. Foi alcalde de Betanzos, e copiou do arquivo do mosteiro bieito de Meira (Lugo) un Cronicón ou Historia de Galicia, do que fixo un cotexo en 1704.

PERSOEIRO

Filósofo. Membro do Oratori (1660), tentou conciliar e sintetizar o cartesianismo e o agostinismo, e tamén relacionar a fe e a razón. Chegou por este método, a identificar a verdadeira filosofía coa relixión. Sostivo tamén a teoría da visión das cousas en Deus, e defendeu a doutrina das causas ocasionais (ocasionalismo). Entre as súas obras destacan De la recherche de la vérité (1674-1678), Traité de la nature et de la grâce (1680), Méditations chrétiennes (1683) e Entretiens sur la métaphysique et la religion (1688).

PERSOEIRO

Físico francés. En 1863 investigou fotograficamente a rexión ultravioleta do espectro solar. En 1874 demostrou, en colaboración de Veltman, a inexistencia do vento do espazo celestial, confirmada máis tarde por Michelson e Morley. Estudiou o magnetismo e a electricidade atmosférica e ideou un tipo de electrómetro de cuadrantes (1880).

PERSOEIRO

Estadista. Chanceler de Francia (1768), aboliu o parlamento de París (1771) e intentou establecer un goberno que eliminase calquera oposición á monarquía. Trala morte de Luís XV de Francia (1774) foi destituído.

PERSOEIRO

Poeta, filósofo e crítico da arte. Exiliado en Bélxica e Reino Unido, foi admirador da relixión, do parnasianismo e da filosofía da antiga Grecia, e cultivou poesía pesimista. Da súa produción destacan Prométhée délivré (1843), Poèmes (1855), La morale avant les philosophes (1860) e Fleur de toutes saisons (1877).

PERSOEIRO

Médico e naturalista. É autor de Historia Medicinal de las cosas que se traen de nuestras Indias Occidentales (1565-1574), que contén as primeiras descricións dun número considerable de plantas americanas, ademais das indicacións sobre as súas aplicacións médicas.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Neda. De estilo gótico (s XIV), consta dunha soa nave, ábsida rectangular e tres capelas dos ss XV-XVI. Destaca a fachada, con características barrocas, por motivo das remodelacións dos ss XVIII e XIX, e o sepulcro de Diego Esquío, señor da comarca, no presbiterio.

MONTES

Monte situado ao NL da parroquia da Veiga de Logares (A Fonsagrada). O seu cumio acada os 918 m de altitude.

PERSOEIRO

Teólogo e filósofo francés. Foi precursor da teoría da causalidade de Hume e, contrario ao aristotelismo, admitiu só como verdadeiras as proposicións que resultan da experiencia inmediata e aquelas que puidesen remontarse ao principio de contradición. Foi condenado pola Igrexa por algunhas das súas doutrinas e tivo que retractarse. Escribiu Exigit ordo executionis (Tratactus universalis magistri Nicholai de Ultricuria ad videndum an sermones Peripateticorum fuerint demonstrati) (1340).

PERSOEIRO

Teólogo, filósofo e científico francés. Criticou a física de Aristóteles e foi un precursor na defensa das ideas sobre a relatividade do movemento e a caída dos corpos, en conexión coas hipóteses da rotación diúrna da Terra e do heliocentrismo.

PERSOEIRO

Pintor e miniaturista. Activo entre 1434 e 1468, traballou o estilo gótico internacional en León, onde abriu un taller. Para a catedral fixo o retablo maior e pinturas murais. Atribuíuselle un retablo de santo Estevo, en La Bañeza, e o políptico do convento Santa Clara de Tordesillas. Realizou tamén a miniatura dunha Natividade para a colexiata de San Isidoro de León.

GALICIA

Filólogo e escritor. A súa versatilidade como investigador levouno a centrarse nunha pluralidade de autores literarios que combina con outros estudos de carácter lingüístico, como o Dicionario de verbos galegos (1993). No apartado literario, ademais das traducións de libros de Jack London, destacan a Guía de lectura de O soño sulagado (1992), Entrevistas a Álvaro Cunqueiro (1994), Papeis de literatura: dez anos de revisión crítica (2001) e as edicións de O sol na crista do galo (2003) e Derradeira escolma ferida (2003), de M. Lueiro Rey.