"Oise" (Contén)

DEPARTAMENTOS

Departamento de Picardie, Francia (5.861 km2; 766.441 h [1999]). A súa capital é Beauvais.

PERSOEIRO

Crítico teatral. Dirixiu o Centro de Documentación Teatral (1983-1992 e 1996-1997) e fundou diversas revistas dedicadas ás artes do espectáculo, como El Público e Pipirijaina. Das súas obras destacan Los grupos de teatro independiente (1973) e Los teatros de Madrid, 1982-1994 (1995). Recibiu o Premio Simón Bolívar de Teatro en Venezuela (1990).

PERSOEIRO

Fisiólogo. Investigou os procesos físicos da circulación sanguínea. En 1840 formulou a lei que relaciona a velocidade media dun líquido no interior dun tubo capilar coa área de sección do tubo, a presión e a viscosidade.

GALICIA

Galeguista. Emigrou cos seus pais a Bos Aires, onde participou na fundación da Sociedade Nazionalista Pondal (1925) e colaborou coa Intersocietaria Gallega e a Irmandade Galega de Bos Aires. Na década de 1930 adheriuse á Federación de Sociedades Galegas, pero pouco despois foi expulsado. Foi membro do Consello de Galiza. Colaborou como xornalista en Fouce, A Nosa Terra, Opinión Gallega, Vieiros e no boletín do Consello de Galiza. Publicou Chuvia e outras narracións (1972) e deixou inédita a novela Historia dunha saudade.

PERSOEIRO

Escritora francesa. Coñecida como Françoise Sagan, deuse a coñecer sobre todo pola novela Bonjour tristesse (1954). Do resto da súa destacan algunhas pezas teatrais e as novelas De guerre lasse (1985), Un sang d´aquarelle (1987), La soga (1989), Les fauxfuyants (1991), Répliques (1992), Evasion (1993) e Un Chagrin de Passage (1994).

PERSOEIRO

Nobre francesa, marquesa de Montespan. Foi favorita do Rei Luís XIV (1667-1679), con quen tivo oito fillos que foron lexitimados polo monarca. En 1691 deixou Versailles e retirouse a un convento que ela mesma fundara en París.

PERSOEIRO

Actriz cinematográfica. Coñecida como Anouk Aimée, traballou en La Dolce Vita (1959) e 8 1/2 (1962) de Fellini; Un homme et une femme (1966) de C. Lelouch; Prêt à porter (1985) de R. Altman, e De particulier à particulier (2005) de B. Cauvin, así como en diversas producións para televisión, como Napoléon (2002).

PERSOEIRO

Político congolés. Procedente da burguesía colonial da tribo lunda, se converteu nun home de confianza da compañía anglo-belga Unión Mineira do Alto Katanga. O 10 de xullo de 1960 encabezou unha insurrección independentista en Katanga, co apoio da UMAK e sufocada en 1963, e exiliouse en Europa. Triunfador nas eleccións de 1963, foi nomeado primeiro ministro polo presidente Joseph Kasabuvu e levou unha política centralista e pro-occidental, ata que en 1965 foi destituído e se exiliou en Madrid. Pouco despois foi secuestrado misteriosamente mentres voaba entre Eivissa e Palma de Mallorca, e foi encarcerado nalgún lugar de Alxeria, onde morreu.

DEPARTAMENTOS

Departamento de Francia (1.246 km2; 1.105.464 h [1999]). A súa capital é Cergy-Pontoise (82.275 h [2001]).

PERSOEIRO

Escritor. Publicou os seus primeiros poemas na revista La Conque, baixo a influencia de S. Mallarmé. Abandonou a poesía (1892) e publicou Introdution à la méthode de Léonard de Vinci (1895) e Une soirée avec Monsieur Teste (1896), en que analiza o poder da intelixencia. Continuou conciliando a súa vida como funcionario coa investigación e a reflexión persoal para, co tempo, volver ao cultivo da poesía con La jeune parque (1917) e Cimetière marin (1920). Grazas a L’album de vers anciens (1920) e Charmes (1922) conseguiu certo renome e ingresou na Académie Française. Autor de Variété (1924-1944), en 1937 foi nomeado titular da cátedra de Poética no Collège de France.

PERSOEIRO

Marchante de arte. Abriu a súa galería parisiense en 1893. Organizou unha importante exposición de Cézanne (1895), comprou obras de Van Gogh (1900) e fixo un contrato con Gauguin (1900). Organizou a primeira exposición en París de Picasso (1901) e a primeira absoluta de Matisse (1904). Promoveu a Bonnard, Redon, Derain e Vlaminck. Orientou as carreiras de Roualt cara á cerámica, Renoir cara á escultura e moitos artistas cara ao gravado e á ilustración de libros de bibliófilo, que el mesmo editou. Editou tamén bronces de Rodin, Maillol, Renoir e Picasso. En 1937 publicou Souvenirs dun marchand de tableaux.