"Van" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor italiano barroco en lingua latina, coñecido tamén como Avancinus. Escribiu algúns dramas de gran aparato escénico, de entre os que destaca Pietas Vitrix (A piedade vitoriosa, 1659). É autor tamén de poesías e de obras teolóxicas, haxiográficas e ascéticas.

1. Superar un obstáculo que corte o paso saltando por riba.

2. Andar á presa con grandes pasos.

3. Cambalear algo ou alguén ao perder o equilibrio.

4. Ir para adiante.

1. de avantaxar.

2. Que leva vantaxe, que vai por diante.

3. Que avantaxa ao común ou ordinario na súa liña.

1. Condición ou circunstancia favorable que unha persoa ou cousa ten sobre outra.

2. Diferenza de posición ou situación dunha persoa ou cousa sobre outra, especialmente nunha actividade.

3. Convención regulamentaria que, en certos deportes de equipo, permite ao árbitro non interromper o xogo cando un xogador atacante é obxecto de falta, porque continúa controlando a pelota.

PUBLICACIÓNS

Publicación quincenal editada en Marín nos primeiros días de 1915. Serviu de voceiro á Federación Regional de Obreros de la Industria Pesquera de Galicia e foi dirixida polo militante socialista Xosé Hervés Hermo, secretario da Federación Local de Trabajadores. A traxectoria do periódico estivo marcada pola intensa conflitividade mariñeira que viviu o porto de Marín naquel ano. Entre os seus colaboradores figuraba Lourenzo Corbacho.

PUBLICACIÓNS

Publicación de periodicidade semanal editada en 1922 na cidade de Pontevedra como “Órgano de los exploradores”.

1. Grupo de soldados que se adianta ao corpo principal para inspeccionar o terreo e observar de cerca o inimigo.

2. O que se adianta ou anticipa.

1. de avanzar.

2. Que chegou moi adiante nun movemento, nun proceso ou no decurso do tempo.

3. Que progresou moito nun aspecto.

4. Que é unha persoa progresista ou que ten ideas progresistas.

1. Que avanza ou serve para avanzar.

2. Dispositivo que serve para producir un avance nun mecanismo ou nun fenómeno.

1. Ir cara a adiante.

2. Experimentar desenvolvemento ou mellora unha acción, condición ou estado.

3. Mover ou colocar unha cousa máis adiante.

4. Facer o anuncio de algo que se vai expoñer exhaustivamente máis tarde.

PERSOEIRO

Militar, membro da familia real armenia. Como xeneral do exército ruso participou na campaña de 1799 contra Francia e, posteriormente, nas guerras de Polonia, Italia e Suíza baixo as ordes de Suvorov. Ás ordes de Kutúzov, acadou para a Terceira Coalición (1805-1807) o éxito nas Batallas de Austerlitz, Eylau e Friedland. Así mesmo, foi comandante en xefe nas guerras contra Suecia (1808) e Turquía (1809). No 1812, cando a invasión napoleónica de Rusia, asumiu a dirección do segundo exército occidental.

PERSOEIRO

Filólogo, historiador, avogado e taquígrafo. Licenciado en Dereito e en Filosofía e Letras pola Universitat de Barcelona. Estudiou o retorromano e os cantos populares da Engadina; publicou Orígenes históricos de Cataluña (1897) e unha ortografía catalá (1884) que tivo moita aceptación. Colaborou na creación do sistema Garriga de taquigrafía. Presidiu a Acadèmia de Bones Lletres de Barcelona, de 1893 a 1901.

PERSOEIRO

Sinólogo húngaro, emigrado a París. Os seus estudios sobre a sociedade chinesa centráronse na permanencia do mandarinato, a estrutura burocrática do réxime imperial e as formas de protesta social.

PERSOEIRO

Físico. Seguiu a liña de Galileo, co que mantivo correspondencia. Foi un dos primeiros en diferenciar claramente a masa e o peso.

PERSOEIRO

Erudito italiano. Destacou como o autor de L’arte de rimare, publicado no 1790 co título Dell’origine della poesía rimata, que deixou inacabado, onde estudiou as orixes da poesía provenzal e italiana.