"Osio" (Contén)

PERSOEIRO

Emperador romano de Oriente (408-450), fillo e sucesor de Arcadio. De carácter feble, viviu baixo as influencias do seu titor Antemio, da súa irmá Pulqueira, quen foi asociada ao goberno como augusta en 414, e da súa muller Atenaida. Pactou cos hunos, que atravesaron o Danubio, devastaron Tracia e camiñaron cara a Constantinopla, unha paz pola que lles cedeu terras ao S do Danubio e lles pagou un tributo anual desde 443. Durante o seu reinado tivo lugar o Concilio de Éfeso (431), onde foron condenados os partidarios de Nestorio. Da súa época é o Código Teodosiano.

PERSOEIRO

Emperador de Oriente (716-717). Recadador de impostos en Mesia, foi proclamado emperador polas tropas de Opsíkhion, que destronaron a Anastasio II. Ao non ser recoñecido polas milicias de Asia, que aclamaron como emperador a León II, en 717, foi destronado e confinado nun mosteiro.

PERSOEIRO

Anacoreta. Coñecido como o Cenobiarca, fundou un mosteiro preto da laura de San Sabas. A súa festividade celébrase o 11 de xaneiro.

GALICIA

Escritor e músico. Formado no seminario de Tui (1860), foi vicepresidente da Juventud Católica de Tui e director da orquestra da catedral. En 1871 marchou a Madrid para ensinar música e publicou Flores de la soledad, en que incluíu seis melodías para canto e piano. En 1875 fundou en Madrid a asociación Galicia Literaria. Da súa obra destacan, ademais de diversos scherzos para piano, canto e pequena orquestra, os libros Versos (1874), Rimas de D. Rodrigo de Moscoso y Osorio, vizconde de Altamira. Siglos XV a XVI (1875), Galería de Gallegos Ilustres (1875), Monografías de Vigo (1878) e Páginas sueltas (1892).