"ONG" (Contén)

Agrupación musical fundada en 1891 en Alongos (Toén) por Samuel González, quen foi o seu primeiro director. Nun principio só eran 6 músicos pero axiña elevou o número de compoñentes e chegou a ser unha banda de renome en Galicia e fóra dela, sendo recoñecida por autores da nosa literatura como Eduardo Blanco Amor na súa obra Xente ao lonxe. Ó longo da súa traxectoria tivo como directores, entre outros, a Antonio Tojo, Beristain, Rego, Salgado, Félix Molina, Francisco Rodríguez, Edmundo Figueiras, Cándido Alvarado, Arsenio Iglesias, Alejandro del Río e o actual director José Vázquez Rebollo. Nesta formación, viveiro en moitas ocasións da Banda de Ourense, destacaron figuras como Manuel Conde, Manuel Conde Ogando ou Benito Rebollo Veliñas. Participou en numerosas festas e coa súa música percorreu toda Galicia, Portugal e algunhas provincias de España.

Grupo de linguas da familia níxer-congolesa, o subgrupo propio máis estendido é o bantú.

Conferencia política reunida en Berlín do 13 de xuño ao 13 de xullo de 1878, presidida por Bismarck e convocada, baixo a presión de Inglaterra e Austria-Hungría, para revisar a paz de San Estéfano, pola que Rusia eliminaba a Turquía dos Balcáns. Rusia aceptou a división da Gran Bulgaria en dous sectores: a rexión norte como principado autónomo e a rexión sur como provincia otomana (Rumelia Oriental), dirixida por un gobernador cristián; recoñeceu tamén a independencia de Romanía, Serbia e Montenegro. Inglaterra recuperou Chipre, Austria-Hungría acadou a administración de Bosnia-Herzegovina e Rusia conservou Kars, Ardahan e Batumi.

Alexandro Biyidi.

Carne tallada no sentido das fibras musculares en tiras alongadas, salgada, con abundantes especias e secada ao aire.

Mamífero da orde dos carnívoros, de ata 2 m de lonxitude total, de corpo robusto, con pelos moi longos na punta das orellas. A cor do pelo está tinguida de verde escuro debido á presenza de algas. É común nos bosques altos do SL asiático.

Antílope de cornos lisos e curvados cara a arriba e atrás. Ten o pelame de cor rubia con riscos brancos nos flancos. Vive en bosques de África occidental.

Grupo de linguas africanas da familia nilo-sahariana e do grupo sudánico-central. Nesta familia inclúense o bongo e o morocodo, faladas ambas as dúas en Sudán por unhas 2.500 e unhas 5.000 persoas, respectivamente. A terceira e última lingua que se inclúe dentro deste grupo é o sara que se fala no Chad (750.000 falantes) e na República Centroafricana.

Instrumento de percusión, moi popular en Cuba, de orixe posiblemente afrocubana, formado por dous pequenos tambores fixados un ao outro; normalmente se coloca entre os xeonllos e se toca golpeando cos dedos ou coas palmas das mans.

Familia de pintores e gravadores parisienses dos ss XVII e XVIII. Louis Boulongne o Vello (París 1609 - 1674), estudiou en Roma e foi un dos fundadores da Académie. O seu fillo, Bon Boulongne o Maior (París 1649 - 1717), decorou as capelas de san Xerome e santo Ambrosio, na igrexa dos Inválidos de París. Louis de Boulongne o Novo (París 1654 - 1733), foi director da Académie e primeiro pintor do rei. Traballou no palacio de Versailles. As súas irmás, Geneviéve Boulongne (1645-1708?) e Madelaine Boulongne (1646-1709?), tamén cultivaron a pintura e foron membros da Académie.

Lingua africana da familia bantú que falan unhas 30.000 persoas.